Vandaag is het een stralend mooie herfstdag, prachtig vliegerweer. Meteen na schooltijd lopen Gerard en zijn vriend Mark met hun zelfgemaakte vliegers naar de grote weide, naast de speelplaats. Een snelle aanloop en dan laten ze hun papieren vogels los. De wind neemt ze snel mee omhoog, steeds maar hoger. ,,Als ik toch ook zo kon vliegen," denkt Gerard, terwijl hij het touw vasthoudt. Plotseling merkt hij, dat hij heel erg klein wordt en in het touw omhoog klimt, tot helemaal bovenaan op de vlieger. Daar gaat hij op de dunne latjes van het houten frame zitten en houdt zich goed vast. Wat is het hier heerlijk boven! Wat kan hij ver zien en wat zijn de huizen klein, die onder hem liggen! Gerard, op zijn vlieger, kan maar niet genoeg van het rondkijken krijgen. Hij zwaait in de wind heen en weer, hij ziet de vogels van heel dichtbij voorbijvliegen en de muggen in de lucht dansen. Het is werkelijk geweldig... ,,Pas toch op, Gerard, je vlieger raakt bijna de elektriciteitsdraden!" hoort hij plotseling Mark opgewonden roepen. Gerard staat weer beneden op de weide en is geen vliegende dwerg meer. ,,Jammer," denkt hij.
Sprookjes verhalen 
Indexpagina
Index