Interview (directors cut) met Walter de Brouwer (directors cut) voor WAVE # 25 , het jubileumnummer, gepubliceerd d.d. maart 1997 . Locatie: restaurant Amsterdam met een recept van chef-kok Liesbeth Mijnlieff.
1/4 Gesprek - 2/4 Gesprek - 3/4 Gesprek - 4/4 Gesprek
Smaakvol gekleed, aantrekkelijk, licht Belgisch accent, binnenkort 40 en eigenaar van een omvangrijk netwerk van know how en creativiteit, met winkeltjes tot in Spanje en Australië. In het colofon van WAVE staat hij als algemeen directeur vermeld. Dat was waarschijnlijk ook de reden dat schrijver dezes van de redactie een mailtje kreeg met onderwerpen die ik zeker níet moest aanroeren. Gelukkig steekt WdB niet zo in elkaar: taboes zijn hem vreemd, hij zit lekker in zijn vel en heel aangenaam: hij neemt alle tijd voor je.
We lunchen in 'Amsterdam' te Amsterdam. Een etablissement dat je eerder in Rotterdam zou verwachten. Ten eerste wegens de industriële ambiance: 110 gedekte tafeltjes en 240 stoelen in een reusachtige ruimte, voorheen de machinekamer van een waterfabriek uit 1900. Het plafond begint eerst op vijftien meter hoogte, en eindigt in een punt op 20 meter boven het maaiveld. Een takelinrichting en een reusachtige dieselmotor herinneren aan de tijd dat van hieruit het drinkwater de hoofdstad werd ingepompt. Wat dit restaurant echt heel Rotterdams maakt is de superieure bediening. Je hoeft niet gênant in de lucht te zwaaien en te Morsen dat je nòg een portie frites lust of een tweede sambucca. Een waar leger van serveersters (m/v) garandeert dat er altijd iemand is om de bestelling door te piepen, want geen kladblokje maar heuse terminals. De kaart is misschien niet spectaculair, maar biedt voldoende variatie en de prijzen zijn scherp. Kortom: leve de Waterfabriek, nooit meer naar de Gasfabriek!
'Ik geloof in jonge mensen. Dat is bij WAVE zo en bij NxtGEN in Brussel. Individualisten, sterke persoonlijkheden, creatief. Maar dan die ego's, verzucht de Brouwer, om dat soort mensen in een team te laten samenwerken is niet eenvoudig. Kunstenaars tussen de twintig en dertig jaar zijn het ergst: Die Leiden des jungen Werthers! Ik heb m'n leven lang met begaafde mensen gewerkt - de rest interesseert me niet. En ik geloof in ontslaan. Je moet net zo lang mensen aannemen en ontslaan totdat het beste team overblijft. Zo doen we het tenslotte ook met onze vrouwen in de betekenis van levenspartner.
Waarom heb je dan Adam (Eeuwens) er bij WAVE uitgegooid? (Inderdaad een onderwerp uit eerder besproken mailtje.)
Ja, als ik iets doorvoer dan moeten ze luisteren. Zijn grachtengordelmetaliteit 'Ik ben een bladenmaker', terwijl hij net uit de pampers was, daar kon ik toch niet mee overweg. Adam moet gewoon nog twee jaartjes rijpen. Dat Erwin (van der Zande) ook weg ging vond ik erg jammer. Hij was de enige die net als ik de WIRED van voor tot achter las. Een prachtig blad waarvan ik zelfs de advertenties lees. Hij was een ideaal gesprekspartner en die ben ik nou kwijt.
Terug in de tijd, wanneer kwam je voor het eerst in aanraking met internet?
Zo'n tien jaar geleden toen ik als wetenschapper bij EARN (European Academic Research Network, RvW) werkte Dit was een netwerk dat in alle universiteiten in Europa functioneerde. Als onderzoekers gebruikten we dat gewoon. We stuurden elkaar boodschappen en wisten alleen niet dat dat later internet zou gaan heten. We waren heel elitair: we wilden niet dat iedereen over zo'n systeem zou kunnen beschikken. Zo konden we tenminste de blits maken bij de meisjes. Scientists are sexy! Vroeger waren auto's hèt fallusymbool. Tegenwoordig gaat het er om wie de meeste windows tegelijkertijd op zijn Silicon open kan hebben staan, of hoeveel meg intern je hebt. The revenge of the nerds, maar het heeft lang geduurd: eerst de muscle guys, toen de Wall Street guys en nu is het meer en meer aan ons. Als je geen geld of macht hebt is 'nerd' de beste manier om hip te zijn.
