English versionZesde vaardag: van Saint­Thibault naar Pouillenay


De bakker in Saint-Thibault lijkt gesloten. De zonwering is dicht. Als ik rechtsomkeert maak zegt een fransman dat ik achterom moet lopen. Als ik dat doe, kom ik in de bakkerij uit waar de bakker volop aan het werk is en ik verlaat met drie baguettes de bakkerij.

Het is een grijze, koude ochtend. Er staat een gemeen windje. We varen eerst weer door de nauwe Tranchée de Creusot. We worden begeleid door een reiger die steeds voor ons uit vliegt. Als we bij de eerste sluis voor vandaag komen staat de sluiswachter zijn gras te maaien. De sluis staat nog leeg zodat we moeten wachten. Na de sluis komen we in Pont Royal waar we water proberen te tanken. Evenals in Pouilly is het water nog afgesloten. We varen door. 

Na sluis 19 is het lunchtijd voor de sluiswachters en zijn we blij binnen weer even warm te kunnen worden. Kwart over één varen we weer verder. We krijgen nu hulp  van twee sluiswachters. Eerst werken ze bij elke sluis samen, later doen ze de sluizen om en om. Dat gaat sneller omdat de sluizen ook nog allemaal klaar gezet moeten worden omdat de verkeerde kant openstaat. In Marigny stoppen we even om water te tanken. Ik maak ondertussen een praatje met de sluiswachter. Hij heet Serge. Ik vraag hem naar de weersverwachting. Volgens Serge blijft het nog vier dagen koud en onbestendig. Ik heb meteen spijt dat ik het gevraagd heb. Hij vertelt ook dat er niet veel boten zijn op het stuk kanaal waar hij werkt. Nu zijn er drie boten, in de zomer zijn dat er gemiddeld zes.

Na het water innemen, gaan we direct door. We zitten inmiddels weer op de sluizentrappen: er liggen 37 sluizen op 12 kilometer. We schutten de hele middag verder tot Pouillenay. Om 10 over 6 leggen we aan in het haventje. Er ligt ook nog een hotelboot. Ik hoop maar dat we daar morgen niet achter komen te zitten.  

We hebben vandaag 33 sluizen gedaan: een nieuw record dat nog wel heel lang zal blijven staan. Er is hard gewerkt. Alle sluizen stonden namelijk ook nog verkeerd maar met twee sluiswachters en een hoop hulp onzerzijds gaat het snel. Het geeft ook een goed gevoel zo hard te werken, ondanks het koude en natte weer. Op deze manier blijven we ook warm.

Voor het eerst laat ik ook Pepijn een stukje op de boot varen terwijl ik niet aan boord ben. Hij stuurt zo langzamerhand beter dan ik. Hij heeft dit jaar ook meer aan het roer gezeten dan ik. Dit in grote tegenstelling tot Maarten die geheel zijn eigen programma volgt. Zijn bijdrage aan het varen is af en toe sturen en soms een pen de grond in slaan als we aanleggen. Verder doet hij zo zijn eigen dingen. Hij is erg bezig met zijn tiende verjaardag. "Nog 64 uur", zei hij vanochtend. Ik antwoord hem dat het er nog 72 uur zijn omdat ik niet van plan ben het al om middernacht te vieren. We worden het eens om tot kwart over zeven te rekenen omdat hij op dat tijdstip is geboren.

 

 

Canal de Bourgogne            Andere kanalen            Vorige dag            Volgende dag