FLASHBACKS

Aan mij is niets te zien
Voor camouflage kreeg ik toen al een tien
Emotionele erfenissen dienen zich aan
Mijn kracht is op, ik laat ze gaan
In flitsen zie ik fragmenten voorbij komen
Beelden die ik een ander niet durf te tonen
Stil zit ik mij af te vragen
Hoe ik deze herinneringen kan dragen
Geheel vervult van een gevoel van bedreiging
Vluchten is mijn grootste neiging
Die beelden verklaren alleen mijn pijn
Niet waarom het zo moest zijn
Ik snap niets meer van de wereld waarin ik leef
En de ondragelijke pijn die ik beleef
Ik wil niet meer wakker worden in het zweet
En niet meer denken aan mijn vader en weten wat ik weet
Want weer ben ik met hem bezig, nachten lang, dagen lang
Houd het nou nooit eens op, het maakt me bang
Zal ik hem ooit los kunnen laten en verder kunnen gaan
En alles vergeten wat hij me heeft aangedaan
Ik wil hem vergeten en verder gaan met leven
Zonder dat hij nog in mijn leven is verweven

25-09-2001