Niets is sterker

Dan de stilte

Niets heeft zoveel kracht

Als het zwijgen van de nacht

Niets is sterker

Dan de stilte

Niets is sterker dan het woord

Dat niemand hoort

(Stef Bos)

Incest

Het taboe en de preventie, preventie een taboe

Hieronder in mijn schrijfsel staat mijn kijk op het taboe en de over preventie van incest. Als je een lotgenoot bent, mijn manier van uiten kan confronterend overkomen dus pas op voor triggers. Voor alle andere mensen, als deze tekst bij jou in het verkeerde keelgat schiet of als je er totaal niet mee eens bent, lig er dan vooral niet wakker van en droom lekker verder.

Taboe

Taboe, wat is een taboe?

Taboe betekent; ongepast, verboden, uit den boze, onaantastbaar, onaanraakbaar. Als je het van die kant bekijkt, ja incest is een taboe. Er zit nog een ander taboe op, er niet naar durven kijken dát incest bestaat dat het nu gebeurd, het woord incest niet hardop durven uitspreken laat staan bespreekbaar maken, etc. En over dat taboe heb ik het.

“Uit landelijk Nederlands onderzoek blijkt dat ruim vijftien procent van de vrouwen voor het zestiende levensjaar een negatieve seksuele ervaring heeft meegemaakt met een familielid. Iets meer dan de helft van deze slachtoffers is ernstig misbruikt: er waren herhaalde (pogingen tot) verkrachting, er werden andere ingrijpende seksuele handelingen afgedwongen óf er was sprake van verschillende daders. In eenderde van de gevallen betrof het een eenmalige gebeurtenis, bij eenderde deel ging het om meer dan vijf keer en bij het resterende deel om veel voorkomende gebeurtenissen over een lange periode. De daders waren voornamelijk vaders, oudere broers en ooms. Eén procent van de (mede)plegers was vrouw.” (uit de brochure over seksueel misbruik van kinderen)

Incest een taboe ?

Was dat maar zo !!!!

IK en duizenden andere vrouwen én mannen hebben ervaren dat incest geen taboe is. Ja, het is verboden, maar het gebeurd en blijft gebeuren, het stopt niet, nooit niet. Ook nu op dit moment terwijl jij achter de computer zit worden er kinderen seksueel misbruikt. Dat is iets wat niemand wil horen, maar het is helaas een feit.

De maatschappij durft het niet bespreekbaar te maken, die legt er een taboe op. Het is handiger om te denken; “Het gebeurd niet in mijn omgeving ”, dan te beseffen dat die één op de zeven kinderen toch ergens vandaan moeten komen. En ik weet ook wel, je wilt leven en niet te veel stil staan bij dingen die gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. En dat moet je ook doen. Maar helemaal niet stilstaan, en er gewoon aan voorbij lopen, is niet goed voor niemand niet.

De media laat de maatschappij soms schrikken als ze schrijven over een situatie van seksueel misbruik. Nederland is dan weer in de ban van nieuws wat iedereen gretig wil lezen, hoe gruwelijk de feiten soms ook zijn, op ieder tv station word er aandacht aan besteed. Alsof het iets is wat nooit voorkomt… Hallo, dagelijks, één op de zeven!!!! Maar dat is te dichtbij, te eng om die feiten onder ogen te komen. En nogmaals ik vind ook dat je daar niet te veel bij stil moet staan, anders heb je geen leven. Maar er gewoon aan voorbij lopen, en er pas bij stil staan als iets in de media komt, wat trouwens erg genoeg ‘moet’ zijn om in de media te kunnen komen…pfff hoe zou je dit kunnen veranderen ?

