Hoefsmid Joke Nibbelink
Vorige pagina
Volgende pagina

Ik zal me even voorstellen
No feet no horse. Een waarheid als een Koe, paard dus.

Dit is een foto van mij

Daarom is de hoefsmid zo belangrijk. Ik heb van jongs af aan paarden gehad en heb het werk van de hoefsmid altijd bewonderd. Toen is bij mij de wens ontstaan om ook hoefsmid te worden. Ik heb eerst nog andere opleidingen gedaan, wel altijd met dieren te maken, maar uiteindelijk kwam ik er toch achter dat ik hoefsmid wou worden.
Toen heb ik een tijdje stage gelopen bij hoefsmeden bij mij in de buurt, die ik kende. Maar begon toen te twijfelen omdat altijd als ik vroeg hoe veel je nou van de hoef af moest halen ik altijd het antwoord kreeg, dat ik dat wel in de loop van de tijd zou leren door ervaring. En dat voelde niet goed. En toen ik eigenlijk dacht dat ik misschien wel niet geschikt was om hoefsmid te worden hoorde ik over Natural ballance.
Mijn oom heeft een manege in Arnhem en geeft daar regelmatig cursussen. Zo komt ook regelmatig Wendy Murdoch uit Amerika daar om les te geven in Centered riding. Nou was er een keer een hoefsmid meegekomen uit Amerika, omdat hij ook een cursus Centered riding wou volgen maar dan in een ander land. En hij vertelde en demonstreerde over Natural Balance. Toen ik er zo over hoorde interesseerde me dat en het leek me leuk om er meer over te leren voordat ik eventueel de opleiding tot hoefsmid in Nederland zou gaan doen. Ik ben toen door veel bellen en emailen bij een hoefsmid in Amerika terecht gekomen die mij wel een tijdje op sleeptouw wou nemen om mij erover te leren. Een vrouw die vlakbij San Francisco woont. Daar ben ik 5 weken geweest en zeer enthousiast geworden over deze manier van hoefsmeden. En toen ik hoorde dat er een opeiding voor was in Amerika, was het voor mij gauw duidelijk dat ik die opleiding wou doen. Omdat ineens door die manier alles duidelijk werd hoe je een paard moet bekappen en beslaan, geen vage antwoorden maar feiten en bewijzen. Deze methode is ook onstaan doordat Gene Ovnicek, ervaren hoefsmid, niet tevreden was met hoe veel paarden er met hoefproblemen zijn. Hij is toen 5 jaar onderzoek gaan doen bij wilde paarden door ze te vangen en afdrukken te maken van de onderkant van de hoeven om zo uit te zoeken hoe wilde paarden hun hoeven eigenlijk gebruiken en met welke delen de hoef de grond raakt. Op de website van hem word daar uitgebreid over verteld: www.hopeforsoundness.com
Toen ben ik, na eerst weer in Nederland te zijn geweest om genoeg geld te sparen met werken, in eind Juli de opleiding van 3 maanden gaan doen. En dat lijkt kort maar het was een zeer intensieve opleiding, elke dag waren we met paarden bezig. Ik zat samen met een andere leerlinge die 3 maanden in een caravan, zodat we het alletwee konden betalen. Zij kwam uit Californie. Mijn paardjes: Sirius & Salix
We waren met 4 vrouwen en 2 mannen. De schoollokatie was op een veilingplaats. Mark Plumlee was onze intructeur. Hij heeft een hoefsmidschool opgericht in Renton, Washington. Die was toen nog niet klaar, daarom zaten we op de veilingplaats. We hadden paarden genoeg omdat Mark een advertentie had geplaatst, dat mensen hun paarden heel goedkoop konden laten bekappen en beslaan. Daardoor kregen we ook veel paarden die of veel te weinig bij de smid komen of die andere smeden niet meer wilden doen vanwege hun gedrag. Mark, Carl Longenecker en Wendy Conner, allemaal veel bezig met Natural Horsemanship, hebben ons met die paarden veel geleerd. Zodat we ze allemaal zonder geweld of verdoving hebben kunnen bekappen en beslaan. Het waren natuurlijk niet allemaal moeilijk paarden die we moesten doen. Maar soms waren we wel eens een hele dag bezig om een paard te beslaan.
Het lijkt een korte opleiding, maar in die tijd heb ik veel verschillende hoeven gezien, waaronder ook veel hoefproblemen. Van hoefkatrolonsteking tot hoefbevangenheid, maar ook verwaarloosde hoeven. Ik heb paarden gezien die zo hoefbevangen zijn geweest dat het hoefbeen bijna door de zool kwam, maar door deze methode weer normaal kunnen functioneren, misschien geen wedstrijden winnen, maar wel goed lopen. Ook hebben we een kudde fokmerries bekapt die maar een keer per jaar bijelkaar worden gedreven om bekapt en ingeent te worden. De meeste moesten we met de lasso vangen en het bekappen was steeds weer een verassing hoe ze deden, maar meestal was het een kwestie van geduld en samenwerking dat we het voor elkaar kregen. Verder hebben we paarden beslagen en bekapt van alle soorten en maten.
Nu ben ik sinds ik terug ben gekomen in oktober bezig met deze manier van hoefsmeden. En de resultaten zijn erg goed, wat ik in Amerika ook al gezien heb. Het goede van deze methode is dat de basisprincipes heel duidelijk en simpel zijn en dat je met die basisregels eigenlijk alle hoeven kunt bewerken. Het belangrijkste is dat Aan het werk op de Paardenmaat
het paard het achterste gedeelte van zijn hoef kan gebruiken, zodat de straal en de verzenen de grond raken, wat ervoor zorgt dat de doorbloeding optimaal is.