Hoe lang gaat dat nog duren?
Heel lang. Er zullen nog eindeloos veel computers geïnstalleerd moeten worden. Wèl moet je de situatie voorkomen dat als je bij 'haar' aanbelt, zij en haar vriend reeds met de jas aan klaar staan om naar de bioscoop te gaan, en dat ze je vraagt het licht uit doen zodra je klaar bent. Want dan wordt het weer niets. Hoe dan ook: vrouwen moeten genetisch bepaald een goede investering kiezen: wat kunnen ze beter uitzoeken dan een nerd? Geen couch patato, maar een mouse patato. Onder mijn studenten heb ik altijd veel geëvangeliseerd voor internet. Menigmaal heb ik gepredikt: vergeet uw diploma, doe internet!
Hoe belangrijk is WAVE voor je?
Heel belangrijk, het is een blad waar ik heel veel plezier aan beleef en dat geïnspireerd heeft tot tal van andere activiteiten. Ik ben met WAVE begonnen toen ik voor veel geld aan VNU twee bladen heb verkocht. Het lukte mij emotioneel gewoon niet te gaan rentenieren en heb de revenuen in werkgelegenheid geïnvesteerd. WAVE heeft vele andere activiteiten getriggerd, zoals Riverland Publications, - Consultants, - Next Gen en bijvoorbeeld Medialab. Ik heb enorm genoten van de lancering van WAVE in april 1994 toen in België nog geen hond een internet aansluiting had. Je had ze moeten zien kijken als mensen voor het eerst ons blad in handen kregen: wat is dat? Ik heb zelfs boze telefoontjes gekregen van mensen die er iets kwaads in zagen. Qua oplage ben ik redelijk tevreden: als je het vergelijkt met WIRED dat Amerika en Engeland als markt heeft, doen we het relatief gezien zelfs beter met alleen Nederland en België als afnemers. Wel spijt het me dat ik niet meteen in het Engels ben begonnen. Daar is het nu te laat voor. Vervelend is ook dat WAVE aan een omgekeerd Story-syndroom leidt. Van dit pulpblad is bekend dat het veel vaker verkocht wordt, dan dat haar lezers ooit zouden toegeven. Bij WAVE is het omgekeerd: veel meer mensen zeggen het blad te lezen dan dat de verkoopcijfers aangeven.
WAVE hoe lang nog?
Bij de lancering hebben we gezegd: onze missie duurt vijf jaren en dat is het over en uit. Dan is de revolutie voorbij, dat is'tie eigenlijk al.
En dan?
Dan verschijnen we met een nieuwe titel. Trouwens, nu ik er zo over nadenk is het misschien aardig om daar een rubriek van te maken, onder de titel 'Vóór en nà de revolutie. Dus uitspraken verzamelen van bijvoorbeeld Electronic Don Juan Van Jole anno 1994 en hem daar nu op laten reageren. Lijkt me heel boeiend.
Is WAVE nou eigenlijk Belgisch of Nederlands?
Die vraag is obsoleet, de grenzen zijn vervallen door internet. Wel is het het enige Nederlandstalige blad in Nederland waar nog sigarettenreclame in staat. Dat komt omdat het juridisch gezien uit België komt.
Je noemde ook NextGen in Brussel als een van je activiteiten, wat gebeurt daar?
Het is een research centrum met drie veelbelovende Amerikanen, een Japanner en een Belg. Wizzkids met elk een computer science diploma, een diploma in the Arts. In opdracht van onze financiers, zo'n veertig multinationale ondernemingen, ontwikkelen we nieuwe producten. Van alles dat we bedenken worden de ondernemingen mede-eigenaar, die vervolgens onze vondsten verder uitontwikkelen voor hun eigen produktenrange. Zo zijn we druk in de weer met een GPS-systeem dat je te allen tijde kan vertellen waar je bent. Reuze handig voor zakenmensen die veel reizen: ze hoeven hun laptop maar open te klappen om te weten waar ze zijn en in welke tijdzone. Een derde partij zou hier vervolgens de content voor kunnen verzorgen, zodat ook het relevante stratenplan te voorschijn komt of een lijstje van hotels die nog een kamer vrij hebben. Nomadic computing, dat wordt erg belangrijk. Ook buigen we ons over facial recognition: gezichtskenmerken worden tot op detailniveau geïnventariseerd en vervolgens vastgelegd in een database. Handig voor een security systeem maar het systeem biedt ook mogelijkheden voor life like avatars.