Taboe doorbreken

In de toekomst wil ik daar iets mee gaan doen. En ja er zijn al genoeg organisaties/stichtingen die zich daar mee bezig houden, maar het is nooit genoeg. Bijvoorbeeld langs scholen te gaan, gesprek in de klas, aandacht van de media, duidelijke advertenties voor kinderen. De bibliotheken anders indelen, ja waar ik mezelf persoonlijk aan erger…Wat bijna niemand weet, er zijn hele goede kinderboeken geschreven over incest, in een duidelijke taal die kinderen begrijpen. Het is zo zonde dat juist die boeken zo moeilijk te vinden zijn in de bibliotheek. Op de volwassen afdeling waar kinderen niets te zoeken hebben. Kinderen zoeken niet naar informatie over incest, ze weten godver niet eens wat hun overkomt laat staan dat ze weten dat er een naam voor bestaat. Hoe kunnen ze dan überhaupt gaan zoeken? Waarom staan die boeken op de verkeerde plek? Is iedereen bang ofzo? Ja oké, een bibliotheek moet leuk zijn voor kinderen, maar als die boeken gelezen worden door een kind die word misbruikt, kan/durft ze misschien de eerste stap te nemen naar een leuker leven. Misschien is de bibliotheek de enige veilige plek voor dat kind, heb je daar wel eens aan gedacht?

Er word vaak gezegd dat je moet oppassen ivm verzinsels die kinderen gaan doen als het bespreekbaar word gemaakt. Tja, dat is de andere kant, maar helaas komt dat nu ook al voor dus daar verander je niets mee. Moeders die hun kinderen gebruiken bij echtscheidingszaken en hun verhalen in het oor fluisteren. Of nog erger, volwassen mensen die zelf een verhaal verzinnen. (Ik hoop dat er een hoge straf komt op dit respectloos gedrag waar ik nu verdomme even geen woorden aan vuil maak !!!) Uit een boek of advertentie die kinderen lezen, kunnen ze niet vertellen over wat er precies is gebeurd. Maar ze kunnen wel herkenning lezen, dat het niet normaal is, laten voelen dat ze niet alleen zijn, dat er hulp is, dat ze weten wáár ze heen kunnen om te vertellen wat er precies is gebeurd. Maar dan moeten het wel advertenties zijn die kinderen begrijpen en nog belangrijker adverteren waar kinderen komen/lezen. Donald Duck, Tina waarom niet? En dan heb ik het nog niet eens over de Libelle, Viva waar moeders in lezen zodat zij ook weten dat incest bestaat. Of de Panorama, de Autoweek waar vaders in lezen, want moeders/vrouwelijke daders lijken helemaal niet te bestaan, maar vergis je niet, het taboe daarop is nog groter, net zoals incest tussen broer en zus.

Natuurlijk bestaat er de Kindertelefoon waar gelukkig sommige kinderen gebruik van maken. Maar weet je hoe dat voelt om te bellen terwijl je doodsbang bent om betrapt te worden? Ik wel. Je hebt als kind bijna geen kans om alleen te bellen, zonder een vader of moeder om je heen. En als je de kans hebt gieren de zenuwen door je keel en je schrik zo van de stem aan de andere kant van de lijn dat je de hoorn erop gooit. Gelukkig leven we nu in het internet tijdperk waar ook kinderen hulp kunnen zoeken. Maar je kunt het je misschien niet voorstellen...een kind weet niet precies waar hij/zij naar op zoek moet, er zijn voor het jonge kind geen namen voor de gebeurtenissen die hem/haar overkomen, en dan heb ik het nog niet eens over de geheimhouding die er is tussen dader en het kind. In mijn ogen zijn leraren de aangewezen personen. Zij spelen een belangrijke rol in een kinderleven en zien het kind bijna dagelijks. Leraren moeten tijdens hun opleiding les krijgen in het herkennen van signalen en weten welke stappen ze kunnen ondernemen om het kind te helpen. Op scholen zou het een verplicht onderwerp moeten zijn waarover in de klas word gesproken. Zware taak zou je denken. Ja, dat is zo, maar dan vergeet je wel de kinderen waar het om gaat, hoe zwaar hebben zij het?

