Reisverslag Newcastle naar Inverness

Reisverslag Newcastle naar Inverness

Gerda en Theo Kroon

9 juni tot en met 27 juni 2004

Afstand 770 kilometer

Inhoud






Moorfoot Hills

Inleiding

Na onze vorige fietsvakanties, tweemaal een rondje Nederland (2003 en 2000), een tocht langs de rivieren, Donau, Neckar en Rijn vanuit Wenen naar Beverwijk en een tocht van Newcastle naar Harwich hebben we besloten om in 2004 een volgend deel van de North Sea Cycle route te gaan rijden. In juni van 2004 wilden we gaan fietsen van Newcastle naar John o'Groats. Aangezien dit een onderdeel is van de North Sea Cycle route waren we snel klaar met het uitzoeken van de kaarten die we nodig hadden.
De benodigde kaarten heb ik besteld bij de fietsvakantie winkel in Woerden. Wij hadden voor deze trip voldoende aan drie kaarten, n.l. Coast & Castles Cycle Route, Edinburgh naar Aberdeen en Aberdeen naar John o'Groats. Deze route kaarten van Sustrans zijn goed gedetailleerd en zo nu en dan voorzien van de benodigde stadsplattegronden. (vervolg)

sustrans route kaart De boottocht van IJmuiden naar Newcastle Upon Tyne en de terugreis boekten we bij DFDS seaways ferries in IJmuiden.
We wilden de dagafstanden niet te lang maken. De langste was 85 km en een normale dagafstand zou ongeveer 55 km worden.
Overnachten zouden we op campings langs de route. De route konden we direct vanaf de boot starten aangezien de route 72 langs de ingang van de ferry terminal loopt en route 72 bij Tynemouth verbinding maakt met route 1.

Beverwijk naar Newcastle

9 juni, half bewolkt, 22 á 24 °c, zonnig

Vanuit onze woonplaats is het een klein stukje fietsen naar de haven van IJmuiden, waar de boot naar Newcastle zal vertrekken. Rekening houdend met een mogelijke lekke band en het eventuele tijdverlies bij de pont in IJmuiden waren we op tijd vertrokken zodat we ruim van te voren in de haven van IJmuiden aanwezig waren.
Na het inchecken en de ontvangst van onze boarding kaarten mochten we samen met dertig, veertig motoren en een aantal fietsers de gigantisch laadruimte van de ferry binnen fietsen. Het geronk van de motoren klonk fantastisch. Met deze boot konden we onze fietsen tegen de zijkant van de boot vastmaken. De al eerder aangeschafte spanbanden kwamen weer goed van pas. (vervolg)

De Duke of Scandinavia is een grote boot. We sliepen dit keer op dek 8. Het zee buffet in een van de restaurants was heerlijk. De prijzen voor koffie en rode wijn zijn nog steeds exorbitant hoog, maar blijkbaar normaal. Later hebben we bij een van de barretjes nog wat gedronken en ons geërgerd aan de vals zingende pianist.
Tegen middernacht zijn we naar bed gegaan en hebben we lekker geslapen. De volgende morgen konden we al spoedig de kust van Engeland zien en om ongeveer 9:00 uur plaatselijke tijd begon het ontschepen. Deze keer hoefden we niet te wachten op de auto's en motoren en konden we langs de wachtende auto's het autodek verlaten.

Newcastle naar Dunstan, 85 km

10 juni, winderig, half bewolkt, 18 á 22 °c, zonnig

De kop is eraf en wat een kop. Om ongeveer 9:15 uur vertrokken wij vanaf de boot. Bij de eerste rondtonde hebben wij de overige fietsers gedag gezegd. We reden gelijk verkeerd, omdat de route bordjes een verboden eenrichtingsweg aangaf. Uiteindelijk na een korte omzwerving langs een leuk haventje toch maar de eenrichtingsweg ingereden en gingen we van start. Draaien en keren in Newcastle, maar goed aangegeven. Een mooi begin zo langs de haven en mooi opgeknapte huizen.
In Tynemouth waren geen bordjes aanwezig, maar met behulp van een plattegrond op de kaart kwamen we zonder problemen verder. De route langs Whitley Bay was verwarrend. Er stond niet goed aangegeven waar je nou moest fietsen. Op de weg of op een voetpad/fietspad. St. Mary's vuurtoren Bij Whitley Sands zijn we de boulevard op gereden en daar reden wij vlak langs een strandtent. Bij deze strandtent hebben we een bak koffie gedronken. Het was wel jammer dat we niet buiten mochten zitten. De eigenaar had geen toestemming om stoeltjes buiten te zetten. Even verder hadden we nog een prachtig uitzicht op de "St. Mary's vuurtoren". (vervolg)

Het fietspad langs de drukke A193 was wat saai, maar goed te fietsen. In Blyth was het af en toe weer zoeken geblazen. Ik had sterk de indruk dat de route niet geheel de kaart volgde. In dit plaatsje kregen we van de supermarkt eigenaresse te horen dat we heel goed op onze fietsen moesten letten. Dus gauw een broodje gekocht en maar weer verder. Vanaf Blyth tot Lynemouth was de route niet zo mooi. Veel stukken langs de drukke A189.
Vanaf Lynemouth was het genieten geblazen, mooie stukken, af en toe wat mindere fietspaden maar met droog weer goed te doen. Na boodschappen gedaan te hebben in Amble zouden we kamperen in Warkworth, maar omdat het zou lekker ging zijn we doorgereden naar Dunstan. Vanaf Warkworth werd de route wat steviger. De weg liep behoorlijk omhoog. slechte fietspaden Bij Boulmer hebben we de alternatieve route genomen. Een prachtige omgeving, maar bijna niet te fietsen.
Na de douche en het eten hebben we nog redelijk lang kunnen genieten van het zonnetje op het kampeerveld.

Camping Proctor's Steads is netjes en heeft ruime douches.

