|
|
|
Na een achttal fietsvakanties door Nederland, waarvan een zestal met onze
kinderen, Kim, Sil en Doke en de laatste een trip van 1400 km, langs kust
en grens van Nederland leek het ons leuk om een fietstocht in het
buitenland te ondernemen.
|
De busreis van Amsterdam naar Wenen hebben wij geboekt bij de fietsvakantie
winkel. Om niet op een bepaald tijdstip in Wenen aanwezig te
moeten zijn voor de terugreis met een bus, hebben we besloten om met de
bus naar Wenen te gaan en om de terugweg te gaan fietsen.
|
|
Om bij het vertrekpunt van de bus, Station Amsterdam Amstel, te komen,
zouden we de trein vanaf station Beverwijk nemen. De reis begon dus met een
half uur vertraging.
|
Om half een 's nachts werd er even gestopt bij een Raststette, daar werd van
de gelegenheid gebruik gemaakt om de stoelen van de bus om te bouwen tot
slaapplaatsen.
|
|
Na het monteren van de voordragers op onze fietsen, twee Koga Miyata's
Adventure, hebben we de bagage aan onze fietsen bevestigd. Vervolgens zijn
we richting Donau vertrokken. Aangezien het verkeer erg druk was hebben we
besloten om niet het centrum van Wenen in te gaan, maar om direct onze
tocht langs de Donau te beginnen.
|
|
|
Vanaf Tulln begonnen we met een lekker windje in de rug.
Een gelukje dat vier dagen zou duren, normaal gesproken
waait de wind 200 dagen van het jaar vanuit het westen langs de Donau.
Na een bewolkt begin scheen de zon al gauw en werd het lekker warm.
|
|
|
Vandaag, lekker vroeg vertrokken vanaf Willersbach, daardoor hadden we weinig last van het verkeer. De eerste kilometers fietsten we langs mooie stukken afwisselende natuur, prachtige bossen en af en toe een leuk dorpje. Omdat we het Freilichtmuseum in Lehen wilden bezoeken, besloten we om vanaf Tiefenbach de noordelijk oever te nemen. De route naar dit prehistorisch museum was afwisselend. Het museum zelf is wel aardig. Na het Donaukraftwerk Wallsee-Mitterkirchen hebben we een tiental kilometers langs de Donau gefietst. Voormalig kamp Mauthausen hebben we niet bezocht. Na een minder stuk kwamen we vanaf Abwinden weer langs de Donau te fietsen. (vervolg) |
Ongeveer 5 kilometer na het zeer fraaie plaatsje Aschach, met zeer veel
terrassen langs de Donau, hebben we tegenover het gehucht Neuhaus een
camping genomen.
|
|
We zijn vandaag weer vroeg vertrokken. Na Kaiser slingert de Donau tussen
de beboste heuvels door.
|
Bij Steinbach zijn we de Donau weer overgestoken. De eerste kilometers
langs een zeer drukke weg, later wordt het verkeer wat rustiger.
In Vilshofen, met een mooi stadscentrum, mistten we wat bordjes, maar met
de hulp van iemand die behoorlijk naar de drank stonk kwamen we toch
op de juiste weg terug.
|
|
Het volgende deel van de route ligt voornamelijk achter de dijk van de
Donau. Hierdoor heb je vooral zicht en oog voor het achterland.
Bij Mariaposching hebben we bij een gasthaus koffie gedronken. De koffie
werd geschonken in ouderwetse bekers. Een groep tourfietsers aten hier een
broodje en dronken een biertje (of twee). Het was net na tienen in de
ochtend en al aardig warm.
|
Het werd
donker, groen, het stormde,
bliksemde, regende, echt het was noodweer.
|
|
De volgende morgen bleek al snel dat de storm flink wat schade had
aangericht. Het fietspad lag vol met afgerukte takken en omgevallen en ontwortelde
bomen.
In het begin van de dag was er van fietsen weinig sprake. Om de haverklap konden
we takken ruimen. Zo nu en dan moesten we door modderige akkers lopen om grote
omgewaaide bomen, die ik alleen niet kon opruimen, te kunnen passeren. Ondertussen
was het weer een stuk kouder geworden.
