|
2001-2011
We waren er al
snel uit. Onze volgende hond zou een pup worden en wel een Golden
Retriever.
Waarom een Golden?
Vanwege zijn prachtige karakter, zijn
elegante uitstraling en gewoon.......omdat het ons een fantastisch ras
leek.
Na een
lange speurtocht naar de juiste fokker en vice versa, kwamen wij in
contact
met de fokker Sirawesroy uit Heemskerk.
Fantastische
mensen die het beste met de honden voor hebben. Het is leuk vanaf het
begin betrokken te zijn bij de geboorte van je allerliefste maatje. Een
geweldige spannende tijd van
veel zenuwen en emotionele waarde, want
ja........over 8 lange weken mag je dan eindelijk
je vriendje mee naar
huis nemen.
De
puppytijd verliep echt voorspoedig. Om beurten hadden we vrij om alle
zorg en tijd aan puppelmans te besteden. Bij elkaar waren we 3 maanden
continu thuis om Stanley rustig
klaar te stomen voor de 'grote boze
wereld'. Hij vond alle vormen van socialisatie geweldig,
was om de
donder niet bang en gezelligheid, ja....daar hield meneer wel van.
Ook
was hij erg leergierig en slim, dat hadden we al gauw door.
Een bench
had Stanley niet nodig. Slopen heeft hij nog nooit gedaan, maar dat komt
ook omdat we hem zo goed konden begeleiden en hem niet aan zijn lot
overlieten.
Het alleen zijn hebben we langzaam opgebouwd en toen we weer
moesten werken
(ik werk bewust parttime voor de honden), ging mijn
Stanneman een ochtendje of dagje
naar 'oma'. Dat vond hij echt te gek.....oma werd af en toe gek.....maar nog steeds kan oma
niet meer
stuk bij hem en oma heeft een groot moederhart als het om Stanley gaat.
Op naar de
puppycursus, de jonge hondengroep, de EG, de VEG en op 2-jarige leeftijd
mochten we doorstromen naar de GG1.
Onvoorstelbaar dat dit manneke in zo'n korte tijd
zoveel had geleerd en
nog steeds niet verzadigd was.
Maar NOG meer gehoorzaamheid,
daar vond
Stanley niets meer aan en toen gingen we maar speuren.
Je bent tenslotte een 'echte jachthond' en wat is nou mooier dan het
werken met je neus?
Dat je dat het allerleukste vond en vindt, dat is
wel duidelijk.
'Hard werken' in de vrije natuur, dat is op je lijf
geschreven.
Nog een blauwe maandag Doggydance en Behendigheid gedaan en sinds
september 2006 Jachttraining.
Ook nu weer merk ik dat jij zo'n
vrijbuiter bent en het heerlijk vindt te raggen
in het bos, het water en
te denderen door de modder en het riet. Ook al ben je nog niet zo
goed
in echte dummies apporteren, wij gaan saampies toch lekker vooruit en
genieten
van de natuur en de pret die we maken.
Stanley en ik zijn op 20 november 2004 geslaagd voor de opleiding tot Therapiehond.
Trots ben ik zeker ook op mezelf, want dit heb ik nooit kunnen bereiken
als ik geen goede 'handler' zou zijn. Het is een samenspel tussen
baas en hond wat ons tot een perfect team maakt.
In onze vrije tijd bezoeken wij een gezinsvervangend tehuis voor
gehandicapten en doen we een paar maal per jaar een kind-/hondproject op
een basisschool.
Helaas laat de gezondheid van Stanley te wensen over. Door de jaren heen
zijn we behoorlijk geconfronteerd met het fenomeen vaccinosis. De pagina
Zin en onzin van vaccineren is inmiddels geupdate, waar je ook de
voortgang van Stanley zijn behandelingen kunt lezen.
 
|
|