Dunstan naar Berwick upon Tweed, 61 km

11 juni, veel wind, half bewolkt, 17 á 18 °c, wat regen

We startten vandaag met veel wind. Windkracht 5 à 6 en dat zal de hele dag zo blijven. Het kost ons veel kracht en de snelheid loopt soms terug tot 12 km per uur. Net na Dunstan moeten we over het erf van een boer zoeken naar de het fietspad. Het bracht ons even in verwarring omdat het hek niet makkelijk openging, maar het bracht ons ook een prachtige omgeving. Veel mooie vergezichten, soms op het binnenland en soms naar zee. De heuvels zijn nu al pittig, dat beloofd wat. Na een lange afdaling vanaf West Fleetham bereiken we Seahouses. Bamburg Castle Iets te vroeg voor koffie, daarom rijden we door naar Bamburgh. Gedurende lange tijd hebben we een mooi uitzicht op kasteel Bamburgh. In Bamburgh zelf, hebben we in een gezellig ingericht hotel een paar bakken koffie gedronken. Na Bamburgh gaan we heuvel op en heuvel af, maar vooral heuvel op met wind tegen richting Belford. (vervolg)

Vlak voor dit plaatsje moeten we een paar venijnige klimmetjes bedwingen. In Belford hebben we wat brood en beleg gekocht. Tot Ferwick rijden we door een mooi landschap met zo nu en dan een uitzicht op Holy Island. Vlak langs het spoor van Beal moeten we over een zeer slecht fietspad. Veel grote brokken steen en veel hekken. Na een ommetje via Cheswick weer over een slecht pad. Verder bij Cocklawburn Beach fietsen we vlak langs de kliffen over een landweggetje, dat als fietspad in gebruik is. Fietspad naar Berwick Het is redelijk te fietsen, maar de beloning zijn mooie kijkjes op de woeste rotsige kust. In Berwick upon Tweed heb ik aan een ladderzat figuur de weg gevraagd naar de camping, geen idee zei de man, terwijl ik opeens op de heuvel achter de man de tenten zag staan, hebben we deze camping genomen. Door de hoge ligging van de camping is erg veel wind, maar het uitzicht op de monding van de rivier Tweed vergoed heel veel. Na het opzetten van onze tent en de gebruikelijke douche hebben we ongeveer 500 meter verder in een grote Saveway supermarkt de boodschappen gedaan.
's Avonds hebben we nog een eindje gewandeld richting het centrum van Berwick upon Tweed.

Camping Seaview is netjes, schoon en heeft een klein veldje voor tentjes.

Berwick upon Tweed naar Melrose, 81 km

12 juni, bewolkt, stevige wind, start 17 °c, eindigend zeer zonnig, ± 24°c

Om ongeveer 8:15 gestart in Berwick. Na een korte aanloop langs de haven konden we bij de brug van dit plaatsje al in de stijgbeugels. Na de brug gepasseerd te hebben, zijn we richting Horncliffe gereden. De klim vanuit Berwick was pittig. Het is verrassend te constateren dat de gemelde klimmetjes soms meevallen en dat niet aangegeven plekken soms gemene kuiten bijters zijn.
Na ongeveer 7 kilometer passeerden wij voor de eerste keer de Schotse grens. Hebben we toch maar mooi Schotland gehaald. Vlak voor Horncliffe kwamen we weer terug op het grondgebied van Engeland om even na Norham wederom in Schotland terug te komen. Norham Castle In Norham hebben we nog wat brood en beleg gekocht bij de lokale kruidenier. Het hotel en de kroeg waren dicht, daarom hebben we onderweg zelf koffie gezet. De vergezichten zijn prachtig, de inspanningen zijn het waard. Bij Eccles hebben we bij iemand de bidons gevuld met water, het was erg drukkend deze dag. De vriendelijke man bleek in 1952 in Holland/België en Frankrijk gefietst te hebben. Na Eccles hebben we een klein stukje afgestoken door niet de geplande route maar de B6461 te volgen. Na een korte klim gingen we tot Ednam relaxed omlaag. (vervolg)

In Kelso, een leuke plaats met een alleraardigst marktplein, hebben we boodschappen gedaan, nadat we bij een tearoom op een van de schaarse terrassen een kop koffie hebben gedronken en een heerlijke sandwich opgegeten hebben. Wij hadden geen tijd om het Floors Kasteel te bezichtigen, helaas ontnam de hoge muur elk zicht op dit imposante kasteel. Bij Makerstouri was ik even de draad/weg kwijt, maar een vriendelijke man vertelde waar ik was. De passage bij de voetbrug bij Dryburg is prachtig, maar werd helaas gevolgd door een stevige klim. Dat werd lopen geblazen. Ik snap nu nog niet waarom ik daar geen foto's gemaakt heb, waarschijnlijk was de prachtige omgeving al te veel van het goede. Na de klim heb ik nog een foto gemaakt van Gerda, uitpuffend van de klim. Na de klim bij Dryburg De laatste loodjes doen zich voelen. De weg naar Melrose hebben we grotendeels gelopen.
Na 81 km eindigde deze dag met prachtig zonnig weer. 's Avonds hebben we door het centrum van Melrose gelopen. Dit plaatsje heeft een aantal antique winkels en nogal wat kroegen.

De camping in Melrose, Gibson Parc Camping, is netjes en schoon. Het veldje met mooi uitzicht is loopt nogal scheef.

Melrose naar Innerleithen, 34 km

13 juni, bewolkt, stevige wind, ±19 °c, later behoorlijk wind en zware bewolking

Vandaag een kort dagje. Om de klim naar Edinburgh niet te lang te maken stoppen we al na 34 kilometer in Innerleithen. River Tweed Direct na het vertrek van de camping in Melrose moeten we klimmend de stad verlaten. Even na Melrose fietsen we over vermoedelijk een oude spoorbaan, dit keer met een geasfalteerd fietspad. Tot Galashiels ging het lekker. Na deze plaats krijgen we te maken met een forse klim tot aan Yair Bridge. Tot Yair Bridge gaat de route langs een zeer mooie omgeving, bovendien fietsen we in een lekkere temperatuur onder een heerlijk zonnetje.
(vervolg)

Tot Caddonfoot moeten we langs de A707 fietsen. De verwachte drukte valt erg mee. De automobilisten houden keurig rekening met ons en passeren ons met voldoende ruimte. Vanaf de A707 fietsen loopt de route links van de rivier Tweed naar Innerleithen. Behoorlijk klimmen en dalen. Het is net alsof we langs de Donau fietsen, alleen fietsen we nu langs de heuvelrug in plaats van door het dal. De camping van Innerleithen konden we pas bereiken nadat we het gehele dorp rond gefietst zijn. Innerleithen maakt een troosteloze indruk. Morgen maar gauw verder.

