The Malawi-story deel 2
Moni vrienden, Martijn
en Job hebben zich weer even op het Wereldwijde web begeven. Ik ben blij zo af
en toe eens te horen dat alles in Nederland en omtrek goed tot redelijk goed
gaat. Met ons gaat het in ieder geval ook hartstikke goed en deze week genieten
we van de Malaweese natuur. Malawi is namelijk een heel eigenaardig land. In
principe is het land hartstikke plat, savanneland en bebouwd land, maar zo nu
en dan bevinden zich in dit landschap enorme uitstulpsels of een groepje van
uitstulpsels in de vorm van een berg, een paar bergen of een bergmassief. Even
verderop is het land weer volledig vlak. Aan de voet van zo'n bergmassief wonen
wij, de Mulanje Mountain. Dit massief gaat tot ongeveer 3000 meter hoogte en
dat gaat vanaf hier goed steil omhoog. Heel spectaculair. Bovenop loopt het
redelijk vlak en schijn je heel mooi van hut naar hut te kunnen wandelen. Je
kan er echt een aantal dagen rondtrekken. Zaterdagochtend, als 80% van de
Nederlandse bevolking nog met hoofdpijn van de vorige dag of wellicht van de
nacht daarvoor (die nacht zal ik vooral missen, want die vind ik altijd het
allerleukste van de hele koninginnedag. Met name de absolute topper " de
queensnight-experience " staat nog diep in het geheugen gegrift) zullen
wij om 6 uur wegrijden om deze berg te bedwingen. Mits het weer dit een beetje
toelaat. Het is de afgelopen 2 dagen een beetje bewolkt en het schijnt af en
toe een beetje te regenen aan gene zijde van de berg. Vorig weekeind
daarentegen hadden we fantastisch weer en hebben we het Zomba- plateau verkend.
Het Zomba-plateau is echt een vlak van 6 bij 30 kilometer dat een kilometer
recht omhoog is gedrukt. Zeer indrukwekkend. Evelyn, dokter hier in het
ziekenhuis had ons meegenomen, kamperen op het plateau. We hebben echt een
heerlijk lang weekend gehad> Ik hou helemaal niet van wandelen, maar daar
kon je fantastisch wandelen, heel erg mooi!. Door de semi-jungle liepen we over
een klein paadje langs een heel lieflijk en idyllisch riviertje dat zo af en
toe uit de slof schoot en een heel mooie waterval vormde. Bovendien waren de
weergoden ons ook goed gezind en scheen de hele dag de zon bij een zeer
aangename temperatuur omdat we op 2000 meter hoogte zaten. Op normale hoogte
(700 meter) is het dan te heet. We zijn dan ook aardig lekker bruin aan het
worden. Wandelend over het plateau kwam je ook langs allerlei
uitzucht-en-zicht-punten, waar je heel Malawi kon overzien. Beautifulllll ! Dan
kon je goed zien dat Malawi een landje is met acne op een mooie manier. Mensen
er is nog hoop, acne kan ook mooi zijn. Terug met beide voeten op de grond, die
1000 meter lager ligt kom je weer in het Malawi van alle dag, dat niet zozeer
heel mooi is, maar wel vruchtbaar en gezellig. Die vruchtbaarheid zal afnemen
als de droge tijd, die nu begint, langer voortduurt. Maar voor nu ziet alles er
heel mooi/groen uit. De mensen zijn heel aardig al moet je stug onderhandelen
(bij het boodschappen doen moet je een ananas niet voor enen gulden maar voor
50 cent zien aan te schaffen) en met name in de stad krijg je als blanke
natuurlijk heel veel bedelaars op je af. Dat is trouwens echt heel erg gek. In
Nederland ben je maar een arme kutstudent en hier ben je verschrikkelijk
stinkend patserig rijk !! Elke Malawiaan danst naar je voeten of je dat nou wil
of niet en dat is wel iets waar je even mee om moet leren gaan. Heel vreemd
allemaal. Maar het is hier ook gewoon heel leuk hoor. Sociale Geografie met
daarin een mooie plaats voor cultuur en AIDS. Een stukje (dit woord speciaal
voor Gijs) Malawiologie. Malawezen en dat geldt voor alle Afrikanen denk ik
zijn geen Europeanen, maar dan zwart. Heel veel mensen en dan vooral
kolonialistische en goedbedoelende "ontwikkelingswerkers" (N.B. Er is
geen band tussen de 2, slechts 2 voorbeelden van de problematiek wil ik geven).
