Als leven overleven wordt
Als een kind in zijn groei word gestoord
Als een kind gebruikt word voor andermans lust
En ook nog eens met allerlei rot excuses word gesust

Dan is de schade groot

En raakt een ziel in grote nood
En als dat kind volwassen is geworden
En denkt het is voorbij
En denkt hoera ik ben vrij

Zal dat kind nog harder moeten knokken
Voor alle brokken…

HET BOEK

Het lawaai in mijn hoofd snijd door merg en been
Waar moet ik in godsnaam met mezelf heen ?

Net even een stukje gelezen in het boek

Ik heb het netjes neer gedonderd in de hoek

Mijn gedachtes vliegen door elkaar

Ben ik echt zo raar ?

Ze ordenen lukt op dit moment gewoon niet

Boos, bang, blij, beschaamd of verdriet ?

Ik voel me alleen
Maar ik heb mensen om me heen
Toch voel ik me alleen
Ik ben bang
Wat ben ik nu verder van plan ?

Er komt een moment dan heb ik het even gehad weer
Trek me weer terug en probeer het niet meer

Hoe zal het in de toekomst gaan ?

Kan ik het aan ?
Gaat het dan wel goed ?
Heb ik wel de moed ?

Chaos, altijd maar chaos in mijn hoofd
Chaos als een lichtje dat nooit dooft

Dat is ook zo’n irritatie waar ik niet aan kan wennen

Geen moment van stilte en rust kennen

Stilte het maakt me verward
Eerst was ik stil om niets te horen want zijn stem was hard
Zo hard dat ik die stem nog in de stilte horen kan
Stilte zonder zijn stem daar droom ik nu van
Stil kunnen leven zonder hem in mijn stilte
Zonder mijn stem die vanbinnen gilde
Gilde om verlossing en aandacht
Krijste om verlossing uit zijn macht

Soms moet ik hard op mijn tong bijten
Om al die narigheid te kunnen slijten

Mezelf pijn doen dat wil ik niet meer

Maar dat blijft een keihard gevecht keer op keer

Er zit zoveel woede in mijn hart
Tranen van al mijn verborgen smart
Wantrouwen is wat er ook nog blijf
Zoveel verdriet zit er nog in mijn lijf
Verlangen…nog zo’n beladen woord
Hoop dat ik word gehoord

Dat opgefokte gedoe

Maakt mij alles behalve moe

Wegweg, drukdruk

En pas op, als iets mij niet lukt

Mijn agressie groeit

Als iemand zich op dat moment met mij bemoeit

Mijn agressie groeit

Als niemand zich op dat moment met mij bemoeit

Echt razend voel ik mij

Meer kan er op dat moment niet bij

Boosheid zit er ook nog steeds
De haat…is nog niet weggeweest
Het raast

Het tiert

Het dondert door me heen

Gooien…wil ik

Smijten…wil ik

Schoppen

Slaan

Woede uitbarstingen komen regelmatig voor

Als het te laat is, heb ik het pas door

Ik wil het kwijt
Want van iedere keer krijg ik spijt

Die klote agressie
Ik haat mezelf helemaal als ik het zelf zie

Het lijkt wel of ik mezelf of anderen pijn moet doen

Om mijn eigen gevoel te doorgronden

Ik ben nog teveel bezig met ‘toen’

Ik wil een nieuw leven
En niet voor even
Voor altijd
En dat ik dan geen pijn lijd
En voor de mooie dingen die gaan komen
Daar kan ik nu alleen nog maar over dromen

Ja, dan maar hopen dat ik kan slapen
En niet nog uren ligt te gapen

Wachtend tot de volgende morgen

Ergens wakker worden zonder zorgen

Oke, ik ga verder met het boek

De dag komt dan vind ik wat ik zoek

Als ik straks mezelf heb gevonden
Dan zijn er niet meer zoveel wonden
Dan heb ik ook mensen om me heen
En ik denk dan voel ik me niet meer alleen

15-05-2001