Bij Kelheim konden we 3 routes nemen. Wij namen de fietsroute, die ons aan
het eind van een 6 kilometer lang fietspad een tochtje met een 'schnelle kano'
beloofde.
|
De boot passeert hier een fraai stuk van de Donau, namelijk de Weltenburger
Enge. De Donau wordt hier vrij smal en spoelt zich een weg tussen 100 meter
hoge wanden. Na het passeren van de Enge meert de boot aan bij het Klooster
Weltenburg. Een indrukwekkend en rijk versiert gebouw en beslist een
bezoekje waard. Op de binnenplaats van het klooster kan de inwendige mens
verzorgt worden. Na Staubing fietsten we met de wind tegen door heftige
regen. Even verderop in Bad Gögging konden we een beetje opdrogen bij een
bakkerij en genieten van een heerlijk broodje met koffie. Na een uurtje
drogen, terwijl ondertussen het weer flink opklaarde, gingen we op weg naar de
camping in Vohburg. Dat werd een domper.
De camping was echt waardeloos. We besloten om door te rijden naar
Ingolstadt. Door de heftige regenval en het slechte wegdek, kilometers
grind, werd het laatste stuk nog behoorlijk zwaar. Een tweede
tegenvaller was de camping. We werden naar een stukje grond gestuurd,
wat al behoorlijk vol stond. Uiteindelijk hebben we tussen twee auto's
ons tentje opgezet. De deuren konden niet meer open. Tot mindernacht
bleef de eigenaar nog kampeerders het veld op sturen.
Hij presteerde het om ons naar de smerigste douche van de gehele vakantie te sturen
en ons ook nog even het hoogste camping tarief van de vakantie te berekenen.
Later kregen we van andere kampeerders te horen dat even verder op de camping
wel keurige doucheruimtes aanwezig waren.
|
|
Vanwege ons vroege vertrek van de camping was het te vroeg om de vele
bijzienswaardigheden van Ingolstadt te bezichtigen. We hebben wel op ons
gemak door het mooie centrum gefietst. Hier kregen we onze eerste en enige
lekke band.
|
In het centrum van Neuburg, met prachtig beschilderde huizen, was men nog
bezig om kermis attracties af te breken. De kermis attracties waren allen
in middeleeuwse stijl gebouwd. Jammer, dat we deze festiviteiten gemist hebben.
Het vervolg van de route langs Riedensheim,
Stepperg, Rennersthofen, Marxheim, langs de alternatieve route bij
Altisheim naar Donauwörth was vanwege de wind en de regen pittig.
|
|
Na een klein stukje route langs de Donau gaat de route vanaf de Stuw bij Donauwörth wat verder van de Donau af. Richting Blindheim wordt zo nu en dan van de oorspronkelijke route afgeweken. Vlak na Blindheim, in Sonderheim, hebben we de alternatieve route gekozen. In Höchstädt hebben we een kopje koffie gedronken. In Steinheim hebben we wederom de alternatieve route genomen. Dit pad gaat door het Spitalholz vlak langs de Donau. Omdat we bij Faimingen de alternatieve route mistten zijn we bij Echenbrunn het bospad ingereden. Aan het eind van dit pad en na een kleine klim tegen de dijk op konden we de alternatieve route weer oppakken. We fietsten een tiental kilometers afwisselend door het bos vlak langs de Donau. (vervolg) |
Bij Einlaufwerk Gundelfingen hebben we zittend langs de waterkant van de stilte
genoten.
|
Günzburg naar Neckarwimmersbach
|
Het was de bedoeling dat we vanaf Günzburg via Oberelchingen door de
Schweibische Alb naar Stuttgart zouden fietsen.
|
In Heilbronn was het even zoeken naar de Neckar-radweg, maar met de hulp van
een vriendelijke man, die even met ons mee fietste, waren we weer snel op
de route.
|
Neckarwimmersbach naar Biebesheim
|
Na Neckarwimmersbach kregen we een mooie route te fietsen. Links en rechts
heuvels met bossen, wijnbouw, burchten, ruïnes, kerken en leuke dorpjes.
