Dus op 29 juni mochten ze nog een keer komen. Mama had ook bloed laten prikken, en in combinatie met de nekplooimeting bleek dat de kans heel erg groot was dat ik helemaal gezond was!

Op 11 augustus, met 20 weken, net voor we op vakantie gingen, gingen we weer naar het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk, dit keer voor een screeningsecho. Nou, daar keken ze dus heel erg uitgebreid hoe ik eruit zag! Ze keken naar mijn hart, m'n blaas en nieren, naar de navelstreng, naar mijn hersenen en nog veel meer. Ze konden alleen niet zien of ik een hazelip had, want ik had weinig zijn om mijn gezicht te laten zien... En ook lag de placenta laag, voor de uitgang... Dus werd de afspraak gemaakt dat ze met 32 weken even terug zouden komen om te controleren of hij intussen al wat hoger lag.

 

Je zou toch denken dat dit genoeg 'sneak previews' waren. Maar nee hoor, papa en mama hebben ook nog een pretecho laten doen op 12 september. Het was een 3d/4d echo, zodat je echt bewegende beelden krijgt, en hele mooie 3 dimensionale foto's. De DVD hebben ze helemaal grijs gedraaid... En van de foto's hebben ze een boekje laten maken.
De echoscopiste vond meteen dat ik ontzettend op mijn vader leek - met een breed rond koppie...  
 

De 32 weken echo liet zien dat de placenta inmiddels naar boven was opgeschoven. Maar ik maakte het de echoscopiste zeker niet makkelijk. Mijn gezicht kreeg ze weer niet te zien, en de placenta kon ze ook maar met moeite vinden.