Er waren eens twee
studentjes in de mensenbouwkunde en na een jaartje of 4 studeren hielden ze dat
studeren voor gezien en gingen de wijde wereld in, op zoek naar avontuur. Dat
avontuur vonden ze! Al die avonturen sloegen ze op in hun comploeter en via de
telefoonlijn kwamen de avonturen terecht bij al hun vrienden in het vaderland.
Het is zeer zeker niet de bedoeling eenieder jaloers te maken, maar meer een
vervelende bijkomstigheid. Graag willen zij hun avonturen met eenieder delen en
niet in de laatste plaats willen de twee studentjes horen hoe het met de
vrienden gaat en dat komt hen gelukkig ook ter ore en ik kan je verzekeren dat
dat ook zeer zeker jaloers maken kan!. We krijgen allemaal heel positieve reacties
op onze Malawi Story dus we gaan vrolijk verder. Echter, wil je niets meer
horen over al die Afrikaanse avonturen meldt het aan Gijs. Gijs die trouwens
echt een enorme koning en lieverd is dat hij deze communicatie mogelijk maakt!
Bedankt Gijs en ook Tom. Laat ik beginnen met de "district- visit".
Op het Zomba-plateau waren we tegengekomen 2 Ierse artsen, Julia
(oorspronkelijk Maleise) en Allister. Julia is gynaecoloog en werkzaam bij het
"Safe Motherhood Project". Een zeer wel gespekt programma vanuit Groot
Brittanie om de Malawische geboorte-overleving te vergroten. Die is namelijk
schrikbarend laag. Het project omhelst allerlei voorlichtingscampagnes,
opleidingen, materiaalveschaffing en meer van zulks. Een van dat zulks is het
opknappen, uitbreiden ("upgraden") van Health Centres in de
districten en dan met name de Maternity-afdelingen. Deze maternity- afdelingen
houden zich bezig met alle stadia rond de bevalling. Het is meestal een
gebouwtje met een paar bedden en er is een "vroedvrouw" aanwezig. Alles
heel primitief, maar zeer belangrijk, want deze vroedvrouw zorgt voor
voorlichting en veiligere bevallingen. Ook zorgt ze ervoor dat iedereen met
(mogelijke) problemen naar het Ziekenhuis gaat. Deze maternities zijn dus heel
primitief en toch heel belangrijk. Vandaar dat het Save Motherhood Project
besloten had deze klinieken een flinke opknapbeurt te geven. Hiervoor was een
budget van een ton per kliniek! Om nu te kijken wat en hoe er aan opknappen cq
uitbreiden gedaan kan worden kwam Julia samen met een architect deze week
kijken in ons district Phalombe. Wij gingen mee. Phalombe is het meest
afgelegen en slechtst begaanbare district van Malawi. De wegen zijn zelfs nu in
de droge tijd zeer moeilijk begaanbaar en we zijn dan ook helemaal geshaked in
de 4WD Pajero. Job zelfs zo dat hij 's Avonds nog, of beter weer, auto-ziek
was. Hij ging dan ook niet mee de tweede dag. Tinus wel. Eerst haalden we een
district Health Officer op in Phalombe-town en met z'n 5-en gingen we naar de
klinieken om ze te inspecteren, te tekenen, te bespreken, kijken wat ze zelf
nodig achtten, mogelijkheden aandragen en tenslotte werden er knopen doorgehakt
over wat er precies gedaan zou worden aan "upgrading". Dit behelste
meestal het aanleggen van een waterboorgat met solarpomp voor schoon drink- en
waswater, solar-nood- verlichting, deugdelijke afvoer, een extra-gebouw met
bedden en een algehele opknapbeurt van het gehele gebouw. Joe, de architect
maakte een schets van het gebouw en bekeek de mogelijkheden. Julia besprak de
wensen en bekeek de mogelijkheden en de behoeften vanuit een medische
invalshoek. Ze vormden een erg efficient en gezellig team. Zelf heb ik ook veel
mee mogen denken en het is heel leuk om al die verschillende klinieken zo
grondig te bekijken en te zien wat ze nodig hebben en hoe ze verbeterd kunnen
of wensen te worden. Veel klinieken beschikten helemaal niet over (stromend)
schoon water en al helemaal niet over iets van electriciteit. Dit wordt
opgelost door het Project. Verder zorgen ze ervoor dat de vroedvrouwen beter
kunnen functioneren en dat de patienten het beter hebben( niet op de grond
liggen) en de omstandigheden hygienischer zijn. Heel belangrijke en basale
veranderingen dus. Dat was erg interessant om te zien. Verder was het gewoon al
fantastisch om door de uithoeken van Malawi te rijden, waar zelden iemand komt.