Bij Neckarsteinnach
zelfs een viertal burchten en ruïnes bij elkaar. Vanaf Neckargemünd tot
Heidelberg werd de route een stuk drukker en fietsten we vlak langs de
auto's.
|
We kwamen hier
in de industrie terecht. Ook de aanloop naar Mannheim was wat minder. Na
Mannheim, inmiddels langs de Rhein-radweg, wederom industrie. Na het
passeren van een klein sluisje moesten we een zestal kilometers verder bij
het veerhuis aan de schipper vragen of we mochten oversteken. Dat mocht,
dat de pont niet ontplofte...., maar wel een vriendelijke schipper.
|
|
De eerste stukken, door het natuurgebied de Kûhkopf waren slecht en
langdradig. Bij Nierstein zijn we met de pont de Rijn overgestoken en hebben
we in een plaatselijk Hotel een bakje koffie gedronken. Na de koffie fietsten
|
Een tiental
kilometers verder hebben we de camping opgezocht.
Na een sombere dag met aan het eind nog behoorlijk wat regen stapten we na
108 km erg moe van de fiets. De camping ligt tegenover
de Loreley en was een domper. Het sanitair was slecht, koude douches, stinkende
wc's, velden vol met metselzand en een klein afvalverwerkingsbedrijf op
de camping zelf.
|
|
|
Het gebied voor en na Koblenz was niet echt
fraai te noemen. Vanaf St Sebastian, een klein plaatsje langs de Rijn, werd
de route weer mooi.
Deze dag besloten we met wind en een behoorlijke regen in de rug. Tegenover
Drachenfels hebben we de camping van die dag genomen. Een eenvoudige, maar
schone
|
|
Na een lekkere douche zijn we vanuit Mehlem vertrokken. Omdat we de Rijn
stroomafwaarts volgden, maakten we een lekkere snelheid. Alras naderden we
Bonn, daar moesten we langs de boulevard goed opletten, want het was hier
heel druk (kon nog drukker bleek later). De wandelaars stapten zo
voor onze fietsen. Zelfs onze harde bellen bleken niet voldoende.
|
Gezellig maar we moesten heel goed
opletten. De mensen staken zomaar over. En vooral de skaters maakten het
ons erg lastig. In Düsseldorf zelf was een of andere optocht gaande en aan de
andere kant van de Rijn was een kermis opgebouwd.
|
|
De volgende dag zijn we met regen vertrokken. In de buurt van Hockfeld raakten we de weg kwijt en kwamen we met de hulp van een zeer vriendelijke man, weer op de route terecht. Een kilometer of vier na Moers, waar we bij de brug behoorlijk moesten draaien en keren hebben we van een Kännchen Kaffee genoten. De route ging over steeds landelijker wegen. Het landschap kreeg steeds meer een Nederlands karakter. In de buurt van Büderich reden we nogal verkeerd. (vervolg) |
De route werd in twee verschillende richtingen aangegeven en we gokten verkeerd. In Xanten, een fraai dorp met vele bijzienswaardigheden, moesten we een stuk extra fietsen om bij een supermarkt te komen. Na Xanten fietsten we langs fraai fietspad langs het meer bij Vynen. In Oberdorf hebben we, na een warme, lange en vermoeiende dag, de camping opgezocht. Sinds ons vertrek uit Wenen, hoorden we in het weiland naast de na camping voor het eerst weer koeien. 103 km lagen tussen ons vertrek uit Langs-Kierst en Oberdorf. |
|
Vanuit Oberdorf zijn we richting Kalkar gefietst. Omdat de route uit het
boekje niet werd aangegeven, maar wel een andere route die enigszins de
route volgde en dat in combinatie met de grotere verhouding van de kaarten,
moesten we goed op de route letten.
Richting Kleve fietsten we
wederom fout en hebben we de doorgaande weg gevolgd.
In Kleve zelf, moesten we een behoorlijke klim naar het Schwanenburg nemen,
|
Na Millingen aan de Rijn bereikten we ons eigenlijke einddoel, n.l. Nijmegen,
maar omdat we vanaf Ulm naar Heilbron met de trein zijn gegaan hebben we
besloten om vanaf Nijmegen naar Beverwijk door te fietsen.
De wind was vandaag, ondanks dat we naar het westen
fietsten, onze metgezel.
Met een rap tempo gingen we richting Tiel. Daar aangekomen hebben we de
pont genomen en hebben we bij de ANWB een aantal kaarten gekocht.
|
|
Vanaf Edichem zijn we met behoorlijk regenachtig en winderig weer richting Beverwijk vertrokken. |
In IJmuiden hebben we de laatste pont van onze vakantie genomen en na 1.601 km moe maar zeer voldaan onze fietsen in de schuur van onze woning gezet. |
|