Jaarfeesten

Jaarfeesten

November / december

	Donker wordt de aarde
	Duister overal
	Maar ons hart bewaarde
	Licht dat blijven zal
	Dat het helder brande
	Lichten mag heel ver
	Dan zal eens de aarde
	Worden tot een ster
	Lena Struik

	De eerste twee regels van het gedicht geven de stemming van november weer. Het is een maand waarin het zelfs overdag somber en bewolkt kan zijn. Een maand van mist en grijze nevelsluiers, veel bewolking, regen, ja zelfs van stormachtige buien. Op 1 november is de dag van Allerheiligen, op 2 november de dag van Allerzielen en op 11 november de dag van St. Maarten.
	Het warme zonlicht uit de zomertijd is nu verinnerlijkt en wordt tot een lichtje, dat in een uitgeholde pompoen of een lampionnetje in het avondschemer gaat oplichten. Het is het eerste 'lichtjesfeest' na de zomer en zal ons uiteindelijk naar het stralende licht van het Kerstfeest begeleiden.


*3 december is het 1 Advent!*
Dan komt de eerste Adventweek: Ongeveer vier weken voor het Kerstfeest nadert het licht dat komen zal. We brengen licht aan in een krans van donkere dennentakken.
Al vanaf de tijd van Gegorius de Grote (540 - 604) geldt de Adventstijd als de voorbereidingstijd tot het Kerstfeest.

*4 december: dag van St. Barbara*
Volgens een legende is Barbara op 4 december in Klein-Azië geboren. Tegen de wil van haar vader Dioskurus, een heidense vorst bekeerde zij zich tot het Christendom. Omstreeks 306 zou zij door haar vertwijfelde vader zijn gedood omdat zij weigerde aan de heidense goden offers te brengen. Zij geldt als helpster in de nood voor vele beroepen. Zo ontsteken op vele plaatsen mijnwerkers ondergronds nog steeds op 4 december een lichtje.
Men zegt dat bloessemtakken op 4 december gesnoeid met Kerst bloeien.

*5 december: Sinterklaas*
Als Sinterklaas in het land komt, gaat je hart vol verwachting kloppen ongeacht of je groot bent of klein. Ook al geloven we niet in de fysieke Sinterklaas, ook al is deze nog zo fraai gekleed. Maar de onzichtbare 'Sinterklaasgeest' die in ons land verschijnt, doet onze harten sneller kloppen. Sommige mensen ervaren het als storend, dat Sinterklaas in de Adventstijd verschijnt. Maar Sinterklaas komt niet voor niets op dat moment. Hij heeft ons iets te zeggen: In enkele Sinterklaasliederen worden de elementen water, wolken en wind benoemd. Veel van deze liederen dateren uit een tijd, waarin er ook een symbolische betekenis aan teksten werd gegeven. Zo spreekt men bijvoorbeeld in het kinderlied "Witte zwanen, zwarte zwanen" over Engel-land. Bedoelt is hiermee het onzichtbare land van de ziel. En zo zou je ook 'Spanje' kunnen zien als metafoor voor en sfeer waarin inspanningen moeten worden geleverd, wil de mens zich verder kunnen ontwikkelen. Het kind, ook het kind in ons is in ontwikkeling.
De naam Nicolaas is sinds de middeleeuwen verbonden met het tonen van het goede, het onbaatzuchtige, met het verantwoordelijk willen zijn voor de allerkleinsten. Hij werd tot een heilige Nicolaas, een Sint Nicolaas en vele eeuwen later een SINTERKLAAS.
Sinterklaas helpt ons "een beter mens" te zijn. Hij laat ons hart vol verwachting kloppen en helpt ons het kind, ook dat in onszelf beter te begrijpen.
En wanneer het ons dan lukt om het licht in ons warme hart naar de stal te dragen, dan mogen wij het Kerstkind verwachten.