Fantastische uitzichten, enthousiaste mensen, werkelijk bizar slechte wegen en
heel erg veel lol in de auto met die Health Officer, Joe en Julia (en Cobus)
Echt, erg gezellig. Interessante discussies en veel geleerd over Malawi. De
tweede dag zijn we helemaal rond het Mulanje-massief gereden, bijna Mozambique
in. Heel mooi en ongeveer alle bruggen waren weggespoeld. Vervangen door
levensgevaarlijke andere bruggetjes of een detour die door het riviertje
voerde. Julia kreeg het elke keer weer voor elkaar om een fantastische lunch of
koffie-pauze in elkaar te zetten, die we op een zeer mooie locatie moesten en
zouden nuttigen en dat deden we dan ook. 's Avonds gegeten in een restaurantje
in Phalombe: rijst of nsima(maispap) met vlees of kip. De rijst met kip dan
maar. Het was redelijk te eten en we hebben er niets van gekregen, dus dan is
het eigenlijk al heel goed. Vervolgens zijn we naar een bottle-store geweest.
Alles wat bier verkoopt is eigenlijk al een bottle-store en dient als cafe. Er
was er een in Phalombe. Iedereen ladderzat. Erg grappig vonden ze het dat die
witten ook een "biertje kwamen kopen". We zijn niet zo lang gebleven.
Julia vond dat Evelyn, als locale dokter niet gezien mocht worden in een
bottle- store. Ook zijn we van de week naar een van de meest verwerpelijke
plaatsen van een gekolonialiseerd land geweest: "de club". Daar gaat
Job strax meer over vertellen. Gisteren hadden we spelletjes-dag: Omdat Rob
weggaat, had hij een soort van Hollandse spelletjes dag georganisseerd voor het
Ziekenhuis-personeel en wij waren ingeschakeld als scheidsrechters. Het was
echt heel erg gaaf en iedereen heeft verschrikkelijk gelachen. Ballen-gooien,
zaklopen, ballon-dans, aardappel-race, koekhappen en een meer Malawisch spel,
waterdragen. In Malawi draagt iedereen, maar met name de vrouwen, alles op het
hoofd. Zonder handen en zonder ook maar iets op het hoofd. Enorm zware emmers
vol met water, geen probleem. Bossen hout, boomstammen. Alles wordt op anderhalve tot 2 meter hoogte vervoerd.
Ook dingen als schoenen en een paraplu balanceren op het hoofd van een
voorbij-ganger. Ons leek het wel leuk om daar iets mee te doen. Dus moest elk
team proberen zoveel mogelijk water naar de overkant te vervoeren in een blik
op het hoofd, ZONDER HANDEN! Ik heb het geprobeerd en kon geen meter lopen.
Tijdens het spel liepen of beter renden ze met gemak naar de overkant. Ook de
mannen. Het was echt een fantastisch gezicht. Iedereen heeft een fantastische
middag gehad en we hebben echt tranen met tuiten gelachen. De hoofdprijs was
een kip en de winnaars waren echt dolgelukkig met hun kip.
Bedankt voor alle
updates. We hebben een meel gekregen van Gijs waaraan we meer dan een half uur
leesvoer hebben gehad! Heel erg leuk om al die verhalen te lezen. Ga zo door!
Weten jullie trouwens hoe de val van het kabinet ook wel genoemd wordt?......
Het antwoord luidt: "Wiegeldood". Dankzij onze wereldontvanger
blijven we gelukkig redelijk op de hoogte van alle dingen die er in de wereld
en vooral in Nederland gebeuren. Het programma is echter wel van een belabberde
kwaliteit. We luisteren meestal alleen het nieuws. Maar dat is dan ook wel een
hele belevenis (meestal not)
nog wat losse
dingetjes:
Anouk en Lisette, we
hebben Lisette haar kaart al wel (lang geleden)
ontvangen, maar nog
geen brief, dat duurt ongeveer 5 weken. Twan een hart onder de riem, Maartje,
welcome in het electronische gebeuren, mooi dat je de weg gevonden hebt! Joppe,
na je eerste testmeeltje hebben we nix meer van maar wel wat over je gehoord,
gekke telefoontjes ed., klopt dat? Tammo, dan nu echt officieel Reuze Grote van
Harte Enorme Proficiat, ook Sacha, Michael, kan ik vast zo een Nietec-skeg
bestellen? Succes met solliciteren. Ik mis je ranzige praatjes. Femke, bedankt
voor je AW-update, klinkt goed. Je mag zeker stukjes in de mastvoet pleuren.
Hans en Marianne, veel plezier in France als ik jullie niet meer spreek. Hans
kan jij ons nog een receptje pompoen-in-pompoensoep en kippemaagjes-recept
melen. Dan kunnen we aan de smikkel-slag gaan.