De camping in Innerleithen, Tweed Side, verdient geen voldoende voor het sanitair, 2x 50 pence voor een beetje en voor helemaal geen water. Het veldje voor de tenten biedt een mooi uitzicht op de heuvels.

Innerleithen naar Edinburg, 77 km

14 juni, bewolkt, ±15 °c, veel wind (vooral tegen) en later een beetje zon

We vertrokken rond 8 uur vanaf de camping in Innerleithen met als doel de camping in Dalkeith. We vreesden de bergen gezien de harde wind over de camping, maar de Engelsman in de buikschuiver naast ons zei: "You'll never know how the wind falls" en hij had gelijk. De eerste tien kilometers tot de afslag met de B709 fietsten we omhoog met een redelijk stijgingspercentage en met de (koude) wind grotendeels in de rug. Leithen Hopes
Wat een mooi landschap. Aan beide kanten van de weg lagen de heuvels. We passeerden de Eastside heights, de Garvald Punks en de Dewar Hill. Bij Whiteside Law, blies de wind vanuit een andere hoek. Gerda was even niet bedacht op de wind en ze werd dwars over de weg geblazen. Gelukkig is de B709 een zeer rustige weg. Bijna geen auto's laat staan fietsers. Vanaf dit punt hadden we alles tegen en het werd kouder. Gerda, toch al niet lekker, deed een extra shirt aan. Op het hoogste punt van de route op 408 meter op de Moorfoot Hills hadden we een fantastich uitzicht richting Edinburgh. De heuvel 'Arthur's Seat' waar we later langs zouden fietsen is goed te zien. De afdaling ging lekker. Echter na de bocht bij Middleton en door de wind werd het nog behoorlijk afzien. De passage bij Newtongrange loopt nu langs een autovrij fietspad. Goed op de borden letten is ons advies. (vervolg)

Blackhope Vlak voor Dalkeith hebben we bij een zeer grote Tesco supermarkt de boodschappen gedaan. We hebben ook wat strepsils en een hoestdrank gekocht. De passage door Dalkeith gaat langs een drukke weg. Even na de afslag naar de A6094 kun je weer over een fietspad rijden. Hier hebben we een bak koffie gedronken. Een al redelijk dronken Schot (ongeveer 13:00 uur) bracht de mokken koffie naar ons. Genietend van het schaarse zonnetje hebben we deze bij de picknick tafels opgedronken. Na de koffie de klim naar de camping gestart. Een stevige klim. De camping zag er netjes uit, maar wel wat verlaten en dat klopte, de camping was gesloten. Balen, (zie kaartje). We besloten om door te fietsen naar een camping in Edinburgh. Door de sterke wind tegen, later op de camping hoorden we dat die dag de brug over de Firth of Forth afgesloten is geweest voor caravans en aanhangers, werd het voor Gerda steeds moeilijker. Na veel draaien en keren passeerden wij de drukke stad en na de zeer goede hulp van een vriendelijke hardloper arriveerden wij op de camping. De camping is uitstekend, duur en ligt prachtig aan de Forth of Forth. Jammer dat het nog steeds hard waait en zo nu en dan regent. Uiteindelijk staat de kilometer teller stil op 77 kilometer.
Wat een kanjer. Gerda is verkouden, heeft een zere keel, is niet meer te verstaan en fietst toch maar naar Edinburgh.

De camping "Edingburgh Caravan Club" heeft uitstekend sanitair, keurig aangelegd en heeft een overdekte picknick/kook plaats. De camping ligt op loopafstand van de boulevard langs de Firth of Forth.

Edinburgh, 15 juni

15 juni, half bewolkt, lekker zonnetje, ±24 °c

Gerda is nog steeds niet lekker, daarom hebben we besloten om een extra dag op deze camping te blijven.
We hebben weinig gedaan, Vooral geslapen, gerust en van het zonnetje genoten. Gerda is zo ziek dat ik de boodschappen alleen gehaald heb.

Edinburgh, 16 juni

16 juni, half bewolkt, bewolkt, ±19 °c

Gerda is nog steeds niet 100%, wij zijn nogmaals een dag hier gebleven. We besloten om naar de stad te gaan. De receptie van de camping gaf goede informatie en raadde ons aan om met de bus naar het centrum te gaan. De bus stopt voor de camping en voor £ 2,00 per persoon heb je een dagkaart en kun je in alle bussen van Edinburgh stappen. Mijn eerste ervaring met een dubbeldekker kostte mij een buil op mijn hoofd. Edinburgh centrum heeft veel bezienswaardigheden. (vervolg)

Edinburgh Castle We zijn vanaf de bushalte in Edenburgh, een gedeelte van de nieuwe stad doorgelopen en vervolgens naar de oude stad gegaan. We zijn even naar Edinburgh Castle gewandeld. In dezelfde straat hebben we in een leuk koffie tentje een bak koffie gedronken. We hebben ook de Royal Mile afgelopen. Veel kroegen en toeristische winkels. Na een 'cup of tea' in een pizza tent zijn we teruggegaan naar de camping. Gerda was op.

Edinburgh, 17 juni

17 juni, bewolkt, ±17 °c, wat regen

Edinburgh Castle Nog een dag in Edinburgh. Gerda is nog niet ok, maar ze voelde zich wel goed genoeg om naar de stad te gaan. Dat heb ik geweten. Winkel in, winkel uit en er zijn er wat. Er zijn mooie winkels bij. (vervolg)

In warenhuis Debenham hebben we voor een prachtig glas in lood venster een kop koffie gedronken. In dezelfde pizza tent van gister hebben we nog een kop thee en koffie gedronken en een heerlijk broodje gegeten. 's Avonds nog een stuk over de boulevard langs de Firth of Forth gewandeld.

Edinburgh naar Markinch, 61 km

18 juni, bewolkt, regen, hagel, zon, regen, zon, regen, koud ±15 °c, weinig wind.

