Klaasje is overgelukkig dat zijn mama eindelijk weer thuis is. Ze moest een week in het ziekenhuis blijven, toen zijn zusje geboren was. Klaasje heeft haar erg gemist, want vele vragen zijn intussen onbeantwoord gebleven. ,,Mama, kunnen vissen praten? Wat eten de engeltjes in de hemel? Heeft Petrus armen en vleugels, of alleen vleugels? Had je niet een broertje voor me mee kunnen brengen? Wanneer kan ik met de baby spelen? Mag ik kijken, als ze eten krijgt?" Dan drukt mama haar Klaasje heel dicht tegen zich aan en zegt: ,,Ga eerst eens even op de grond zitten." Verwonderd gaat Klaasje zitten en dan legt mama de baby op zijn schoot en zegt: ,,Hier is je zusje. Ik hoop, dat je mij wilt helpen en goed op haar wilt passen!" Klaasje zit doodstil en aait voorzichtig over de hele kleine handjes en het neusje en de vele vragen zijn vergeten. Voorlopig in ieder geval.
Sprookjes verhalen 
Indexpagina
Index