Jaarfeesten

 

Januari / februari
De hazelaar
Onverwacht my tegen
In't nog winters jaar
op de sprong der wegen
bloeit de hazelaar.
Tegen 't licht gehangen
slingertjes van goud;
aarzelend bevangen
raak ik aan het hout.
Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blyf ik in een beven
teruggehouden staan,
en raak ik nog even
't donker stamhout aan.

Ida Gerhardt

 

Het nieuwe jaar is begonnen en sommige dagen geven ons een voorproefje op de komende lente. In sommige jaren kan je al op Nieuwjaarsdag het gevoel bekruipen, dat de zon helderder schijnt, de vogels uitbundiger zingen en dat het voorjaar niet lang meer op zich laat wachten.Elk jaar is het anders, maar meestal is februari nog een koude en natte maand en ziet de natuur nog donker en doods uit. 

Ik heb al de eerste sneeuwklokjes in de tuin gezien. Ook andere struiken zoals de  winterjasmijn staan al in bloei. Met zijn gele bloempjes brengt hij toch licht in deze nog donkere tijd.
Jozef, Maria en het kindeke Jezus zijn op weg naar Egypte. De kinderen in de peuter- en kleuterklassen hebben meegemaakt, hoe alles gaandeweg verdween, het begeerde kleed van Maria, de koningskronen, het Jezuskind. Hoe diep al deze indrukken in hen geworteld kunnen zijn, ervaar je als het midden in de zomer ineens klinkt "Klein, klein Jezuken heb je zulke kou…", of als we bij oudere kinderen ineens een tekening van de Kersttijd zien verschijnen.
2 februari: de dag van Maria Lichtmis
Maria Lichtmis vieren we op 2 februari. Dit feest is de afsluiting van de lange lichttijd, die begon met St. Maarten toen de zware knol het lichtje droeg dat nog maar klein en verborgen was. Gevolgd door de Adventstijd, waarin we steeds verder op zoek zijn gegaan naar het licht, tot we op het kerstfeest alle vier kaarsen van de adventskrans konden aansteken en ook alle kaarsen in de kerstboom het duister verlichten.
Zo zijn we bij Maria Lichtmis aangekomen, waar we nu het licht naar buiten brengen. Dan zal het water (symbool voor levenskracht) het licht dragen.
Na 2 februari wordt het licht buiten steeds sterker en de eerste tekenen van de komende lente zullen zich aankondigen. Vogelgezang komt weer om je heen en de eerste sneeuwklokjes kunnen we verheugd begroeten.
Oorspronkelijk was februari de laatste maand van het jaar. "Februa" betekent reinigingsfeest. In voor-christelijke tijden werden er al feesten in februari gevierd door de Grieken, Romeinen en Germanen. Voor deze volkeren was de maand februari gewijd aan de Aarde Moeder, die zij respectievelijk Demeter, Ceres en Freia noemden.
Maria en zelfs Vrouw Holle kunnen we zien als beeld van deze Aarde Moeder, vandaar dat dit Christelijke feest van Maria Lichtmis zo duidelijk verband houdt met de feesten zoals die door de genoemde volkeren gevierd werden.
De Germanen hielden op deze feestdag een ommegang met brandende fakkels. Nu worden op twee februari de kaarsen v66r de Mis gewijd. Dan volgt de processie (ommegang) waarbij alle zingende kerkgangers een brandende kaars in de hand houden en die óók tijdens de Mis brandend houden, vandaar de naam Maria Lichtmis.
Meer informatie over Maria Lichtmis kunt u vinden in:
"Moeder Aarde" een boekje van het "Zonnejaar" te bestellen bij mevr. F.M. v.d. Ent-Westendorp, Hubertuslaan 102, 3972 WP Driebergen
"Leven met het jaar" uitgever Christofoor geschreven door mevr. Christiane Kutik e.a.

 