Ondanks het dreigende weer besloten we om op de fiets te stappen. De tent was nog nat, maar aangezien het niet regende wilden we zo snel mogelijk vertrekken. Forth Bridge Vanaf de camping moesten we eerst terug naar de route. Stevig omhoog tot de afslag naar Braepark. Door Braepark ging het voorspoedig. Vervolgens langs de A90 over een smal fietspad. Van de A90 ging de route over naar de B924 en na 1 kilometer moesten we linksaf naar Dalmeny. Links/rechts door de stad. De klim over de Forth Road Bridge ging goed. Het uitzicht schitterend. De treinbrug 'Forth Bridge' is een fraai bouwwerk. Deze is ontworpen en gebouwd door Eiffel de ontwerper van de Eiffeltoren. Bij Inverkeithing fietsten we langs de andere kant van de Forth of Forth. Een mooi stuk langs een leuk gelegen fietspad en langs een leuke plaats, Dalgety Bay. In Dalgety Bay hebben we een tijdje rondgelopen bij de St. Bridges Church, gebouwd in circa 1680. De stilte bij dit kerkje langs de baai was verbazingwekkend. Forth Bridge Nadat we de golf banen van Aberdour hadden gepasseerd hadden we nog af te rekenen met een hek, dat het fietspad afsloot. Het was even puzzelen maar we zijn er langs gekomen. In Aberdour hebben we in het Woodside hotel van een lekkere bak koffie genoten. Genoten hebben we ook van de twee vriendelijke op leeftijd zijnde heren, die al kibbelend ons zeer leuke verhalen wisten te vertellen. (vervolg)

Een van de heren wist ons o.a. te vertellen dat in de abdij van Melrose, waar we een aantal dagen geleden voorbijgereden waren, een loden kistje zou moeten liggen met het hart van een van de koningen van Schotland. Dining Room Een van de lunchkamers van het hotel is gebouwd van een dak van een voormalige stoomboot. Fantastisch. Ga kijken als U in de buurt bent. Vlak na Aberdour kregen we de eerste forse regenbui, met hagelstenen, van die dag te verwerken. Het fietspad was redelijk te fietsen, maar was wel mooi gelegen. Na Burntisland loopt de officiële route langs de B923, maar de bordjes wezen ons naar de alternatieve route. Prachtig maar niet te doen, zeker niet in dit slechte weer. Het zeer steile pad was niet te fietsen en iedere keer denk je na de volgende bocht hebben we het wel gehad. Fout. Ruim 2 kilometer lopen en duwen met je fiets. We moesten onze fietsen zelfs over een laag hek tillen. Na de klim, klaarde het weer op. De afdaling naar Kirkcaldy was mede dankzij het zonnetje erg mooi. Kirkcaldy is druk en niet aanlokkelijk, misschien de regen?
Na deze stad scheen de zon volop tot vlakbij Glenrothes, waar we verkeerd reden. Wij hebben in de stromende regen een rondje langs de gehele stad gemaakt. In Glenrothes hebben we de boodschappen gedaan en na veel rondtondes en rond vragen zijn we uiteindelijk in Markinch op de camping gekomen. Na het opzetten van onze tent en de gebruikelijke douche hebben we de picnick tafel versleept zodat we in het spaarzame zonnetje ons eten konden bereiden en verorberen.
Wat een dag.

De camping "the Caravan Club" heeft net sanitair, ligt in een bosrijke omgeving, het tentenveldje is minder fraai en erg hobbelig.

Markinch naar St. Andrews, 37 km

19 juni, zwaar bewolkt, zo nu en dan regen, koud ±14 °c

Vanwege de kou vandaag een korte rit. John o'Groats halen we toch niet fietsend. We denken zelfs om al binnenkort met de trein terug te gaan naar Newcastle. De rit is wel mooi, zo nu en dan behoorlijk klimmen, maar het is erg koud. Tijdens een afdaling gaf mijn horloge 14 °C aan. In de praktijk waarschijnlijk 7 of 8 °C. Vlak voor Ceres reden we verkeerd al hoewel de bordjes volgens mij de foutieve weg aangaven. Resultaat 3 kilometer extra. Midden op de A916 nog een auto aangehouden om te vragen aan de chauffeur waar we in godsnaam uitgekomen waren. Hij heeft ons keurig de weg gewezen en de auto achter hem bleef voorbeeldig wachten. In Ceres hebben we in een hotel koffie gedronken en konden we wat op temperatuur komen. Hier hebben we ook de boodschappen gedaan. (vervolg)

De klim naar Strathkinness was stevig, maar het uitzicht vanaf de kruising naar Strathkinness Guardbridge en St. Andrews vergoedde veel. Vanaf dit plaatje was het nog 4 kilometer tot de camping, Craightown Meadows Holiday Parc. Eerst nog een afdaling door Strathkinness, gevolgd door een klim door het Bishop's wood. Het trekkersveldje was vol, maar na een beetje aandringen mochten we op een caravan plaats gaan staan. We hadden ze blijkbaar op een goed idee gebracht, want later arriveerden nog een aantal trekkers. dïe op caravan plaatsen mochten staan. Later op de middag, zijn we naar St. Andrews gefietst. Een leuk plaatsje met een aantal touristische attrakties.

Craightown Meadows Holiday Parc is duur, maar heeft werkelijk schitterend sanitair. Er staan zelfs twee compleet ingerichte badkamers ter beschikking. De eerste camping met een restaurantje en een recreatieruimte.

St. Andrews naar Carnoustie, 53 km

20 juni, bewolkt, af en toe lekker zonnig, aan het eind van de dag veel regen, ±17 °c

Vanaf de camping konden we al snel in de beugels tot aan de afslag naar Strathkinnes. Vervolgens met een rotgang naar beneden door het Bishop's Wood om bij de kruising met de B939 weer vol in de ankers te moeten. De klim naar het dorp was pittig, de daarop volgende afdaling richting Guardbridge en Leuchars ging lekker hard. Bovendien was de omgeving van dit stuk route erg mooi. Bij Tensmuis Forest hebben we de kortere route door dit bos genomen. Dit fietspad was uitstekend te fietsen, jammer is dat dit pad op ongeveer anderhalve kilometer voor het verlaten van het bos overgaat in een zeer slecht landweggetje. Op dit punt reden we bijna verkeerd, gelukkig kwam ik na ongeveer 500 meter tot de conclusie dat we de verkeerde kant opreden en bleef de schade beperkt. De route langs de Firth of Tay richting Tayport is heel erg slecht. Hier rammelden we praktisch van de fietsen af. Tay road bridge Met tegenwind reden we naar de Tay Road Bridge, de verbinding tussen Newport-on-tay en Dundee. Voor we deze brug overstaken hebben we eerst wat koffie en brood gegeten bij de car parc kiosk. Het fietspad over de brug ligt tussen de rijbanen in en eindigt aan de Dundee kant met een lift. Bij iedere druk op een knop of aktie van de lift vertelde een dame met zwoele ingeblikte stem wat er ging gebeuren. Na het verlaten van de lift moesten we heel even goed kijken waar we heen moesten fietsen maar het was vanwege de zondag niet druk en konden we al snel richting Monifieth fietsen. (vervolg)

