Wie is zij waar ik naar staar

Tja, dat ben ik zelf

Ik snap het niet

Waar is die dikke opgeblazen kop

Met dat vette blubber lichaam

En die zeven onderkinnen erop

Die zie ik niet

Wat zie ik er vreemd uit

Volgens mij word ik getikt

Want als ik in de spiegel kijk

Naar dezelfde ik

Zie ik toch echt dat barbapapa lijf

Echt vies, vet en veel te dik

Maar op deze foto…

Dit is heel raar

Ik heb er geen woorden voor

Alsof ik naar een vreemde staar

En toch ben ik dat echt

En hoe zij eruit ziet

Is niet zo slecht

Het maakt me verdrietig

Zit ik mezelf dan echt zo te belazeren

Waarom doe ik mezelf onnodig pijn

Waarom kan ik mezelf niet zien

Zoals ik er mag zijn

Ik blijf staren naar die foto

En die liegt toch niet

Maar de spiegel is ook eerlijk

Het is maar hoe je jezelf ziet

Ik ben ooit begonnen met lijnen

Dat heeft mij hoop gegeven

Het is een sterk puntje

Controle hebben over mijn leven

Ik trek me terug in mijn schulp

Kleren worden te wijd
Het telkens terug willen draaien
Want eigenlijk heb ik dan spijt

Maar het geeft mij kracht

Soms zie ik geen uitweg
Voor al die chaos in mijn hoofd
Mijn gedachtes rennen van links naar rechts
En worden op deze manier verdoofd

Maar de wereld was eerst wazig

Nu is het zwart en grauw

Met dank aan mezelf

Ik moet ermee stoppen, heel gauw

Mijn masterplan opgeven

…als ik slank ben, ben ik gelukkig…

De lat word steeds hoger

Want hoe je het ook bekijkt

De grenzen worden verlegd

Als ik mijn streefgewicht hebt bereikt

Het is verstoppertje spelen met mezelf

Het maakt niet uit hoeveel ik weeg

Het gevoel moet ik accepteren

En dat is behoorlijk leeg …vermijden of overwinnen…

25-09-2001