Woorden vloeien als bloed uit mijn gedachten
Haat, pijn, woede en verdriet
Druipend komen ze uit mijn ogen
Maar ik wil niet dat iemand het ziet

Schreeuwend om aandacht
Maar het blijft diep in mij
Het bereikt niet de mensen
Die ik nodig heb aan mijn zij

Ik ben mijn haat, ik ben mijn pijn
Mijn woede en verdriet
De rest van mij is heel ver weg
Zo ver dat ik het zelf niet ziet

Rot op! Hou me vast!
Laat me met rust! Laat me niet in de steek !

Tegenstrijdigheid bereikt het hoogste punt
En mijn cirkel word een gat
Alles wat ik wil zijn is stof
Het hoeft niet meer ....
....of toch

17-08-2001