Broughty Castle Bij Broughty Castle museum zijn we even gestopt voor een drinken van een vitamine drankje en het maken van een foto. Omdat bij Balmossie een alternatief pad rechtstreeks naar Carnoustie stond aangegeven probeerde ik iemand in te halen om aan hem te vragen of het fietspad al gereed was. Bij deze poging raakte ik met mijn voortas een hek en reed ik pardoes met mijn voorwiel in het hek. Gelukkig had ik geen schade aan mijn fiets. Later op de camping heb ik mijn stuur wat vaster gedraaid. De route via Kingennie is erg mooi, echter de weg eindigde in een gigantische bouwput. Later kregen we te horen dat de A92 wordt verbreedt tot een vierbaans weg en dat alle zijwegen vrije kruisingen worden. Het is alleen jammer dat de bordjes waren verwijderd en dat niet aangegeven was hoe we dan wel moesten fietsen. Op dat moment begon het ook nog eens hard te regen en aangezien ik geen zin had om ruim 6 kilometer terug te fietsen zijn we toch door de bouwput gegaan. Slepen met de fietsen door de rode klei. Onder zaten we. Langs de A92 stonden twee mensen voor de ramen van hun huisje met verbazing naar ons te kijken. We hebben nog een klein stukje langs de A92 gereden tot we via een landweg toch richting Carnoustie konden komen. In Carnoustie heb ik eerst mijn schoenen in een plas water schoongemaakt voordat ik de supermarkt in ging om boodschappen te doen. Op het trottoir stonden allemaal rode voetsporen, als aandenken aan mijn aanwezigheid. Om de camping te kunnen bereiken moesten we nog behoorlijk klimmen. De camping ligt aan de westkant van Carnoustie tegen een stadspark aan. Omdat het nog wat regende zijn we in de recreatie zaal ons gaan warmen aan de kachel en hebben we even gewacht op een van de schaarse momenten dat de zon doorkwam. De aardige camping beheerster kwam ons nog een kan koffie brengen.

Woodland Caravan Parc heeft netjes sanitair, een kleine recreatie zaaltje.

Carnoustie naar Bush/St. Cyrus, 57 km

21 juni, half bewolkt, ±19 °C en enkele bui, weinig wind.

Afgelopen nacht vond ik het koud, waarschijnlijk heb ik met mijn benen naast mijn slaapmat gelegen. Nadat we de spullen hadden ingepakt zijn we vanaf de camping naar beneden gereden tot de hoofdstraat van Carnoustie. Na een aantal kilometers liepen we weer tegen hetzelfde probleem aan als gister. Wegens het verbreden van de A92 zijn diverse zijwegen volledig afgesloten. We zijn eerst terug gefietst en van ellende hebben we maar de A92 genomen. De weg was vreselijk druk, spitsuur, maar het ging, slechts een enkele automobilist was van mening dat wij Lunan Bay niet op deze weg mochten fietsen en gaf ons weinig ruimte. Doordat we rechtstreeks via de A92 fietsten waren we wel snel in Arbroath. In het centrum werden we al fietsende gefotografeerd. Toen we even verder richting Nature Trail fietsten werden we wederom op de kiek gezet. Nadat wij de man vroegen waarom hij ons fotografeerde vertelde hij ons dat hij de promotor was van het fiets tourisme in dit gebied. De omgeving van Arbroath tot Monrose was erg mooi. Het uitzicht bij Lunan Bay bij het plaatsje Lunan is werkelijk schitterend. Helaas regende het. (vervolg)

In Montrose hebben we koffie gedronken in volgens ons een oude gevangenis, een leuke koffie tent. Na de koffie hebben we boodschappen gedaan bij de Tesco supermarkt. Bij Bush zouden we de camping nemen, echter deze stond ons niet aan. We besloten om door te rijden naar Johnshaven waar de volgende camping zou zijn. Even later, nog voor Johnshaven, kwamen we een bordje tegen naar een volgende camping. Na een zeer steile afdaling naar de kust bleek dit de juiste camping te zijn. Vervolgens kon ik de afdaling omdraaien tot een zeer steile klim omdat ik Gerda nog even moest ophalen. Wigwam Nadat we ons gemeld hadden bij de beheerder viel ons oog op een aantal houten huisjes, die verdacht veel leken op trekkershutten. Dit bleken Wigwams te zijn en voor een nacht te huur voor ongeveer de dubbele prijs van een overnachting met een tent. Deze luxe hebben we ons maar veroorloofd. Lekker warm, kachel, goede voorzieningen, goede douche, zeer net toilet, een aparte keuken unit, waterkoker, koelkastje en een fantastische omgeving. Een aanrader voor iedere fietser. Het uitzicht vanaf de wigwams is werkelijk schitterend. Vlak langs de Miltonhaven Bay, op de plek waar tijdens 1795, 50 huizen verlaten werden vanwege het opdringende water, een uitzicht op de rotsen en een mooi stuk natuurgebied.

Miltonhaven Seaside Caravan Park, ligt schitterend gelegen, vlak langs de zee en heeft goede voorzieningen en heeft tevens gelegenheid tot het huren van Wigwams. Een aanrader.

Bush/St. Cyrus naar Aberdeen/Netherley, 67 km

22 juni, half bewolkt, ±19 °C en enkele bui, weinig wind.

