Een maatje voor Stanley................

2004-2011

Stanley was uitgegroeid tot een krachtige stabiele reu en op een dag besloten we om een maatje voor ons en ons manneke te vinden. Jawel, nog een Golden Retriever en het liefst een jonge herplaatser.
Na een lange zoektocht kwam Whooper in ons leven. Lieve onbesuisde reu, superlomp maar goudeerlijk en al direct dikke maatjes met Stanley. Dat was voor ons het allerbelangrijkste, Stanley moest hem uitzoeken en......het klikte!

Het vrouwtje van Whooper was ernstig ziek en daarom is hij op 1-jarige leeftijd terug gegaan naar de fokker.
Hij heeft daar maar een week gelogeerd en uiteindelijk mochten wij ons ontfermen over dit stoere manneke. Maar jemig, wat een grote onbehouwen lompzak. Weinig opvoeding gehad, erg gestresst door alle veranderingen en bere- beresterk. Maar............enorm lief en daar heeft hij het mee gered. Dus trainen, trainen, trainen om er een minder onstuimige hond van te maken en dat heeft toch prachtig resultaat opgeleverd.

We hebben korte tijd gehoorzaamheid gedaan bij de Dierenbescherming. Lekker actief en minder druk dan op de normale kynologenclub. Daar zijn we helaas mee gestopt, omdat al die indrukken hem teveel werden en ik het idee had dat hij zichzelf voorbij liep met het begrijpen van wat er van hem verlangd werd.

Whooper is niet zo leergierig als Stanley. Hij probeert het wel, maar heeft veel moeite met aanleren en vooral te onthouden. Bij hem duurt het wat langer voordat het kwartje valt en daarom lag hij ver achter in de groep van zijn leeftijdsgenootjes. Hij bleef zeg maar steken in zijn puppytijd en had gewoon langer de tijd nodig om dingen te leren. Dat geeft helemaal niks, hoor. Als je ziet wat hij in zo'n korte tijd aan zelfvertrouwen heeft opgebouwd en het echt leuk begint te vinden als hij commandootjes snapt, dan begrijp je wel dat ik ook beretrots op Whooper ben. Naast de normale gehoorzaamheidsoefeningetjes ben ik bezig hem aan te leren met dingetjes uit de jachttraining. Op zijn manier vindt hij het erg leuk. Wie weet kunnen we volgend seizoen ook met hem aan de slag.

Gelukkig heb ik via de fokker van Whooper allemaal foto's van vroeger gekregen.
Ik ben daar enorm blij mee.

Bovenstaand stukje heb ik geschreven in 2006, het is nu anno 2011. Whooper is inmiddels 7 jaar jong en ondanks dat hij ogenschijnlijk blaakt van gezondheid, is hij in december 2010 geopereerd aan een tumor in zijn dijbeen. Gelukkig is het geheel verwijderd en hopelijk blijft het hierbij.

Jachttrainen of andere vorm van sport is echt niet aan hem besteed. Hij heeft gewoon een broertje dood aan werken. Maar heel veel plezier beleeft hij aan onze wandeltochten en af en toe fietsen vindt hij leuk. Daar hoeft hij niet bij na te denken. Whooper is een ideale 'voorleeshond'. Regelmatig helpt hij kinderen met een leerachterstand, slechte concentratie of faalangst vlot te leren lezen. Een hond oordeelt en veroordeelt niet........veel kindjes kunnen dankzij deze hond na een x-aantal sessies ook zelfstandig een spreekbeurt in de klas houden! 

Zo zie je maar hoe divers het individuele karakter van een Golden kan zijn. Hij is uniek in zijn soort en we willen hem voor geen goud meer missen!