Sint Lucia 13 december
Nog donkerder is het buiten. De aarde is al heel stil. Vanuit die donkere stilte kan ons dan het licht tegemoet komen. In Zweden heet Lucia-dag 'modemlaten', dat betekent 'moedernacht' of nacht van de moeders. Lucia is een lichtbrengster. Zij wijst ons op het komende leven. Als symbool draagt ze een lichtkroon op het haar. Ze komt samen met haar 'stjamgossar' ('sterrekinderen') 's morgens vroeg in huis en brengt daar het licht in de winterse duisternis.
Als feestontbijt eet je dan Lucia-brood, dat is een zoet brood, een beetje gekleurd door wat saffraan met wat rozijntjes erin of 'risgrynot', dat is een rijstepap, waarin een amandel verstopt wordt. Wie bij het eten de amandel vindt, mag een wens doen.

BEGIN VAN KERSTNACHT
De Moeder Gods was nog niet
gekomen tot den stal,
de herders hielden nog rustig
hun nachtwacht in het dal,

Sint Joseph liep nog zoekend
de deuren af in 't dorp
de boeren bij den teerling
roerden nog worp om worp,

soldaten en aangereisden
zaten nog neer bij den wijn,
knechtjes en maagden schreden
nog over paden en plein,

de velden lagen nog ledig
de heuvelen stil daaromtrent,
Efratha was nog vergeten
Bethlehem niet bekend,

De Draak die rondging op aarde
speurde zijn Winnaar nog niet,
het wijde gebied van den nacht had
nog geen lichtend verschiet,
ook brandde nog niet aan den hemel
Gods teken in de Ster,
nog stonden de blijde Engelen
fluisterende van ver,

het was de laatste avond
onder de oude bewind,
de eeuwen der eeuwen naderden
nu tot het uur van het Kind!
A.J.D. van Oosten uit "een ster wees de weg"

Kerstmis 25 en 26 december
Hoewel ook bij dit feest het uiterlijke vertoon is toegenomen, geniet het nog algemene bekendheid: Het kind wordt geboren in een stal. In de stille nacht vernemende herders in hun droom de jubelende stemmen van de engelen die hun de geboorte van het kind verkondigen.Ze gaan vol vertrouwen op weg en vinden Maria, Jozef en het kind in een stal. Op vrijwel alle Vrije Scholen wordt deze gebeurtenis jaarlijks op het toneel gebracht. Het Oberufer herdersspel wordt dan voor ouders en leerlingen gespeeld.

	Waarom Jaarfeesten?

	Bij het vieren van jaarfeesten zoeken we de verbinding met het ritme van de natuur. In dit ritme, namelijk de wisseling van de seizoenen, kunnen we religieuze motieven ontdekken. Het zijn geestelijke motieven, die met onze eigen oorsprong en met onze toekomst hebben te maken.

	In dit opzicht zijn de mensen op het westerse halfrond bevoordeeld. Alle seizoenen en maanden tonen zich aan ons op karakteristieke wijze en zodoende kunnen wij deze met de hun eigen kwaliteiten waarnemen en beleven. Door het natuur beleven heen kunnen we iets van de geest ervaren. Deze ervaring De mens kan veel over zichzelf ervaren, als hij probeert met het ritme der seizoenen mee te leven. Dit gaat veel verder dan men doorgaan denkt. Zodoende kunnen we aan den lijve ondervinden, dat het ritme van de jaargetijden een bron van krachten kan worden, die het fysieke leven en het ziele leven van de mens sterken en verrijken.kunnen we dan in het dagelijkse leven door laten werken.