Mensen de groeten en
tot gauw,
Martijn
Ja aan mij het stuk
van 'de club'. Denk je even in: de koloniale sfeer van bv. Stille Kracht, of
waarschijnlijk elk andere willekeurige roman over "de kolonie", en
combineer dit even met je beeld van donker Afrika. Donderdag gingen Job en
Tinus samen met de fam. Elens, naar deze club. Na een, wederom, bumpy ride die
1:45 uur duurde (40 km), kwamen we aan in Mulanje. Langs de weg lag hier een
groot oud wit gebouw, dat gezien de bouwstijl uit de jaren twintig stamde. Erom
heen strak gemaaide grasvelden die zich als een oneindige groene deken voor ons
uitstrekten; hier en daar rees een vlaggetje uit deze velden op. "De Club"
was dus golfclub. Een club van, door en voor Engelsen die werkzaam zijn op de
theeplantages rondom Mulanje. Echte kolonialisten dus (itt
ontwikkelingswekers). Theeplukkers is misschien wel een mooie cryptische
omschrijving voor dit soort mensen. Hoe dan ook wel een mooi zwembad,
squashbaan en een goedkope bar. Dus even de eerste walging weg drukken, en
lekker een potje squashen tegen de tinus. Hoewel het de eerste keer was dat ik
squashte, moest tinus zich op het laatst toch stevig in het zweet werken om te
winnen. Dus dat belooft nog wat voor de komende squash-toekomst. Terwijl
Martijn zich vervolgens liet afdrogen door Rob spoelde ik het luie zweet af in
het kolonialistische chloorwater. Stel je voor: Afrikaanse sunset,
lichaamstemperatuur 40 graden, watertemperatuur 25 graden, enige auditieve
input: tjilpende krekels en kabbelend water, uitzicht op prachtige rotspiek van
het mulanje-gebergte die rood bruin oplichtte bij de ondergaande zon. En dat
alles dankzij Lipton/Pickwick/AH-huismerk-thee etc. Oftewel we plukten de
vruchten van de theeplukkers. 's Avonds genoten we van de goed(kop)e keuken en
bar, en proefde ik een beetje het zelfde sfeertje als op mijn oude hockey en
later tennis-club in Soest. Laten we zeggen anders dan bij mijn
voetbalvereniging (erg gezellig). Na de koffie met cointreau (samen fl 2,-
p.p). hobbelden we vrolijk naar huis.
De vrijdag brachten we
door met onderzoek en een operatie op een ectopische (=buiten baarmoedelijke)
zwangerschap (foetus van 3 cm).
De zaterdag werd het
wederom de club, deze keer als chauffeur & begeleider (ze laten ons er niet
zomaar vrij rond lopen tussen de theeplukkers) Evelyn . Doel van de dag: Golf
?! Autorit: stuiterdestuitredestuiter..... ( wordt al lezend vast ook al
vervelend). En zo gingen Tinus en ik werken aan onze carriere (geneeskunde kent
drie manieren om een opleidingsplaats te verwerven: 1 via onderzoek, 2 via het
bed, 3 via de golfbaan). Geheel zonder enige ervaring konden we de baan op
(ondenkbaar in Nederland. Tinus had dan wel een keertje met een oom op de
drivingrange gestaan, maar hij had de handicap dat we alleen clubs voor
rechtshandigen konden huren. De caddie had gelukkig nog enigzins verstand van
welke club wanneer te gebruiken. Voor de rest lieten we er onze gezamenlijke
honkbal / hockey / (midget)-golf ervaring op los. Het aantal vliegende
graspollen en miss-hits viel behoorlijk mee. En het werd gedurende het rondje
steeds leuker. Vooral toen de Caddie ons ook nog eens de drivers (=lange
afstand clubs) liet gebruiken. Ik had veel vooroordelen over golf, maar wat een
vette sport zeg!!!!!!!!!!!!!!!! Het geeft echt zo'n enorme kick om een balletje
zo'n eind weg te rammen ongelooflijk. Gelukkig was Tinus net zo enthousiast als
ik (itt Evelyn ) en zo is de "JC-en-Tinus-Malawi-research- golf-tour-1999"
geboren. (even een noot van Martijn: ik moet even bevestigen dat ik het
inderdaad echt een heel cool spelletje vind. Het mooie is het balletje te laten
doen wat jij wil dat het balletje doet en dan het liefst hoog en ver. Een mooi
spelletje dat nog wel een hoop oefenuurtjes behoeft)
Helaas heeft leftie
Tinus de leiding genomen, doordat ik op de laatste hole wat ruzie kreeg met de
bananenbomen. Next time better. We "chat-ten" nog wat na met de veel geoefender
theeplukkers en hobbelden weer naar huis. Een carriere mogelijkheid rijker
vielen we in slaap en droomden van birdies, eagles, holes in one, Groene
blazers en reiters cups.
Job
P.S.Teun
Gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!