Preventie is onmogelijk

Preventie betekent voorkomen. Is incest te voorkomen? Ik zou willen zeggen, JA!!! Maar ik besef dat het ‘makkelijk praten’ is, ik ben nu volwassen, met (meestal) volwassen gedachtes en denkwijze. Als kind wist ik niet wat ik nu weet. Misschien niet te begrijpen voor mensen die er ver vanaf staan, die zullen bijvoorbeeld denken, waarom liep je niet weg of waarom bleef je zwijgen? Het verrotte aan incest is dat het slachtoffer gevangen zit. Het kind is afhankelijk van de ouders en kan niet zeggen, ik ga weg. Ik voelde dat het niet klopte wat er gebeurde maar wat er gebeurde wist ik niet, hij is mijn papa en ik hou van hem en hij van mij en ik kreeg aandacht… De rest blokt een kind weg 'als en normale reactie op een abnormale gebeurtenis', zodat het kan leven met de vader of moeder die ook de dader is. En als kind heb je een enorm loyaliteitsgevoel tov je ouders met daarbovenop de dreiging, met of zonder woorden; als je iets verteld dan… Ja, en dan is preventie al te laat, het is al gebeurd. Het kind groeit op, verstrikt in de schuldgevoelens, schaamte en angst, en weet dat als ze het verteld het gezin uit elkaar valt. En leeft een leven wat overleven is. Preventie, hoe moet je in godsnaam kinderen waarschuwen voor hun eigen ouders en/of andere familieleden? Je kunt een kind waarschuwen bijvoorbeeld voor enge mannen in het park. Maar waarschuwen voor hun eigen papa en mama, de plek waar het veilig op moet groeien zodat het leert vertrouwen. Dat is onmogelijk. Een kind begrijpt dat niet en dan heb ik het niet eens over kinderen die nog niet kunnen praten of lopen, omdat ze een baby of peuter zijn. En dan nog, waar gaat het kind heen als ze een enge man tegenkomt in het park? Ja, naar haar ouders waar moet ze anders naartoe? En verdomme, daders zijn zo doortrapt, ze winnen eerst het vertrouwen van het kind voordat ze verder gaan, het voelt niet gelijk bedreigend voor het kind. Het groomingsproces, stapje voor stapje steeds een stapje verder. Het kind krijgt aandacht, voelt zich speciaal, en voor dat ze het zelf in de gaten heeft zit ze gevangen in een spel waarvan zij de woorden nog niet eens kent, maar voelt zich wel medeplichtig. En als het kind het zwijgen word opgelegd omdat de dader anders haar moeder gaat vermoorden of haar moeder verdriet aandoet of haar huisdieren dood gaat maken etc. waar kiest het kind dan voor? Precies, zelfopoffering, de hele wereld kan wel aan het kind vragen wat papa deed maar als ze ‘weet’ dat er dan iets ergs gebeurd houd ze haar mond dicht. En dan nog iets, als ze de woorden wel kent, ze kan nooit weten wat het precies betekent omdat het een kind is. Een kind hoor je niet zeggen, papa zat met zijn vinger in mijn vagina, ik moest papa pijpen, papa heeft geneukt met mij. Maar bijvoorbeeld, papa deed niet lief, hij is stout, zo kan een kind het proberen te vertellen, als ze dat überhaupt al durft, en dan weet je dat een volwassen persoon, de man/dader waar de moeder mee is getrouwd, maar twee zinnen nodig heeft om het als een lachertje af te doen. Een kind heeft kinderlijke vaardigheden…En daardoor is preventie naar mijn mening, terwijl mijn hart breekt, onmogelijk.

Niets is onmenselijker dan de menselijke onmenselijkheid

We kunnen er wel voor zorgen dat de signalen die kinderen afgeven eerder worden opgepakt en vooral dat iemand uit de omgeving van het slachtoffer de signalen durft op te pakken en serieus neemt. Ja, nog beter is dat kinderen weten waar ze heen kunnen als hun papa of mama in een beest veranderd, dat het niet normaal is. Want zolang ze dat niet weten vragen ze geen hulp en dat is het moeilijkste zoals ik hierboven al heb beschreven. Naar mijn mening is advertenties maken die kinderen begrijpen, waar kinderen in lezen geen slecht idee, het is in ieder geval iets. Het voelt machteloos, de wetenschap dat het blijft gebeuren, dat er geen preventie mogelijk is, dat zij moeten meemaken wat ik heb meegemaakt en de duizenden andere mannen en vrouwen die het hebben mee gemaakt, voor ons is het te laat. Ik weet dat ik de wereld niet kan redden. Ook niet met dit piepkleine speldenprikje in de wereld van het grote internet. Maar wie weet opent dit de ogen van iemand en ziet hij/zij nu wat ze eerder niet zag. Het enige wat ik kan doen voor al die kinderen waarvan hun lichaam en geest op een gruwelijke manier word ontnomen is het taboe eraf halen. Op deze pagina van mijn website staat een brochure over seksueel misbruik van kinderen, met daarin de signalen en wat je kan doen bij een vermoeden.

