Op weg
Vrijdag 9 augustus
Vandaag gaan we echt op
weg voor de eerste etappe van 40 kilometer. Na afscheid genomen te hebben van
het personeel dalen we af naar Manali, gaan over de brug linksaf richting Leh.
Na een kort stuk vlak begint de lange klim richting de eerste pas de Rohtang La.
De klim is niet echt zwaar maar door de lengte toch lastig.
Onderweg rusten we uit op het laatste terrasje die we onderweg tegen zullen komen en drinken een flesje cola en genieten van het mooie uitzicht.
Eindelijk komen we aan in
het tentenkamp op ongeveer 3500 meter hoogte, 17 kilometer onder de top. Drie
man zijn al op de top geweest. Ze zeggen dat de weg zeer slecht is en het zeer
koud op de top is. Ik ben wel vermoeid maar de eerste dag is goed verlopen. Om 7
uur gaan we eten en worden aan onze begeleidingsteam voorgesteld. Het blijkt dat
de begeleiding uit bijna net zoveel leden bestaat als fietsers. We gaan vroeg
slapen want het is koud en het miezert.
Zaterdag 10 augustus
De dag begint niet goed
want ik heb zeer slecht geslapen en voel me beroerd. Eten lukt niet en ik krijg
alleen twee bananen door mijn keel. Ik vertoon alle symptomen van hoogteziekte.
Mijn hart gaat tekeer en mijn hoofd lijkt uit elkaar te willen springen. Toch ga
ik op weg voor de 17 kilometer lange klim naar de top van de Rohtang. De weg is
zeer slecht en ik zie de eerste sneeuw. Vaak moet ik afstappen en meer dood dan
levend kom ik boven.
Het
is mistig en koud op de top die bijna 4000 meter hoog is. Nick zet mij nog op de
foto maar daarna besluit ik niet verder te fietsen en in de bus te stappen. Er
volgt een ijzingwekkende afdaling langs een diepe afgrond over een zeer smalle
en slechte weg. Vooral het passeren van tegenliggers is millimeterwerk en soms
lijkt het of de bus over de rand gaat. Gelukkig loopt alles goed af en na een
lange rit arriveren we in het kamp zomaar ergens langs de weg.
Marsel
zit helemaal stuk en barst in tranen uit. Marie ontfermt zich over hem en
probeert hem op te beuren.
Zondag 11 augustus.
Na een slapeloze nacht op weg voor de derde etappe. Ik voel me nog steeds slecht maar de etappe is vrij licht met wat vals plat en lichte klimmetjes. Na 36 kilometer is het eindpunt en ben ik doodop. Ik maak nog wel mijn fiets schoon maar voor kleren wassen heb ik geen energie meer. Ik lig de hele middag in de tent. Na het eten ga ik direct weer in de tent en voel me zelfs te moe om in mijn dagboek te schrijven. Wanhopig vraag ik mij af waar ik wel aan ben begonnen.
Maandag 12 augustus.
Ik voel me wat beter en besluit van start te gaan voor de vierde etappe.
Onderweg
moeten we een rivier oversteken die dwars over de weg spoelt. Ik wordt bijna
meegesleurd door het water maar met een paar natte voeten weet ik de overkant te
halen.
Bij de theepauze na +
25 km besluit ik om in de bus te stappen en dat is een juist besluit. Op het
eind komt nog een lastige klim waarop Marsel helemaal stuk gaat. We zijn op meer
dan 4300 meter hoogte en dat is te merken, elke inspanning kost moeite.
Dinsdag 13 augustus.
Weer heb ik niet veel geslapen en voel
ik me beroerd maar ga toch op weg voor de klim van 17 kilometer naar de top van
de Baralachle La van 4800 meter hoog. Ik moet steeds de kleinste versnelling
draaien maar ik haal de top. Ik ben bij de middagpauze leeg en ga met de bus mee
waar Jan en Marsel al in zitten. Iedereen is moe maar gelukkig is morgen de
rustdag. Ik voel me toch wat beter en zie de toekomst optimistischer tegemoet.
