Verslag 31ste Marche de l'Armée (2x 40km)
door Ben Uijtenhaak
Woensdag : De stichting "Kamperen met je broer" zou dit jaar
met een flinke afgevaardiging (14 man) afreizen richting Diekirch voor
de 31ste Marche de l'armée. Daarom hadden wij besloten om de woensdag
voor het evenement al ons bivak in te richten. De twee extra dagen zouden
gebruikt worden om eens wat bezienswaardigheden rond Diekirch te bezoeken
zoals het Duivelsaltaar (een prehistorische stapel stenen) en het kasteel
in Bourscheid. De reis verliep voorspoedig en met een lekker zonnetje bereikten
wij Diekirch waar we eerst wat inkopen deden bij de plaatselijke supermarkt
alvorens rond een uur of half drie neer te strijken op camping "Gritt"
op een van de gereserveerde plaatsen 19 t/m 23.
Donderdag : Nadat Yorick zijn schoonheidsslaapje had gedaan
en na de lunch gingen we met zijn viertjes, Gery, Bennie, Yorick (in de
rugdrager) en ik, te voet vanaf de camping richting Duivelsaltaar. Door
de enigszins wazige bewegwijzering in het bos liepen we verkeerd en liep
het geplande ommetje van anderhalf uur uit tot het dubbele. Maar uiteindelijk
kwamen we dan toch langs het Duivelsaltaar. De negen kilometer die we deze
dag afgelegd hadden, was in iedergeval een prima training voor hetgeen
ons in het weekend te wachten stond.
Vrijdag : Net als gisteren weer schitterend weer. Na een snel
ontbijt reden wij richting Bourscheid om 's morgens het kasteel te bezoeken
zodat we in de middag de overige luitjes op de camping konden verwelkomen.
Het was een imposante burcht. Vooral Bennie vond het erg leuk.
Na het bezoek aan het kasteel gingen we eerst nog even naar de Drinkie-Shop
om wat bieren in huis (lees : de tent) te halen want de overige KMJB-ers
zouden weleens dorstig kunnen zijn na de rit vanuit Nederland.
Eenmaal terug op de camping kwamen als eerste Silvio en Sandra aan,
spoedig gevolgd door Peter, Ciska, Tom, Paul en Ivonne. Nog enkele minuten
later was ook Cor gearriveerd, die nogal haast bleek te hebben met het
op zetten van zijn tent. Toen ook Ruud en Guus gearriveerd waren, was het
spul compleet en kon er naar hartelust gebiert en gebarbecueed worden. 
Toen
we de zakken gevuld hadden heb ik Cor nog even het Duivelsaltaar laten
zien. Vanaf die plek was duidelijk de lokroep van de feesttent in de stad
te horen en ja hoor, daar konden we natuurlijk niet aan ontkomen.........
Zaterdag : Zoals bij grote wandelevenementen gebruikelijk is,
was iedereen ondanks een aardig biertje de avond ervoor, weer op tijd uit
de veren om deel te nemen aan de eerste dag. Toen iedereen zijn lupa
klaar gemaakt had togen de 7 deelnemers aan de 2x 40km te voet richting
Diekirch.
Enkelen van ons moesten nog inschrijven maar om 7.50u waren we dan
toch op pad. De temperaturen waren 's morgens al dusdanig dat de piepen
bij de tent achtergelaten waren zodat we in korte broeken met het KMJB-T-shirt
aan na de eerste ferme klim en afdaling toch bezweet bij de eerste rustpost
in Bastendorf aankwamen. Na een bekertje ijsthee of weinwasser te hebben
gedronken, vervolgden we onze weg richting Brandenbourg. Persoonlijk was
ik wat rustig van start gegaan zodat ik bij binnenkomst van Brandenbourg
de andere KMJB-ers op een muurtje aantrof met een pilsje aan de lippen.
