Een wond uit de verledentijd

Een wond, ontstaan door het verleden

Is opengelegd, heden

Angst, verdriet, diep weggestopt

Pijn, gevoelens, lang opgekropt

Als een hagelbui komt alles naar boven

'Werken aan' is in jezelf geloven

Beelden verjagen, ik weet niet hoe

Ik voel me zo ontzettend moe

Zijn gezicht, ik kan er niet aan ontkomen

Beleef weer, hoe ik werd genomen

Er is iets vreselijks gebeurd

Van het heden word ik naar het verleden gesleurd

Ik vind geen rust, zelfs niet in mijn dromen

Want ook daar is het kind al losgekomen

Mijn vader, ogen vol macht

Zijn handen, ik voel nu nog de kracht

Dat kind was zo onschuldig, en toch nog veel te klein

Ik kon hem niet begrijpen, hij deed mij zoveel pijn

Mijn verdriet, achter een masker verborgen

Niet verder willen naar morgen

Emotie, ik laat mij gaan

Uit mijn ogen vloeit een traan

Acteren hoeft vandaag niet meer

Maar echt mezelf zijn, wanneer durf ik dat weer

Vaders genot

Een kind, haar lichaam en geest, helemaal kapot

Jij, steeds weer in mijn geest

Ik zal jou ooit verslaan

Zonder vrees

22-11-1999