Woensdag 14 augustus
Vandaag
veel gerust en een boek gelezen, de was gedaan en de fiets gepoetst. We zitten
op 4300 meter hoogte en dat is te merken. Als ik de fiets vanaf het riviertje
weer naar boven duw ben ik buiten adem. Als de zon schijnt is het warm maar
verdwijnt hij is het direct koud en regent het wat.
Fred heeft zijn hak opengehaald op een scherpe steen en kan voorlopig niet fietsen.
Ons
kamp ligt in een groot dal omgeven door schitterende bergen.
In de etenstent met het bord op de knieen. Er werden levende kippen meegenomen die onderweg geslacht werden.
Donderdag 15 augustus.
Vandaag staat een zware etappe op het programma. We beginnen met een klim van 21 kilometer. De weg is goed en ik haal de top van 4960 meter. Dan 5 km afdalen en 7 km klimmen naar de top van de Lachunglu La van 5040 meter. Dit is de eerste keer boven de 5000 meter. De weg is erbarmelijk slecht en moet zwaar afzien om de top te halen.
Dan
begint het te regenen en ik besluit zonder fototoestel af te dalen daar de weg
zeer hobbelig en glibberig is. Een aantal stapt in de bus. Ik krijg al spoedig
spijt want de weg wordt spoedig beter en kom ik in een prachtige canyon waar ik
helaas geen foto's kan nemen. Na nog een klein klimmetje kom ik samen met Dennis
als eerste aan in onze pleisterplaats bij Pang waar veel vrachtauto's ook de
nacht doorbrengen. Al ben ik erg verkouden voel uik mij toch een stuk beter en
zie de toekomst met vertrouwen tegemoet. We overnachten hier op 4600 meter
hoogte.
Vrijdag 16 augustus.
We
beginnen de dag met een klim van 7 km naar een hoogvlakte. Hier gaan we een lang
stuk off the road tot aan de pauze . Daar gaan sommigen lopend of fietsend naar
een zoutmeer. De laatste 20 km gaan goed. In totaal 52 km gereden en overnachten
op 4850 meter hoogte. 's Avonds hebben we een groot kampvuur maar dat is maar
goed ook want het wordt zeer koud. Vooral de sterrenhemel is schitterend op deze
hoogte.
Karl en Max samen met Piet op de foto.
Zaterdag 17 augustus.
Ik voel me goed maar dat moet ook wel want vandaag staat de klim naar de Taglang La, de op één na hoogste pas ter wereld op het programma.
Dat
betekent 17 km klimmen naar de 5310 meter hoge top. Op een paar steile stukken
na gaat alles goed en binnen 2 uur sta ik boven.
Als laatst komt drie kwartier later Marsel boven. Dan volgt de afdaling over een zeer slechte weg. We steken ongeveer 10 km af door off the road te gaan, gevaarlijk en zeer spectaculair.
Dan
volgt een prachtige afdaling tot aan een rivier waar geluncht wordt. Daarna
dalen we verder af langs de rivier door een canyon in een schitterende omgeving.
We komen weer een beetje in de bewoonde wereld en zien chorten (gebedstorens) en molens.
Ook ontmoeten we weer mensen die hier wonen.
We overnachten Bij Upshi op 3800 meter hoogte. Dit was mijn beste dag tot nu toe.
Zondag 18 augustus.
Dit was de laatste nacht in de tent. Vandaag komen we aan in de finishplaats Leh. We steken de bovenloop van de Indus over en brengen onderweg een bezoek aan het Hemish klooster.
De
weg ernaar toe is een klim van 7 km met op het laatst een zeer steil stuk. Het
klimmen gaat zeer goed en kom na Hans als tweede boven.
Daarna vervolgen we onze weg langs de Indus naar Leh. Het laatste stuk is zeer vals plat in een hitte van 34o. Bij het kruispunt voor Leh verzamelen we voor de rit naar het hotel. We worden gefilmd door Karl vanaf het dak van de bus. Ik krijg een kamer voor mij alleen maar 's avonds is de elektra uitgevallen zodat ik op de tast mijn kamer moet vinden en een kaars moet aansteken.