De grootste Nederlander

In 2004 is de grootste Nederlander aller tijden gekozen. In de eerste selectieronde werden er honderd Nederlanders gekozen die van bijzondere betekenis voor Nederland zijn geweest.

Ik zal er een willekeurige greep uit doen. Uit een aantal verschillende categorieën. In de categorie kunstschilders werden bijvoorbeeld Vincent van Gogh en Rembrandt van Rijn genomineerd. Dit zijn Nederlanders grootste schilders geweest. Dus naar mijn mening volstrekt terecht dat ze bij de laatste honderd zaten.

In de categorie koninklijk huis werden de koninginnen Wilhelmina, Juliana en Beatrix genomineerd. Alle drie hebben een buitengewoon grote verdienste voor Nederland gehad. Wilhelmina was eigenlijk ook een staatsvrouw. Koningin Juliana was de moeder van alle Nederlanders. Zo werd zij beleefd.

In de categorie sport werden de voetballers Abe Lenstra en Johan Cruijff genomineerd. De tweede wordt door veel mensen gezien als de beste voetballer, ook wordt door veel mensen gezien als de beste voetballer, ook internationaal, aller tijden.

Een bijzondere nominatie vond ik die van majoor Boshardt, van het leger des heils. Na de eerste selectie kwam er de uitverkiezing van de grootste tien Nederlanders. Hier ga ik inhoudelijk niet op in. Ik wil me beperken tot de uiteindelijke top drie en geef daarop mijn visie.

Op de derde plaats werd uiteindelijk Willem Drees gekozen. Hij heeft er voor gezorgd dat de Nederlander op zijn vijfenzestigste jaar een A.O.W.-Pensioen krijgt. Dat is een fenomaal besluit geweest, waar miljoenen mensen hem dankbaar voor zijn. Daar ben ik het van harte mee eens. Zo kunnen, mensen zich ook na hun pensioen financieel redden.

Op de tweede plaats werd Willem van Oranje gekozen. De vader des vaderland. Hij heeft de constitutionele monarchie ingesteld, de staatsvorm die Nederland tot op vandaag kent. Bij ons is de koning of koningin aangesteld tot formele leider. Echter de ministerie-president is verantwoordelijk en de koning is onschendbaar.

Tot de grootste Nederlander werd Pim Fortuyn gekozen. De leider van de lijst Pim Fortuyn. Hier ga ik uiteraard op in. Mijn mening hierover kan nogal bot overkomen. Deze keuze vind ik belachelijk. Pim Fortuyn heeft namelijk bijna niets voor Nederland betekend. Hij moest als politicus nog beginnen. Dan kun je onmogelijk uitverkozen worden tot grootste Nederlander.

Wat hij wel heeft gedaan is dat hij de politiek heeft wakker geschud. Maar veel meer valt er niet te melden. Het is voor mij dan ook onbegrijpelijk dat hij überhaupt bij de laatste honderd gekozen werd.

Het is natuurlijk wel tragisch dat hij op 6 mei 2002 werd doodgeschoten, zodat hij ook geen kans kreeg om zich te bewijzen. Want Pim Fortuyn is zeker een intelligente man geweest. Als gevolg van zijn dood behaalde de LPF wel een enorme verkiezingsoverwinning. Maar de motor was weg en de partij brokkelde snel af. Het zal jullie duidelijk zijn dat ik de keus voor Fortuyn zwaar belachelijk vind. Ik ben er dan ook van overtuigd dat hij over een jaar of vijf vrijwel vergeten is. Ik kan het niet nalaten die wat mij betreft ook op nummer één had mogen staan.

Antoni van Leeuwenhoek is een zeer grote Nederlander geweest. Hij is degene die op onnavolgbare wijze het onderzoek tegen kankerbestrijding heeft geleid. Het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis is naar hem vernoemd. Dat staat in Amsterdam en daar is de absolute top op het gebied van kankerbestrijding te vinden. In mijn keuze twijfelde ik tussen Antoni van Leeuwenhoek en Christiaan Huygens. De grote uitvinder. Maar wie luistert er nu naar mij?

Bert Compaijen

[ Ga terug ]