Op de speelplaats staat ze
Stilletjes in een hoek
Voor haar is thuis
Geen huis van peperkoek

Ze is niet bang
Van monsters en van trollen
Ze gelooft allang
Niet meer in toverknollen

Roodkapjes happy end
Legt haar niet in de luren
De wolf woont niet in het bos
Maar thuis tussen de muren

Preventie in een andere vorm bestaat wel

Voorkomen kan helaas niet of er moet in iedere slaapkamer een camera hangen, dan nog het gebeurd niet alleen in de slaapkamer. En trouwens de regering daar heeft de regering geen geld voor. Er is al te weinig geld(?) om via de televisie reclamespotjes met veel regelmaat uit te zenden. Ja, de regering geeft ook geld uit om daders te behandelen, dat was iets wat ik totaal niet begreep en vreselijk onterecht vond. Nu begrijp ik dat (verstandelijk gezien) beter (áls ze er maar wel een gevangenisstraf bij krijgen, niet of/of). Het is een vorm van preventie. En ook al is preventie eigenlijk al te laat want anders zou de dader geen dader zijn, het is wel preventie voor de toekomstige slachtoffers van die dader. Je moet ergens beginnen om het te stoppen, al is het maar één dader waarbij de behandeling heeft geholpen, op die manier worden er in ieder geval één of meerdere toekomstige slachtoffers gered, bijvoorbeeld de kleinkinderen van zo’n dader.

Weinig dingen zijn zo immoreel als de moraal van sommige mensen

Een dader kan je in de cel gooien, maar als hij/zij vrij komt is er niets veranderd in het verrotte hoofd van zo iemand, en aangezien de straffen erg laag zijn want ze krijgen eten, drinken en zuurstof…Ik heb daarover echt wel andere ideeën maargoed. Ze gaan na hun straf gewoon weer naar buiten en doen waar ze zin in hebben. Chemisch castreren, zou een optie kunnen zijn, maarja je stapt een sportschool binnen, koopt hormonenpillen en alles werkt weer. En trouwens het gaat niet alleen om de pik van zo’n lul, de handen, tenen, tong moeten er dan ook worden afgehakt en de hersens moeten worden gedelete.

Chemische herseninfarcten zou wel een optie kunnen zijn zodat ze niet meer kunnen denken want daar begint het. Maargoed ik zit even te dagdromen want daders vallen onder de noemer mensen, en er bestaan natuurlijk van die mensen die een chemische herseninfarct onmenselijk vinden en voor het gemak vergeten ze dat de daders zelf onmenselijk denken en bezig zijn. Ja, ik zou daders ook het liefst willen (vul zelf maar in), maarja dan zit ik in de gevangenis omdat ik iemand heb bevrijd. Bevrijd? Ja, daders zijn manipuleren gekken die volgens mij zelfs als ze dood zijn mensen kunnen bespelen zodat ze ipv de hel in de hemel terecht komen, en ik zit in de hel van de gevangenis. De kronkels van de daders moeten een vreselijke opsodemieter krijgen zodat ze het zelf niet meer willen en alle verantwoordelijkheid op zich nemen zodat ze het slachtoffer erkenning geven, en de dader zijn/haar verdere leven altijd in de gaten blijven houden, zo zie ik dadertherapie. En zelfs op deze vorm van preventie ligt een taboe, omdat men het onterecht vind dat daders überhaupt een behandeling krijgen, helemaal mee eens, maar wat moet je dan ? Het is verdomme de enige vorm van preventie die mogelijk is. Ik ben nog niemand tegen gekomen die een realistisch antwoord heeft op de preventie van incest. Jij wel?

Ongevraagd
Zo genomen

Niemand hoort
Niemand ziet
Het geluidloos
Schreeuwend verdriet

Je moet in deze tijd grote mensen niet meer als kinderen behandelen.

Maar in godsnaam, behandel kinderen niet als grote mensen.

Doe ze dit niet aan.

Rider on the Storm ©