In prachtig weer verlieten wij de camping. We konden gelijk lopen. Het eerste deel van de klim vanaf de camping terug naar de A92 is stevig en lastig te fietsen. Bij de A92 zijn we rechtsaf gegaan en hebben we de A92 gevolgd richting Johnshaven.
Fietspad ? Bij Johnshaven ging de route door het dorp. De afdaling naar het vissersdorp met een mooi haventje was behoorlijk steil. Na Johnshaven tot Gourdon en Inverbie moesten we langs een slecht bereidbaar fietspad maar de vergezichten zijn fantastisch. In Inverbie hebben we een bak koffie gedronken. Na het verlaten van Inverbie kregen we te maken met een stevige klim. Dunnottar Castle Na deze klim volgde een mooi stuk tot aan Stonehaven. Vlak voor Stonehaven passeerden wij het mooi gelegen Dunnottar Castle. In Stonehaven hebben we bij het station informatie ingewonnen over de trein terug van Inverness of Aberdeen naar Newcastle. Op het station hoorden we dat vanaf Inverness iedere dag een trein vertrekt die rechtstreeks naar Newcastle gaat. Wij hebben toen direct besloten dat Inverness onze laastste kampeerplaats zou zijn, zodat we vanaf Inverness de trein naar Newcastle kunnen nemen.
In een pub hebben we nog een bak koffie gedronken. Na Stonehaven volgde een mooi gebied en een pittige klim naar Netherley. Vandaar via Cockney naar Portlethen en Cove Bay. Daar ontstond een vreemd einde van deze dag. (vervolg)

De eerste camping waar we, na veel zoeken, naar toe fietsten was te smerig voor woorden. De ramen van de receptie waren ingetrapt, een aantal caravans waren dicht getimmerd en het sanitair was te vies voor woorden. Na veel gezoek naar de tweede camping, werden we plotseling aangesproken door een mijnheer in een auto, die ons graag wilde helpen en dat we eventueel bij hem mochten slapen. Hij vertelde ons de weg naar de camping, maar kwam weer naar ons terug omdat hij inmiddels had uitgevonden dat deze camping geen tenten accepteerde (zie het kaartje). Toen hadden we een redelijk probleem omdat de eerstvolgende camping langs de route ruim 60 kilometer verder was. Toen hij wederom aanbood om bij hem te slapen hebben we uiteindelijk Alison en Roger al onze spullen en de fietsen in de auto geladen en zijn we ingestapt en terug gereden naar Netherley. We hebben daar geslapen, gegeten en gedronken. Wat een aardige mensen. Alison and Roger zijn beiden fanatieke fietsers en hebben al diverse lange tochten op hun naam staan. Het mooiste is nog dat we het huis van de familie Mattingley eerder die dag op ongeveer 100 meter afstand gepasseerd zijn.

De overnachting in het huis van Alison en Roger Mattingley was fantastisch.

Netherley/Aberdeen naar Turriff, 65 km

23 juni, zwaar bewolkt, slecht weer, regen, veel wind, ± 13°c

Vanmorgen vroeg opgestaan omdat Roger ons voordat hij naar zijn werk gaat weg zal brengen naar het station van Aberdeen. Hij heeft ons geadviseerd om met de trein van Aberdeen naar Dyce te gaan, zodat wij niet in de spits door het zeer drukke Aberdeen zouden hoeven fietsen.
Na een ontbijt hebben we de fietsen, op de fietsdrager gemonteerd en de bagage ingeladen. Gerda en Theo Roger stond erop dat hij nog een foto van ons wilde maken. Nadat we Alison nog hebben bedankt voor de goede zorgen zijn we naar Aberdeen gereden, grotendeels langs de weg die we gister al hadden gefietst. Een stuk sneller dit keer. Bij station van Aberdeen hebben we afscheid genomen van Roger en hebben we kaartjes gekocht voor de trein. Helaas moesten we de fietsen over een loopbrug slepen, maar gelukkig hielp een vriendelijke spoorwegbeambte Gerda met haar fiets en deed de conducteur niet erg moeilijk en konden we mee met de trein. Toen we uitstapten in Dyce regende het behoorlijk. We besloten om onze regenjassen en onze camaches aan te doen. De route loopt langs het station van Dyce, dat was wel handig. We konden vanaf de parkeerplaats direct naar het fietspad rijden. Dit fietspad loopt langs het traject van een oude spoorweg, namelijk de Formatine & Buchan Way' (vervolg)

en loopt helemaal door tot Maud, in afwisselende condities met veel zeer slechte stukken. Het steeds slechter wordende weer zorgde ervoor dat het fietspad steeds slechter werd en dat het moeilijker werd om te fietsen. Soms was van fietsen geen sprake, maar begon het steeds meer op mountain biken te lijken. Daarnaast moesten ik de fietsen heel wat keren over een hek heen tillen. Hekken die neergezet zijn om de motorrijders te weren van het pad. Maar ongeveer 50 keer een bepakte fiets over de barrières heen tillen is geen pretje. Weg met die dingen. Dit heeft niets meer te maken met fietsen. Een waarschuwing op de Sustrans kaart, dat het pad niet al te best is en in regen zeer slecht is, kan zeker geen kwaad. Omdat we langs het pad toch wel regelmatig door de bomen en struiken beschermd werden voor de harde wind besloten we om het slechte pad maar voor lief te nemen en door te fietsen langs dit oude spoortraject. De op de kaart aangegeven camping bij Corsegight farm, een kilometer of 6 voor Cuminestown, was niet te vinden, daarom moesten we verder naar de camping in Turiff, zie kaartje). Achteraf waren we blij dat we Aberdeen met de trein hadden gepasseerd, anders hadden we zeker op bijna 80 kilometer uitgekomen. De camping in Turriff, langs de Burn of Turriff en vlak bij allerlei sportvelden, is goed. De douches zijn schoon en lekker warm. Het grasveld inmiddels, helaas erg sompig, maar wat wil je ook na 2 dagen onophoudelijke regen. 's Avonds hebben we gegeten in het Union Hotel, ik had geen zin om te koken in de stromende regen.

Turriff caravan parc, is schoon en netjes.

Turriff

24 juni, zwaar bewolkt, slecht weer, regen, ± 10°c

Vanwege het zeer slechte weer, het regent pijpenstelen en het is erg koud, hebben we besloten om deze dag te laten lopen. We blijven ondanks het natte veld toch maar op de camping van Turriff.
Het is vreselijk koud. Om de tijd te doden hebben we eerst maar een uur bij een bakker koffie gedronken. Daar horen wij dat het slechte weer niet echt gebruikelijk is want zelfs de Schotten klagen steen en been en hebben het zelfs over guur weer. Nu weten we wat eergisteren bedoelt werd met gaines. (vervolg)

Vervolgens zijn we weer naar het Union Hotel gegaan voor een paar potten thee. Rond het middag uur hebben we daar lekkere broodjes gegeten en nog maar wat koffie gedronken. Zo werd het toch nog bijna 15:00 uur. We zijn maar terug gegaan naar de camping en hebben eerst nog een aantal kadetten met beleg gekocht bij de saveway supermarkt. De beloofde opklaringen bleven uit. Het heeft de gehele dag en de gehele nacht aan een stuk door geregend.

