Diverse mensen
hebben me wel eens gevraagd wat ze mee moeten nemen naar een
vliegerfestival in Azië, afgezien van hun vliegers. Als standaard
antwoord stuur ik ze dan het volgende lijstje met noodzakelijkheden:
- Een hoed met een brede rand;
- Een ruime bandana;
- Een goede zonnebril;
- Zonnebrandcrème, factor 25 of hoger;
- Een luchtige stevige lange broek;
- Een blouse met lange mouwen;
- Goede schoenen, liefst met steun voor de enkels;
- Oordoppen;
- Souvenirs. |
Optioneel mee te nemen zijn:
-
"Camelback";
- ORS pakjes;
- "Misty Mate";
- Koeltas of een safari-jasje;
- Kompas of GPS. |
Eerste en tweedegraads brandwonden (vooral neus en oren) en
zonnesteek zijn slaan sluipend toe in de tropen en verzieken de pret
danig. Een breedbandige hoed is daarom een goede optie om gezicht en
hoofd te beschermen. Helaas biedt een hoed meestal onvoldoende
bescherming in de nek, vandaar de bandana. Over het hoofd geknoopt
kan een bandana worden natgemaakt ter verkoeling en de uiteinden
beschermen de nek tegen verbranding. Op festivals lijkt de wind de
vliegers altijd recht in de brandende zon te blazen, en door het
vele omhoog kijken is de hoeveelheid ultraviolet licht dat gezicht en ogen bereikt
hoog. Vandaar dat zonnebril en brandcrème onontbeerlijk zijn.
In de meeste landen in Azië worden korte broek en geheel ontblootte
armen getolereerd, maar niet gewaardeerd. Vandaar dat ik meestal
lange broeken en T-shirts meeneem, aangevuld met een blouse. Een
dergelijke combinatie biedt voldoende bescherming tegen een lange
dag zonneschijn en levert opvallend positieve dialogen met lokale
vliegeraars op. Ook biedt een lange broek betere bescherming tegen
ongerechtigheden op het vliegerveld, in Azië vaak net geoogste
rijstvelden of afgedankte bouwterreinen. Deze velden zitten vaak vol
gaten, scherpe grassoorten en/of uitstekende metalen en plastic
voorwerpen. Goed schoeisel en bescherming van de onderbenen zijn
noodzakelijk om verzwikking, wondjes en infecties
te voorkomen.
Hoe raar het ook mag klinken, oordoppen zijn bijna van levensbelang
op festivals hier. Vaak worden de megawatt geluidsboxen zodanig
geplaatst dat ze recht over het vliegerveld blazen. Normale
gesprekken zijn hierdoor onmogelijk en oordoppen helpen dan als
bescherming van gehoorbeschadigingen, of in een extreem geval als
bescherming tegen gekte (als een smartlap-achtig vliegerlied drie
dagen lang onafgebroken wordt herhaald; iemand die het lef heeft het
lied 'Layang
layang' te zingen loopt grote kans door me vermoord te
worden!).
Grondankers zijn schaars en onbetrouwbaar en onbewaakte vliegers
zijn vrijwel vogelvrij. Ik laat daarom vliegers niet graag onbewaakt
achter, en sta dan lange tijd in de brandende zon. Een
"Camelback" (rugzak-achtig waterreservoir) en een
"Misty Mate" (hoge-druk waterverstuiver) bieden dan de
nodige verkoeling terwijl ik van mijn vliegers geniet. Zo nu en dan
wat ORS (of isotonic drankje) zorgt ervoor dat zout- en suikernivo
een beetje op peil blijven. Een koeltas of safari-jasje om water in
mee te nemen zijn alternatieven. Daarnaast biedt een kompas, of GPS,
hulp bij het achtervolgen van losgeslagen vliegers in het doolhof
van straten om de festivals.
14/05/1999
|