De straal is ook een verhaal apart. De straal moet de grond raken omdat het een belangrijke rol heeft in de doorbloeding van de voet. Wanneer de straal de grond raakt drukt die de verzenen omhoog waardoor de hoef aan de bovenkant wijder wordt en zo wordt het bloed in de bloedvaten in de hoef gezogen. Er is tevens aangetoond dat achterin de straal druksensoren zitten waar het paard als het ware de grond mee voelt. Daarom is het belangrijk dat de straal niet helemaal weggesneden wordt.

Mijn busje

Op de zool aan de voorkant, achter de toon, zit een verharding. Dat is aangetoond bij wilde paarden. Op de traditionele methode wordt de zool altijd weggesneden. Terwijl de zool een belangrijk onderdeel in het dragen van de hoef is. De toonwand is eigenlijk niet gemaakt om gewicht te dragen. Bij wilde paarden raakt die ook niet de grond. De verharding op de zool is het punt waar de hoef overheen rolt. Daar moet dus het toongedeelte van het ijzer liggen. Het ijzer ligt bij deze methode, dus wat verder naar achteren dan we bij de traditionele methode gewend zijn. De belangrijkste functie van de verzenen is het vasthouden van modder om zo de zool optimaal te kunnen ondersteunen.

Als je naar de onderkant van de hoef kijkt, zou het het beste zijn als de straal groot en hard is en de punt zou eindigen op ongeveer 2/3 van de hoef. Wat nu het algemene beeld is, is dat de straalpunt halverwege de hoef zit, en dat komt omdat de hoef erg naar voren uitgerekt is. Dat komt omdat het paard altijd op de hoefwand moest lopen en zodoende wordt de toonwand steeds verder naar voren getrokken. Ook zie je een glijbaanvormige toonwand ontstaan, omdat de zool verzwakt door het wegsnijden van de zool.

Dit zijn de basis dingen die ik geleerd heb. Het belangrijkste is nog wel dat ik de hoef laat zoals die is. Ik zoek de harde zool op om te zien hoe veel ik kan bekappen. Maar ik ga geen dingen corrigeren wat niet kan. Want als je dat doet verander je de stand van de gewrichten, hoe het hoefbeen in de hoef zit en dan werk je hoefbevangenheid en hoefkatrolontsteking in de hand. We moeten af van het idee dat de hoef er mooi uit moet zien en dat de hoeven allemaal hetzelfde moeten zijn. Een paard heeft nou eenmaal verschillend uitziende hoeven net zoals wij ook verschillende voeten hebben. Het gaat er niet om hoe het eruit ziet, maar waar het paard zich het beste bij voelt. Als ik een ijzer onderleg begin ik met twee nagels, zet de voet neer en kijk hoe het paard reageert. Vind hij het fijn? Het paard verteld het. Als hij zijn gewicht er op zet en kauwt en zucht weet ik dat het goed is en kan ik de andere nagels erin doen. Ook kijk ik van te voren hoe het paard loopt en wil ik zien hoe hij loopt na het bekappen en beslaan. Om te zien of hij met hiel eerst land met het lopen.

Ik heb dus nu gezien en geleerd door duidelijke bewijzen en logische redeneringen wat de juiste manier is om paardehoeven te onderhouden. Ik zie de resultaten aan de paarden die ik bekapt en beslagen heb. Dit is een vernieuwing in de hoefverzorging waarmee we weer een stapje verder zijn om de paarden een zo goed mogelijk leven te geven.