De eerste vakantie was geen uitrust vakantie. Omdat we de boot pas een paar maanden hadden hadden we nog niet zoveel konden oefenen met aanleggen en manoevreren met de twee motoren. Ook sluizen hadden we nog nooit gehad.

Maar toch met vrienden (Thomas en Korry) op vakantie. We hadden afgesproken dat we rustig zouden beginnen. De Dintel af en dan via de Biesbosch naar de Bergse Maas en via de Zuid-Willemsvaart richting Maastricht.

Dit ging helaas niet door. Waar onze boot ligt, in Dinteloord, vonden ze best dat wij het Wilhelminakanaal konden nemen. We hebben dus wel de vuurdoop gehad. De ene sluis na de andere sluis. Ik telde niet de vaaruren maar de sluizen en bruggen die we nog moesten hebben. Gelukkig is mijn kapitein een rustige man die de tijd neemt en niet heeft gescholden.

De eerste sluis die we namen ging goed. Dit was vooral te danken aan Thomas en Korry. Die gingen voor ons de sluis in en vertelde vanaf hun boot wat wij moesten doen. Maar wij hebben dus een boot van 13.50 meter en de kapitein kon dus niet horen wat hun zeiden.

Moet je voorstellen, je vaart voor het eerst in je leven een sluis in, de zenuwen had ik. We hadden ook veel te weinig fenders. We hadden er 4. Dus voordat wij een sluis ingingen wist ik nog niet aan welke kant we konden liggen. Op het moment dat dat duidelijk werd moest ik meestal de fenders van de ene naar de andere kant hangen en tegelijkertijd naar Thomas luisteren want die vertelde wat mijn kapitein met zijn motoren moest doen, welke dan vooruit en welke dan achteruit en hoe hij het roer moest houden. Ik dus van voorop de boot horen wat Thomas zei, 13 meter naar achteren rennen om mijn kapitein te vertellen wat er gezegd werd, weer 13 meter naar voren rennen om te horen wat Thomas zei en weer 13 meter naar achteren om het door te vertellen. Ik heb wat kilometers afgelegd op de boot. En intussen ook nog proberen om de boot aan de kant vast te leggen. Achteraf hebben we er vreselijk om kunnen lachen. Ik denk dat die mensen die met ons in de sluis lagen ook wel gedacht hadden, wat een gedoe daar. Maar het ging goed.

Bijna alle sluizen gingen goed. We hebben alleen in de 2de sluis bijna dwars gelegen. Dat kwam omdat ik begrepen had, dat als je de boot vast heb liggen je hem vast moet houden. Dus ik had de boot voor vast en begon te trekken aan het touw, maar zo hard, dat de achterkant van de wal af ging. En Thomas en Korry gillen "los die boot el, laat het touw vieren", Maar ik was zo blij dat ik hem vast had dat ik het niet hoorde totdat mijn kapitein naar mij gilde, laat dat touw vieren, ik krijg de kont zo niet aan de kant. Toen begreep ik het. Je moet het touw om de bolder gooien en dan laten vieren totdat de boot recht langszij ligt en dan pas vasthouden.

Het was beter geweest als ik (mijn kapitein had al eens een boot gehad van 11,50 meter maar dan met 1 motor) van te voren precies was ingelicht wat er van mij verwacht wordt bij het aanleggen in de sluizen en wat je precies moest doen.

Waar ze ook zoveel lol om hebben gehad, is dat ik steeds met de fenders en de touwen van hot naar her rende. Dus het eerste wat we hebben gekocht is extra fenders en extra lange touwen.

Dit is een vakantie om nooit te vergeten. We hebben erg veel lol gehad, veel in het motorruim gezeten omdat de motor niet wilde starten, veel gevaren en weinig gezien van de omgeving omdat ik de hele tijd in de rats zat voor de volgende brug of sluis.

Toch volgend jaar weer met de boot op vakantie. Eens zal het wennen.

Ik geef zeker niet op.