Eerst dit: Je bekijkt alles zo vanuit je eigen denkkader, cq. je eigen cultuur,
dat je alles daarmee vergelijkt en van daaruit ook beoordeelt. Het is dan ook
niet zo eenvoudig om tot het besef te komen dat je Afrikanen helemaal niet met
Europeanen kan vergelijken. Dat klinkt heel logisch maar je hebt heel gauw de
neiging om alles te vergelijken met jezelf. Zo vinden alle Europeanen Afrikanen
lui, want ze werken zo traag en ga zo maar door. Aan de andere kant staat
iedereen hier week of weekeind samen met de zon om 5:30 op terwijl elke
Europeaan in het weekeind het liefst de hele ochtend in z'n bed ligt. Even
overdreven gezegd. Nou dat is ook behoorlijk lui. Bovendien zijn wij natuurlijk
hartstikke gek zo gestresste en speedy als wij door het leven gaan. Leg dat
maar is uit aan een Afrikaan. Een ander aardig voorbeeld en dit komt uit een
boek over Kenia dat ik net gelezen heb (Tijdelijk Feest): In Afrika is niet
genoeg voor iedereen, dus als we eerlijk delen heeft iedereen honger. Gevolg:
enorme corruptie. Het schijnt dat 60% van het staatsgeld naar de ministeries en
met name naar de onkostenvergoedingen gaat. De president heeft 6 mercedessen en
de directeur van het ziekenhuis hier vlakbij drukt ook een hele berg geld
achterover. AIDS: AIDS is al een verschrikkelijk groot probleem hier. Serumi
heeft daar onderzoek naar gedaan, dus zij weet het precieze percentage, ik
geloof dat het iets is van 15% HIV+. In Ziekenhuizen ligt dat nog veel hoger en
ik geloof dat een van de drie moeders hier in het kraambed besmet is. Treurige
is echter dat de meeste Malawezen helemaal niet bezig zijn met HIV/AIDS. Zover
kijk je helemaal niet vooruit als je een levensverwachting hebt van 38 jaar. De
mensen hier vinden morgen te eten hebben of eventueel de volgende oogst al ver
genoeg in de toekomst. Laat staan of je misschien over 10 jaar dodelijk ziek
wordt. Dan komt ook nog eens zo'n rare witte je vertellen dat je een van de
weinige leuke dingen niet mag doen of alleen met je eigen vrouw ofwel met zo'n
raar rubberen geval om je piemel, omdat je anders over een jaar of 10 dood
gaat. Daar kunnen ze hier dus met den pet echt niet bij. Klinkt erg
pessimistisch, maar ik vrees dat er wat dat betreft weinig hoop is. Dit
bedoelde ik ook met de goedbedoelende ontwikkelingswerkers. Die mensen die in
Europa allemaal mooie plannen maken hoe de Afrikaan uit te leggen dat ie een
condoom moet gebruiken, omdat ie anders over 10 jaar dood gaat en dat is voor
ons misschien een naar vooruitzicht, maar hier zijn ze daar niet mee bezig, dus
is het geen probleem, dus geen condoom, maar wel gelukkig. Ik besef dat dit
allemaal gesimplificeerd is, maar dat kan natuurlijk niet anders. Zo dan ben ik
weer even uitgeraasd en dan gaat Job nu nog even verder Heel veel groeten van
Martijn.
Ja, de zeden preek van
Martijn heeft een einde gevonden en ik heb daar weinig aan toe te voegen. Ben
het wel redelijk met hem eens (hebben we natuurlijk veel over gepraat en het
enige wat ik nog even toe wil voegen is dat ik sowieso tot de conclusie ben
gekomen dat we Afrika beter niet hadden kunnen ontdekken, want om nou te zeggen
dat dit werelddeel verbeterd is onder witte handen, of ontwikkeld zoals
we dat met een vies
woord noemen, NEE. verder dan wat doekjes voor het bloeden zijn het niet en dat
terwijl we op andere plekken weer open wonden achterlaten. Maar dan wel met
dien verstande dat ik d situatie hiervoor niet zelf gezien heb.