Turriff caravan parc, na een nacht en dag van regen houdt het grasveld zich nog goed.

Turriff naar Huntley/Inverness, 34 km

25 juni, zwaar bewolkt, droog, regen, ± 11°c

We zijn het slechte weer en de kou zo zat, dat we besloten hebben om naar Huntly te rijden. We vervolgen niet de route richting Banff maar we gaan naar het dichtsbijzijnde station fietsen, een afstand van ongeveer 25 kilometer, om vanaf Huntly station de trein te nemen naar Inverness. Een tweede reden om eerder naar Inverness te gaan is het feit dat de treinreis van Inverness naar Newcastle, van te voren geboekt moet worden, omdat je voor het meenemen van je fietsen op de trein moet reserveren en ik een beetje bang begin te worden, dat anderen ons voor zullen zijn. Later bleek dit terecht te zijn.
Ondanks dat John, de ober van het Union Hotel, ons vertelde dat er maar een kleine klim zou zijn en de rest vlak, was het een zeer stevige en vooral lange klim met een harde wind tegen.
In Huntley zijn we in de trein gestapt, we moesten aan de conducteur vragen (vervolg)

of we mee mochten, want we hadden niet gereserveerd voor de fietsen. Gelukkig was er plek maar helaas berekende de conducteur ons retour tickets. £26 was achteraf toch wel veel. Na ruim anderhalf uur kwamen we aan in Inverness. We wilden in de jeugdherberg overnachten omdat ook Alison en Roger dat weekend daar zouden zijn. Helaas er was geen plek. Ook de 4 jeugdhotels hadden geen ruimte. Dan maar door naar de camping. Aangezien Gerda vertelde dat ze eigenlijk geen zin had om 4 dagen te wachten op de terugreis met de trein, heb ik vanaf de camping met DFDS seaways gebeld met de vraag of we eerder terug konden. Dat kon, vervolgens zijn we naar het station gefietst en hebben we de treinreis geboekt en daarna hebben we vanaf een terras bij een pizzeria DFDS wederom gebeld en de terugreis op zondag 27 juni definitief gemaakt. En wat denk je, het is prachtig weer, op het terras was het ongeveer 24 °c.

Inverness caravan parc, heeft niet echt netjes sanitair maar het wordt wel regelmatig schoongemaakt.

Inverness

26 juni, zwaar bewolkt, droog, later regen, ± 13°c

Het mooie zomerweer van gistermiddag Rivier de Ness is helaas verdwenen. Het is bewolkt en weer koud. We gaan lopend naar de stad zodat we niet onze fietsen ergens in de stad moeten parkeren. We lopen een stuk langs de rivier Ness richting de stad. Hierbij passeren we Ness Island dat midden in deze rivier ligt. Het water van de rivier Ness komt van het zeer bekende Loch Ness. De wandeling langs de rivier is erg mooi. De natuur is mooi evenals de huizen. (vervolg)

Het centrum van Inverness is niet al te groot, maar heeft wel een leuk centrum. Het heeft een zeer mooi, modern winkelcentrum, waarbij een aantal winkels, zoals Marks and Spencer en de supermarkt saveways met wandelbruggen aan het moderne winkelcentrum gekoppeld worden tot een groot overdekt centrum. In dit centrum hebben we een aantal uren doorgebracht omdat het inmiddels hard is gaan regenen. In het centrum is ook een oud winkelcentrum, namelijk de Victorian Market, een overdekt gedeelte met allemaal oude winkeltjes. Heel leuk waren de modeltreinen aan een einde van deze markt. De treinen rijden boven de hoofden van de bezoekers over modelbruggen uit de omgeving van Inverness.

Inverness naar Newcastle, 19 km

27 juni, half bewolkt, droog, later in Newcastle warm en zonnig

De trein zou om 9:40 vertrekken vanaf station Inverness, dus konden we rustig aan doen bij het opbreken van de tent. We hebben eerst nog een douche genomen en daarna op ons gemak de boel ingepakt en de tent afgebroken. Ruim voor 9 uur zijn we naar de stad gefietst. De trein stond al warm te dieselen, maar we mochten nog niet onze fietsen in het bagageruimte zetten. Een tweede domper was dat coach E, vermeld op onze treintickets, niet aanwezig was. Toen we om 9:30 mochten inladen, bleek dat het verstandig is geweest om op tijd onze plaatsen voor de fietsen te reserveren. Een viertal zweden die van Landsend naar John o'groats gefietst hadden, hadden geen ruimte gereserveerd voor hun fietsen en zij mochten niet mee. De jongens hadden wel geinformeerd of de fietsen meekonden maar hadden niet begrepen dat je moet reserveren. Omdat zij vanaf Edinburgh een ferry moesten halen hebben we een beetje ingepraat op de conducteur. En uiteindelijk ging de man accoord. Na het verwijderen van bagage en de wielen konden de jongens mee. Het was alleen erg lastig dat je buitenom bij je fietsen moest komen. Je kon niet voordat je bij een station kwam je al gereed maken. Nee, haastig naar buiten, naar de bagageruimte en de fietsen pakken. (vervolg)

De route van de trein is werkelijk schitterend. Vooral het eerste stuk van Inverness tot Edinburgh. Wat later wel leuk was, was dat we met de trein de route van een groot gedeelte van de eerste fietsdagen volgden. Zo reden we vlak langs de camping in Berwick upon Tweed. Wat minder leuk was, was het feit dat de trein niet volgens de dienstregeling om 15:00 uur in Newcastle zou aankomen maar met een dikke 20 minuten vertraging. We moesten namelijk nog vanaf Newcastle centrum met de fiets naar de boot, ongeveer 12 a 13 kilometer. Niet al te veel, maar je weet niet of je nog te maken krijgt met eventuele oponthoud. Newcastle Gelukkig konden we vanaf het station vrij snel het fietspad en route 72 vinden die ons langs de ingang van de Ferry zou brengen. Wat iets minder was dat we werden opgehouden door festiviteiten langs de boulevard en de vele hekken en stuk gegooid glas langs de route. Net op tijd arriveerden we bij de boot en konden we langs de al geladen auto's naar de boeg van de boot fietsen en daar onze fietsen vastsjorren aan een hekwerk van de boot.