Waarom Jaarfeesten?
Bij het vieren van jaarfeesten zoeken we de verbinding met het ritme van de natuur. In dit ritme, namelijk de wisseling van de seizoenen, kunnen we religieuze motieven ontdekken. Het zijn geestelijke motieven, die met onze eigen oorsprong en met onze toekomst hebben te maken.
In dit opzicht zijn de mensen op het westerse halfrond bevoordeeld. Alle seizoenen en maanden tonen zich aan ons op karakteristieke wijze en zodoende kunnen wij deze met de hun eigen kwaliteiten waarnemen en beleven. Door het natuur beleven heen kunnen we iets van de geest ervaren. Deze ervaring De mens kan veel over zichzelf ervaren, als hij probeert met het ritme der seizoenen mee te leven. Dit gaat veel verder dan men doorgaan denkt. Zodoende kunnen we aan den lijve ondervinden, dat het ritme van de jaargetijden een bron van krachten kan worden, die het fysieke leven en het ziele leven van de mens sterken en verrijken.kunnen we dan in het dagelijkse leven door laten werken.
De tere bladknoppen, het zachte briesje, zijn voorboden van de lente. Terwijl de zon steeds krachtiger gaat schijnen en de dagen gaan lengen anderen we het lentepunt. Over een poosje zal het frisse groene blad aan bomen en struiken en een verbazing wekkende bloemen rijkdom ons de lente op zijn mooist laten zien.
Wanneer de mens zich  b.v. in deze  groei- en bloei processen verdiept, kan hij mee beleven dat de natuur niet stil blijft staan, maar in een golvende beweging van veranderingsprocessen steeds nieuwe vormen laat ontstaan. 
In de de maanden mei, juni en juli  zal de betoverende  bloesem pracht haar hoogtepunt hebben bereikt. Vruchten zullen zich vormen, zullen rijpen en geoogst kunnen worden. Tenslotte zal er door zaadvorming aan een nieuwe kringloop kunnen worden begonnen.
Dit geldt in zekere zin ook voor een mensenleven. In de zomervakantie kunnen wij de tijd nemen om te verwerken, wat wij aan ervaringen hebben opgedaan. Met de hierbij opgedane krachten, d.w.z. onze oogst of vruchten gaan wij de herfst tegemoet. Hopelijk kunnen wij in de wintermaanden daarvan teren.
De mens kan veel over zichzelf ervaren, als hij probeert met het ritme der seizoenen mee te leven. Dit gaat veel verder dan men doorgaan denkt. Zodoende kunnen we aan den lijve ondervinden, dat het ritme van de jaargetijden een bron van krachten kan worden, die het fysieke leven en het ziele leven van de mens sterken en verrijken.
Sibylle had een cyclus jaarfeesten voor het gehele jaar voorbereid en ik zal deze elke twee maanden op de website plaatsen.

 

Bedankje Sibylle van der Schilden (van ons heengegaan op 19 januari 2005)
Begin januari 2004 werd bij Sibylle een hersentumor ontdekt. Op 27 januari werd zij geopereerd.
Al slaagde de operatie, de tumor bleek van en zeer kwaadaardige soort te zijn. Voor mensen met een dergelijke tumor is de levensverwachting drie maanden tot een jaar.
Zes weken na de operatie volgde een radiotherapie, haar hoofd werd bestraald en dit heeft aan Sibylle zeer veel krachten gekost.
Helaas heeft de tumor haar een verlamming aan haar rechterarm en rechterbeen bezorgd. Met het afnemen van haar krachten moest zij in en uit bed worden geholpen. Bovendien kon zij zich moeilijk concentreren en moest vaak naar woorden zoeken.
Talloze mensen hebben Sibylle een brief of een kaartje gestuurd. Zij heeft ze allemaal gelezen maar kon ze helaas niet zelf beantwoorden.
Zij laat langs deze weg weten, dat al die bewijzen van belangstelling en medeleven haar zeer goed hebben gedaan en bedankt alle mensen heel, heel hartelijk.
19 januari 2005
Inmiddels is Sibylle zacht ingeslapen en van ons heen gegaan.
Op de Themadag "Moeder Aarde, een levend organisme" op 18 februari 2005 werd Sibylle herdacht en de Themadag werd aan haar opgedragen.
Sibylle is 15 jaar aan de Cursus Rudolf Steiner Pedagogie voor het Kleine Kind verbonden geweest.
Heel veel oud-cursisten van haar stuurden Sibylle gedurende haar ziekbed en na haar heengaan brieven en kaarten.
Uit tal van brieven en kaarten blijkt dankbaarheid voor de kennis en kunde, die Sibylle cursisten heeft meegegeven voor het verdere leven, voor de bemoediging en een troostend woord als men in de put zat en het niet meer zag zitten.
Al deze blijken van medeleven hebben Sibylle en mij ook na Sibylles heengaan diep ontroerd en ik dank jullie daar heel hartelijk voor.
Sibylle had een cyclus jaarfeesten voor het gehele jaar voorbereid en ik zal deze elke twee maanden op de website plaatsen.

Dieter van der Schilden

Klik op afbeelding
Friedhof1.jpg (320840 bytes) Friedhof2.jpg (288067 bytes)
Uit Rondbrief nr. 1 

Februari 2005

Sib1.jpg (230043 bytes)
 

Uit Motief nr. 87

juli/augustus 2005

 

herinnering.jpg (285959 bytes) herinnering2.jpg (253969 bytes)
Dieter en kleindochter Rebecca Reb200207a.jpg (37136 bytes) Het leven gaat door

Sibylle heeft een klein jaar op haar kleinzoon Lucas kunnen passen. Rebecca is ruim een jaar na Sibylles overlijden geboren