Wat wel is en ook moet
blijven is dat Afrika een verdomd mooi werelddeel is (een aanrader).
Rest mij nog de mensen
van Häagen-Dazs veel succes te wensen met Koninginnedag. Ik ga lekker van de
rust genieten, garoetjes Job
Tom 162. Deze even
tussendoor
Dus niet en Tinus,
want Martijn schrijft ook graag nog even een stukje mee naar zijn vrienden in
Holland. Dat van Job en zwemmen van het weekeinde wil ik nog wel even
toelichten, want dat was toch wel een van de hoogtepunten van de afgelopen
maand! We zaten even uit te puffen bij een beekje, na een stevige wandeling,
die nog lang zou duren bij de weg. Maar even een kleine snack eten, relaxen op
de rots in het zonnetje en genieten van prachtig uitzicht. En even met de
voetjes in het water deden Evelyn en ik. Dat betekende je een stukje aflaten
glijden van de steile rots en pootjes in het water, Heel lekker en heel koud.
Jobbie dat dus ook even doen en je zag hem gaan. Hij kon zich niet tegenhouden
en gleed langzaam maar zeker richting water totdat hij er helemaal in lag !!
Gelachen, ik kwam niet meer bij. Vervelend was echter een beetje dat Job z'n
holster nog om had met het geld, creditcard en m'n
Travellerchequesontvangstpapiertje wat hier zo ongeveer heilig is om te kunnen
wisselen. Maar die natte boel was zo weer droog want even in een fijn briesje
in de boom gehangen en toen nog maar even echt gaan zwemmen en dat was goed
koud, maar wel erg lekker. Gisteren zijn we weer afgedaald, maar hebben veel te
veel hooi op den spreekwoordelijke vork genomen, want we waren om een uur of 6
opgestaan om een piek in de buurt te beklimmen. Was echt verschrikkelijk zwaar
en mooi. Maar dat duurde van half acht tot 12.45 en van 1 tot 7 zijn we bezig
geweest terug naar huis te komen, zo lang duurde dat en we hebben goed
doorgestapt. Helemaal atje kwamen we dus aan. Echt zwaar. Maar voor het eerst
echt gelopen met m'n grote rugzak en dat beviel echt heel erg goed! Dus daar
ben ik blij om. Om een uur of half 6 wordt het hier echter donker en om 6 uur
is het echt helemaal hartstikke donker en moesten we dus nog een uurtje naar
huis lopen over een weg die we echter wel kenden, maar het was toch nog wel
spannend. Stemmen die je hoort, voetgangers en fietsers die uit het niets
tevoorschijn komen en beekjes die je over moet steken. Ik was heel blij dat ik
m'n kleine maglite bij me had. Gijs een topcadeau je bent een schat !! Het hele
weekend hebben we er veel plezier van gehad. Wat ook erg leuk was, was het
koken in de hutten. De watchman legde zodra je aankwam een vuurtje aan in de
open haard en daar moest je op koken en dat ging hartstikke fijn, pannetje
water, pannetje dat, koekenpan, alles op het rooster boven het vuur. Zeer
lastig om alles in de gaten te houden en veel schuiven om de benodigde
temperatuur te vinden. Het heeft wat voet en zweetdruppeltjes in aarde maar dan
hebben je wel een echte houtvuur gekookte maaltijd. Dit doet me trouwens even
denken aan het koffiepotje, waar ik ook de hele tijd mee aan het klooien was.
Met name aan de rand in het vuur, want daar was de combinatie van temp en niet
al te veel vlammen het beste. We hebben echt zoveel plezier van dat
koffiepotje, echt heeeeeerlijk. Elke ochtend verheugen we ons weer op een
lekker bakkie echte koffie. Daarom hadden we hem ook gewoon in de rugzak
gestopt en meegenomen de berg op. Roos echt een koningscadeau-idee. Dat Suzanne
het al verklapt cq. geadviseerd had doet daar helemaal niets aan af en ik ben
blij dat je hem toch nog gegeven had. Dikke zoen daarvoor! En natuurlijk ook
omdat je gewoon een lieverd bent natuurlijk! Lieve mensen aan al het moois komt
een einde, dus ook aan deze meel en uiteindelijk ook aan ons verblijf alhier
maar dat duurt gelukkig (vooralsnog) nog heel lang. Groeten aan iedereen en
zoen van Martijn