Na wat bruin water in het begin verliep de overtocht prima. Gelukkig was de pianist van deze boot een stuk beter dan die van de heenreis.

IJmuiden naar Beverwijk, 10 km

28 juni, half bewolkt, droog, warm en zonnig

Volgens planning arriveerden we in IJmuiden. IJmuiden Om 9:15 konden we met onze bagage de trappen af om naar onze fietsen te gaan. Na het losmaken van onze fietsen en opladen van de bagage konden we na ongeveer 10 minuten wachten de boot uitfietsen. Even later waren we weer in een vertrouwde omgeving (vervolg).

Met de wind in de rug waren we al snel bij de pont van IJmuiden. Toen we op de pont stonden raakten we in gespreken met vier mannen die Nederland in de rondte gingen rijden. Vanaf de pont hebben we met ze opgereden totdat wij bij de muziekschool in rode klei Beverwijk de heren gedag en veel plezier hebben toegewenst en wij onze laatste fietskilometers zouden rijden. Even later waren wij weer thuis en wacht ons nog een klus, namelijk het uitpakken van de fietstassen, het schoonmaken van de tent en het schoonmaken van de fietsen.

Thanks

10 juli

I would like to thank all the English and Scottish people who have helped us in England and Scotland, finding supermarkets, campings, or who helped us when we were lost or in doubt and for being so kindly to us on the road.
Especially I would like to thank Alison and Roger Mattingley from Netherley who let us sleep in their house when we couldn't find a suitable camping site neer Aberdeen.

Alison Mattingley

2006

Gerda en ik zijn zeer geschrokken, toen wij vernamen dat Alison is overleden op Maandag, 4 April 2005, ten gevolge van een fiets ongeluk, op de eerste dag van een volgende fiets vakantie.

Etappe/camping overzicht

Etappe km Camping web site/email Opmerking
Newcastle naar Dunstan 85 Proctor Steads www.proctorsstead.co.uk

Netjes en schoon

Dunstan naar Berwick upon Tweed 61 Camping Seaview camping and caravanning club

Netjes, schoon, bijna in de stad

Berwich upon Tweed naar Melrose 81 Gibson Parc Camping camping and caravanning club

Netjes, schoon, 500 mtr van het centrum

Melrose naar Innerleithen 34 Camping Tweed Side

Niet bepaald netjes, koude douche, aan de noordzijde van de rivier de Tweed, uitzicht vanaf veld is fraai

Innerleithen naar Edinburgh 77 Edinburgh Caravan Club camping and caravanning club

Uitstekend sanitair, overdekte picknick en kook plaats, vlak langs de kust

Edinburgh naar Markinch 61 the Caravan Parc camping and caravanning club

Netjes sanitair, tentenveld tussen bomen is zeer hobbelig

Markinch naar St. Andrews 37 Craigtown Meadows holiday parc

Duur, maar zeer netjes sanitair, zelfs twee badkamers zijn aanwezig. Restaurant en recreatieruimte zijn beschikbaar

St. Andrews naar Carnoustie 53 Woodlands Caravan Parc camping and caravanning club

Schoon, goed sanitair, recreatieruimte, Pot koffie van de beheerster

Carnoustie naar Bush/St. Cyrus 57 Miltonhave Seaside Caravan Park www.miltonhaven.co.uk

hier gebruik gemaakt van de Wigwam. De engelse versie van de Trekkershut, zeer netjes

Bush/St. Cyrus naar Aberdeen/Netherley 67 Huis van de familie Mattingley

Netherley/Aberdeen naar Turriff 65 Turriff caravan parc camping and caravanning club

De camping bij de sportvelden en langs de rivier de 'burn of Turriff' is schoon en netjes

Turriff/Huntley naar Inverness 34 Inverness caravan parc

Het sanitair van deze stadcamping zag er niet echt fris uit, maar er werd regelmatig schoongemaakt.

Materialen

Onderdeel keuze
fietsen Koga Miyata, adventure
banden Continental touring, Vredestein Perfect, Vredestein Max
tent Lightwave, t3xt
ligmatten Thermorest, small lang
stoelen Thermorest seats
kookstel dragon fly, MSR
koersbroeken AGU, extra breed zeem
zweethemden AGU met/zonder windbreker, Craft windbreker
regenjas AGU, poray 5000
schoenen LOWA
slaapzak Mc Kinley
fietstassen AGU
tassen twee Ortlieb, waterdichte zakken

Tips

Tip
Zorg voor goede fietsen, banden, neem extra binnenbanden en plakspullen mee en eventueel een vouwband, remblokken, remkabel en derailleur kabel
neem bidons mee, met voldoende water, eet op tijd.
controleer of de campings op de kaart kloppen en probeer zoveel mogelijk extra campings te vinden
gebruik vuilniszakken in niet waterdichte fietstassen
Neem een paar extra haringen mee (spijker model, licht en breed)
fiets deze tocht van Noord naar Zuid. De kans dat het weer per dag beter wordt is dan groter
In Engeland en Schotland kunnen fietsen gratis mee in de trein, maar vroegtijdig reserveren is gewenst en is aan te raden
neem sjorbanden mee. deze kunnen nodig zijn voor het vastzetten van de fietsen op de boot
wij gebruiken zonne/regenkleppen gemaakt van zakdoeken, ook tijdens regen erg plezierig

Web Sites

fietsvakantie winkel in woerden
National Cycle Network
northsea cycle route
sustrans route kaarten
wigwam holidays
DFDS Seaways
reisverhalen.pagina.nl
koga miyata
railtrack
scotrail
national rail
visit scotland
woodside hotel
reisverhalen van Frank de Neling en Dagmar Hekelaar
reisverhalen van Clara Dubber en Jan Bruin

Informatie
copyright©: Theo Kroon
famthkroon@zonnet.nl
laatste wijziging: 6 december 2007