Tja, het was dan ook al pittig warm. Ik was zelf nog niet dorstig genoeg
dus ik besloot alvast kalmaan vooruit te lopen richting Gralingen. Het
stijgende bospad naar Gralingen uitkomend, werd ik weer bijgehaald door
Cor, Guus, Peter, Silvio en Paul. Naar wat later bleek was dit het punt
waar Ruud die al enigszins achterop geraakt was, moest afhaken in verband
met een "warmloper". Met zijn zessen bereikten we om ongeveer 11.00u Gralingen
(ook met de thermometer tegen het rood aan). Hier deden we ons in de boerenschuur
te goed aan een frisje en een punt rabarbertaart. Na deze pauze vervolgden
wij onze weg over het resterende parcours, welk gelijk was aan dat van
vorig jaar. Het grote verschil was dat dit jaar de temperatuur opliep tot
zo'n 33°C. Zodat er onderweg aardig "getankt" moest worden.
In Michelau was ik zelf ook wel aan een biertje toe. En dat nog wel
met de klim naar Burden in het verschiet ! Wederom besloot ik rustig te
klimmen zodat de anderen weer uitliepen en uit het gezicht verdwenen.
Dit bleek een wijs besluit want ik moet zeggen; ik ben nog nooit zo
"fris" bij de rustpost in het bosje na Burden aangekomen. De laatste etappe
bleven we bij elkaar zodat we na de laatste klim wederom gezamelijk een
biertje konden pakken. Reste ons slechts nog de lange afdaling naar Diekirch
alwaar ons nog een pintje te wachten stond.
Enkele die-hards
onder ons die nog wel een paar kilometertjes vooruit konden, gingen via
een omweggetje langs het Duivelsaltaar, terug richting camping. Hier zaten
de deelnemers aan de 12km reeds op ons te wachten en onder het genot van
een zoveelste biertje werd er nog een poosje nagekaart over deze broeierige
eerste dag.
Zondag :
Wederom gingen wij vandaag tegen acht uur van start. Doordat de temperatuur
een stuk aangenamer was dan de eerste dag bereikten we niet al te verhit
de eerste rustpost aan het begin van het modderpaadje. Na hier een bakkie
te hebben gedaan vervolgden wij onze weg. Wat bleek nu ? Het beruchte modderpad
was verhard met een dikke laag puin !
Vanaf hier begon het zo nu en dan een beetje te miezeren en de lucht
werd steeds donkerder. Bijna op de helft van de route, even voorbij Beaufort,
brak uiteindelijk het noodweer los en het ging dan ook echt te keer. Binnen
enkele seconden stonden overal grote plassen water. Na een nogal vruchteloze
poging om te schuilen vervolgden we onze weg toen het ergste noodweer voorbij
was. De regen bleef de volgende twee uur aanhouden maar doordat het moreel
hoog was, sloegen we ons goed door de volgende troosteloze kilometers.
Om het moreel omhoog te houden werd waar mogelijk een biertje achterovergeslagen.
Toen we uiteindelijk bij de rustpost in Bettendorf aankwamen klaarde het
op en begon er weer wat zon te komen. Hier in Bettendorf werden we opgewacht
door de ega's en de kids en kwamen de verhalen los. Na een half uurtje
gezellig te hebben gerust gingen we de laatste 6km langs de rivier te lijf
en ik moet zeggen dat me die nog nooit zo makkelijk zijn afgegaan.
Uiteindelijk bij de arrivee aangekomen konden we vol trots onze onderscheidingen
in ontvangst nemen. Natuurlijk werden we weer traditioneel door Donar vergast
op een flinke regenbui zodat we de feesttent in gingen om onze prestatie
te vieren met het ook al traditionele gerstenat (Cor : "Nog 7 bier en dan
ga ik dansen !").
Die avond was het vroeg stil in het kamp en genoot iedereen van een
gezonde nachtrust.
Maandag : Relaxed opbreken en naar huis
Tot slot : Ondanks dat het niet echt wandelweer was is deze
tweedaagse weer een groot succes geworden. De stichting kon zich verheugen
op een record aantal deelnemers op de 2x 40km en de 12km. Door de noodzakelijke
begeleiding van de jonge deelnemers was er dit jaar geen animo voor de
20km. Ook het aantal nieuwelingen was een record. Iedereen heeft het reuze
naar zijn zin gehad en is van plan volgend jaar weer te gaan. Als Wim dan
ook meegaat is er de volgende marche weer een record-deelname mogelijk.