	De tere bladknoppen, het zachte briesje, zijn voorboden van de lente. Terwijl de zon steeds krachtiger gaat schijnen en de dagen gaan lengen anderen we het lentepunt. Over een poosje zal het frisse groene blad aan bomen en struiken en een verbazing wekkende bloemen rijkdom ons de lente op zijn mooist laten zien.
	Wanneer de mens zich b.v. in deze groei- en bloei processen verdiept, kan hij mee beleven dat de natuur niet stil blijft staan, maar in een golvende beweging van veranderingsprocessen steeds nieuwe vormen laat ontstaan.
	In de de maanden mei, juni en juli zal de betoverende bloesem pracht haar hoogtepunt hebben bereikt. Vruchten zullen zich vormen, zullen rijpen en geoogst kunnen worden. Tenslotte zal er door zaadvorming aan een nieuwe kringloop kunnen worden begonnen.
	Dit geldt in zekere zin ook voor een mensenleven. In de zomervakantie kunnen wij de tijd nemen om te verwerken, wat wij aan ervaringen hebben opgedaan. Met de hierbij opgedane krachten, d.w.z. onze oogst of vruchten gaan wij de herfst tegemoet. Hopelijk kunnen wij in de wintermaanden daarvan teren.
	De mens kan veel over zichzelf ervaren, als hij probeert met het ritme der seizoenen mee te leven. Dit gaat veel verder dan men doorgaan denkt. Zodoende kunnen we aan den lijve ondervinden, dat het ritme van de jaargetijden een bron van krachten kan worden, die het fysieke leven en het ziele leven van de mens sterken en verrijken.

	Bedankje Sibylle van der Schilden (van ons heengegaan op 19 januari 2005)

	Begin januari 2004 werd bij Sibylle een hersentumor ontdekt. Op 27 januari werd zij geopereerd.
	Al slaagde de operatie, de tumor bleek van en zeer kwaadaardige soort te zijn. Voor mensen met een dergelijke tumor is de levensverwachting drie maanden tot een jaar.
	Zes weken na de operatie volgde een radiotherapie, haar hoofd werd bestraald en dit heeft aan Sibylle zeer veel krachten gekost.
	Helaas had de tumor haar een verlamming aan haar rechterarm en rechterbeen bezorgd. Met het afnemen van haar krachten moest zij in en uit bed worden geholpen. Bovendien kon zij zich moeilijk concentreren en moest vaak naar woorden zoeken.

	Talloze mensen hebben Sibylle een brief of een kaartje gestuurd. Zij heeft ze allemaal gelezen maar kon ze helaas niet zelf beantwoorden.
	Zij liet langs deze weg weten, dat al die bewijzen van belangstelling en medeleven haar zeer goed hebben gedaan en bedankte alle mensen heel, heel hartelijk.


	19 januari 2005
	Inmiddels is Sibylle zacht ingeslapen en van ons heen gegaan.



	Op de Themadag "Moeder Aarde, een levend organisme" op 18 februari 2005 werd Sibylle herdacht en de Themadag werd aan haar opgedragen.
	Sibylle is 15 jaar aan de Cursus Rudolf Steiner Pedagogie voor het Kleine Kind verbonden geweest.
	Heel veel oud-cursisten van haar stuurden Sibylle gedurende haar ziekbed en na haar heengaan brieven en kaarten.
	Uit tal van brieven en kaarten blijkt dankbaarheid voor de kennis en kunde, die Sibylle cursisten heeft meegegeven voor het verdere leven, voor de bemoediging en een troostend woord als men in de put zat en het niet meer zag zitten.

	Al deze blijken van medeleven hebben Sibylle en mij ook na Sibylles heengaan diep ontroerd en ik dank jullie daar heel hartelijk voor.


	Sibylle had een cyclus jaarfeesten voor het gehele jaar voorbereid en ik zal deze elke twee maanden op de website plaatsen.
	Dieter van der Schilden

	Klik op afbeelding



	Uit Rondbrief nr. 1 Februari 2005

	Uit Motief nr. 87 juli/augustus 2005

Het leven gaat door

Sibylle heeft een klein jaar op haar kleinzoon Lucas kunnen passen. Rebecca is ruim een jaar na Sibylles overlijden geboren