|
A f g e s t a a n
B
e g r i p
voor het
g e a d o p t e e
r d e k i n d
Verlating en het gevoel van verlies
In het boek van Nancy Verrier 'Afgestaan, begrip
voor het geadopteerde kind' (recent in Nederland verschenen !) beschrijft de
schrijfster op een indringende en overtuigende wijze de intense, emotionele pijn
die het verlies van de biologische moeder-kind band met zich meebrengt en de
gevolgen voor het adoptiekind en ouders in verschillende levensfasen. Een
opvallend boek temidden van alle adoptieboeken omdat zij uitgebreid ingaat op
het fenomeen 'afgestaan' en hoe lang dit
doorwerkt in het leven van een geadopteerd kind, en haar omgeving. Ze beschouwt
het als een levenstaak: het uiteindelijk leren leven met het afgestaan zijn en
met de gecompliceerde identiteits- en loyaliteitsvragen die daarvan het gevolg
zijn. Consequenties die een hele leven lang doorwerken.
Een aanrader voor iedereen die op een
of andere wijze met adoptie te maken heeft. Niet om af te schrikken maar om hier
lering uit te trekken en meer inzicht te verwerven in het rouwproces van het
kind, en het helingsproces.
Ik wil jullie niet onthouden van een aantal prachtige zinsnedes uit het boek:
Verlating en adoptie als ervaring
"Het kind heeft werkelijk ervaren dat het door de biologische moeder
in de steek werd gelaten en aan vreemden werd 'overgedaan'. Het maakt niet uit
of het kind nu een paar dagen of een paar minuten oud was. Of een aantal jaren
oud. Wat mensen in het algemeen zien als een goede oplossing voor kinderen voor
wie de biologische ouders niet willen of kunnen zorgen, is in werkelijkheid een
verscheurende, vernietigende, ondermijnende ervaring voor het kind. De eerste
fase van de ervaring is de verlating op zichzelf. Hoezeer de moeder haar baby
ook echt gewild heeft en wat de altruistische of verstandelijke redenen ook
geweest zijn om het kind af te staan, het kind beleeft de
scheiding als verlating. Het tweede aspect van de ervaring is
het overgedragen worden aan vreemden. Zelfs wanneer
de adoptiemoeder een relatie heeft opgebouwd met de biologische moeder en
geholpen heeft bij de geboorte van de baby, zal de baby haar zien als een
bedriegster".
Een wond
"Adoptie is in wezen voor de geadopteerde een
traumatische ervaring. Het begint met de scheiding van de biologische moeder en
eindigt met het samenleven met vreemden. De geadopteerde heeft misschien het
grootste deel van zijn leven deze gevoelens ontkend of onderdrukt, omdat hij er
geen idee van had dat ze erkend of positief gewaardeerd zouden worden. In plaats
daarvan heeft hij misschien het idee ontwikkeld, dat hij dankbaar moet zijn voor
deze ontzagwekkende sturing van zijn lot. Ergens binnen in hem, heeft hij
gevoelens over deze traumatische ervaring. Dat hij deze gevoelens heeft,
betekent niet dat hij abnormaal is, ziek of gek. Het betekent dat hij gewond is
geraakt na het ondergaan van een verschrikkelijk verlies en dat zijn gevoelens
hierover legitiem zijn. Het betekent dat deze gevoelens, in plaats van genegeerd
of in twijfel getrokken, moeten worden erkend'.
uit Nancy Verrier: 'Afgestaan, Begrip voor het
geadopteerde kind" , Ambo Amsterdam, ISBN 90 263 17417
| 
B r a zi l i a a n t j e s