TWEEDUIZENDÉÉN

V…rouwelijk

A…andacht

G…oed

I…ets

N…ormaal

A…cceptatie

Ik ben een Vrouw

Ik mag aan ieder lichaamsdeel Aandacht geven

Daar is niets slechts aan, het is Goed

Het is Iets wat bij mij hoort, daar hoef ik niet voor te beven

Het is Normaal, iedere vrouw heeft zoiets

Dat zal ik moeten Accepteren

Eigenlijk is het niet normaal

Dat ik mezelf voor mijn eigen lichaam schaam

Schaamte brengt mij naar de afgrond, daar is niets

Mijn lichaam kan er niets aan doen, treft geen blaam

Mijn lichaam, mijn huis

Daar woon ik in

Mijn lichaam, mijn kruis

Daar kan ik niets aan veranderen

Mijn lichaam, mijn intimiteit

Hoef mezelf nergens voor te schamen

Mijn lichaam, mijn seksualiteit

Kan ik niet blijven negeren

Als ik echt gelukkig wil worden, een andere keus is er niet

Ik zal mezelf helemaal moeten accepteren

Daar hoort ook mijn geslachtsdeel bij

Met al de gevoelens er omheen

Daar mag ik van genieten

Waarom niet, het is van mij alleen

Mezelf overgeven aan het gevoel

Genieten van een moment

Controle loslaten

Al is het maar voor even

Er kan niets ergs gebeuren

Het is fijn om een orgasme te beleven

Stel je voor dat ik alles wat ik nu heb opgeschreven

Echt zou beseffen en voelen

Maar het is niet zomaar te veranderen door het te weten

Ik weet niet eens wat ze met orgasme bedoelen

En het klinkt allemaal zo mooi en logisch eigenlijk

Maar zo voelt het bij mij niet

Het woord vagina alleen al

Zorgt voor woede en verdriet

Het uitspreken en erover na denken

Is alles behalve fijn

Hoe ikzelf over mijn vagina denk ?

Oke, er komt nu een heel ander gedicht te voorschijn

KUTZOOI

V…ies

A…fschuwelijk

G…oor

I…rritant

N…iks

A…ngst

Vies, het gevoel dat er rotte korsten in zitten

Sperma resten, rotzooi

Dat er modder uitloopt

Het ziet er niet uit, het is niet mooi

Ik walg van mijn lichaam

Mijn buik is volgelopen

Door al zijn viezigheid

Ben ik van binnen ontstoken

Afschuwelijk, om er naar te kijken

Ik vind het echt niet mooi

Het ziet er niet uit

Ik vind het een vieze zooi

Aaaaaarghhhhhhhh######

Een smerig gevoel, pure haat

De rillingen lopen over mijn lijf

Als ik eraan denk wat er tussen mijn benen staat

Goor, ja dat is het juiste woord

Aanraken, lezen, schrijven, kijken

Roept echte walging op

Weet niet hoe ik dit kan uitleggen

Het gevoel van een strop

Het is echt goor

Vies, walgelijk, gadverdamme

Jezus, waarom heb ik een kut ?

Ik wil het niet hebben

Gatver, wat heeft het voor nut ?

Irritant, waarom moet dit bij mij horen

Het is de schuld van alles wat er vroeger is gebeurd

Verdomme, waarom ben ik een vrouw ?

Ik voel mezelf zo vies, goor en besmeurd

Waarom ben ik iets om in te steken ?

Ik voel me een ding die kan spreken

Niks, het liefdevol aanraken of naar kijken ?

Het bestond voor mij niet

Gatver, ik heb er nooit over nagedacht

Doe mezelf liever nog meer pijn en verdriet

Douchen, wassen, schoonschuren, schrobben

Met veel geweld, mijn manier van masturberen

Om op die manier het vieze, gore gevoel te veranderen in pijn

Gigantisch straffen of compleet negeren

Angst, om de controle te verliezen

Angst, voor de beelden

Angst, voor het gevoel wat kan komen

Ja angst, voor het verleden en de toekomst

Het prettige gevoel wat mijn vader aan mij liet tonen

Daar ben ik het meest bang voor, echt

Verdomme, ik weet dat ik het vroeger soms prettig voelde

Dat vind ik nog zo moeilijk om dat echt te begrijpen, voelt zo slecht

Ik ben bang voor het gevoel

Bang om te voelen

Bang dat het hetzelfde voelt

Dat kan en mag nooit gebeuren

Het heeft mij verraden

Kan niet anders dan het met haat besmeuren

Dus, ik durf en laat mezelf niet gaan

Straf mezelf nog steeds

En ik laat mijn vader nog steeds vooraan staan

De macht die hij over mijn lichaam heeft

Is nog heel erg te groot

Het is niet van mij

Klinkt eigenlijk idioot

In het verleden zit ik dus keer op keer

En in de toekomst

Als ik probeer iets te voelen, iedere keer weer

Hier & nu, daar moet ik blijven

De angsten en het verleden moet ik verdrijven

Ik ben echt bang

Dit onderwerp overslaan

Lijkt mij een goed plan

Maar verdomme, ik wil winnen, niet verliezen

De macht terug pakken

Aan mij de keus ik kan kiezen

Vluchten, verdringen alles kan

Maarja, ik wil toch genezen ?

Nou dan…

Mijn paranoïde kop doet nu zeer

Dit gedicht, deze zinnen, deze woorden

Jij leest ze misschien anders dan ikke hier…

24-03-2001