Hoe bedoel je dat?
In een paar woorden: dat je zelf met je ip-tv (internet protocol-tv, een computer annex tv) bepaalt wie het weerbericht leest. Dus de 'echte' Erwin Krol, of heb je liever Claudia Shaeffer, maar dan als avatar. Dat laatste kost je wel extra geld. Stel je voor, binnenkort kunnen we copyrights vragen voor ons eigen gezicht, dat wordt de nieuwste hit! En agents natuurlijk, dat wordt ook heel groot. Onlangs hebben we bij Medialab een omvangrijk experiment uitgevoerd met honderd terminals die met elkaar moesten onderhandelen. Elke terminal had vijf goederen tot zijn beschikking en mocht deze, of een deel ervan, verkopen aan een andere machine. De eigenaar van de goederen had van tevoren de condities voor een transactie met de agent afgesproken. Tijdens het proces waarbij alle terminals de markt opgingen om kopers en verkopers te vinden, kregen de marktpartijen feedback en konden ze de transacties sturen. Als je op zoek was naar een tweedehands fiets voor minder dan f 150,- en deze werd voor f 140,- aangeboden onder voorwaarde dat je 'm persoonlijk af kwam halen bij de verkopende partij, dan vroeg de terminal om je beslissing. Op basis van die beslissing ging de terminal dan over tot aankoop of op zoek naar een tweede hands fiets die je níet zelf hoefde af te halen, maar misschien duurder zou zijn dan f 150,-
Zijn deze projecten geen top secret?
Nee hoor, dat over dat GPS heeft al uitgebreid in de Wall Street Journal gestaan. En Nicolas heeft het er al over gehad in Wired; hij noemt het geocognition. Misschien moet er ook eens een keer aandacht aan besteed worden in WAVE, maar ja, je eigen blad, dat doe je niet zo snel.
Is het leuk werk?
Erg leuk. We plegen research onder het motto: the best way to predict the future is to make it. En zo is het: een website bouwen is inmiddels niet meer zo spannend als een tijdje terug. De toekomst heeft de HTML-programmeur gewoon ingehaald. Wat me trouwens nog wel een aardig idee lijkt is om web-sites te bouwen met als keurmerk 'Designed bij Armani'. Stel je eens voor, dat zou sjiek zijn. Ik heb ze daarover benaderd, maar ze vinden het too risky.
Wat is je meest bijzondere internetbelevenis?
Dat ik heel veel mensen via internet leer kennen. Uit China, Japan en Italië. Stuk voor stuk researchers uit overtuiging. Ik ben ook helemaal verslaafd aan e-mail en het geeft me dezelfde sensatie als toen ik als kleine jongen thuis zat te wachten op de postbode met de brief die mijn leven zou veranderen. Mijn computer is dan ook bijzonder belangrijk voor me. 'Its not an ordinary love, zingt Sade: Hij werkt nooit helemaal goed, en toch vergeef ik 'm alles. Het is een persoonlijkheid. Ik zou dan ook graag eens de 'persoonlijkheid' van Steve Jobs downloaden, mij volkomen inlezen en hem bellen als ik alles onder de knie zou hebben.
Gaat dat nog lukken voor je veertigste?
Ik ben bang van niet. Nu je het zegt, ik zag gisteren oude opnames van Sjef van Oekel. Het leken eeuwenoude opnames. "Ik moet nu ook sterven. Kunnen ze er dan niet eentje over slaan?" zei Jef van Oekel. Ik heb wel een kleine participatie in Alcor, een cryonics bedrijf. Ik ben dus klaar voor de Big Chill.
# 519 recept van kok Liesbeth Mijnlieff (Nee, ik geef geen recepten meer weg. Tot en met het Holiday Inn belt me om te vragen hoe ik de griesmeelpudding maak. Okay, gerecht # 519, 20 g Iraanse kaviaar voor f 47,50, dat wil ik nog wel verklappen).
Koop een potje Iraanse kaviaar van het merk Sevruga bij de visboer (± f 40,00). Draai het potje open en plaats het op een bedje van fijngemalen ijs. Serveren met een klein lepeltje. Vind je dit allemaal te veel werk, of ben je benieuwd naar de andere n#mmers op de kaart, reserveer dan een tafel op t 020 - 68 22 666. Zeven dagen per week geopend..