Moni Anthu,
Na wat
aanloop/start/landings problemen is mail-malawi-tinus/job de lucht in. Ons
intrek is genomen in de koloniale villa met uitzicht op de bergen en ook de butler
is ingewerkt, dus gesetteld en al kunnen we nu deze mail de deur uitdoen.
Sommigen van jullie hebben allicht al post ontvangen waarin we nog in de
overtuiging leefden dat de e-mail op de spreekwoordelijke buik kon worden
geschreven. Niets is minder waar aldus. Echter is deze van Afrikaanse kwaliteit
= SVP geen attachments versturen want dan zijn we verneukt ( zoals dat in
keurig Suid-Afrikaans heet).
Het pandje dat we hier
betrekken is eens onderdeel geweest van het zusterhuis dat hier het ziekenhuis
(vandaar het missieziekenhuis) runde. Later hebben ze een deel van het complex
verbouwd tot huis voor de in het ziekenhuis werkzame arts en daar wonen Job en
ik nu in. De artsen hebben inmiddels hun eigen huizen. Ons huis is echt
hartstikke mooi en lekker groot. Grote woonkamer 2 slaapkamers, douche en
keuken (ja ja, met ijskast) afijn je kent de gewone indeling van een huis wel.
Vooralsnog vinden we het gezelliger om met z'n 2-en op die ene slaapkamer te
slapen. Erg gezellig + dat andere slaapkamer buitenom is dus niet zo
aantrekkelijk. We zijn erg tevreden. Aan beide kanten van het huis hebben we
een soort veranda's cq. Serres waar je mugvrij, want gaas, kan zitten. Wij
zitten echter liever nog iets meer naar buiten, namelijk buiten op het
grasveld. Vooral 's ochtends ontbijten, met veel vers fruit en aan het eind van
de middag in het nazonnetje zijn heerlijke zonne-uurtjes. Overdag is te heet om
in het zonnetje te gaan zitten, maar dan is de schaduw juist weer extra lekker.
Het leven hier is
relaxed, ongecompliceerd en erg bewerkelijk. Geld halen bijvoorbeeld kost een
dag werk. Vlees moet (zelf) geslacht worden en brood komt een keer in de week
(als al). De regen is gelukkig inmiddels opgehouden te vallen/storten, wat
betekent dat de bereikbaarheid van Phalombe, Malawi weer wat verbeterd kan
worden. Een aantal bruggen is hier weg gespoeld en de weg hier moet DE
inspiratiebron zijn geweest van de uitvinder van de verkeersdrempel. Over de
afstand vliegveld-Phalombe (70 km) deden we dan ook 4, 5 uur. Hierbij inbegrepen
is een wacht tijd van een uur bij een overstroomde rivier. Pas later bleek dat
er hier wel een brug was, maar dat het water zo was gestegen dat deze geheel
verdwenen was onder het kolkende rivier water uit de bergen. Gelukkig is het
zonnetje hier nu heer een meester is de start van de droge winter ( zuidelijk
half rond) hier gemaakt. Dat zonnetje is echt fantastisch, we beginnen zelfs al
een lekker kleurtje te krijgen.
Boodschappen doen doe
je hier niet bij de supermarkt om de hoek, maar 2 keer in de week op de markt
hier 5 kilometer vandaan. Hier vlakbij is nog een heel klein marktje, waar ze
een paar dingetjes verkopen. Hier hebben we al vrienden gemaakt met de fris en
bier handelaar. Aardig mannetje en wij zijn niet te beroerd om hem een beetje met
z'n omzet te helpen. Voor andere benodigdheden dan koffie ed. Moeten we naar de
grote stad Blantyre. Dat gaan we van het weekend is even doen. Het schijnt er
erg gezellig te zijn, dus is even kijken of we de boel daar een beetje op
stelten kunnen zetten.
Net als de email had
ons onderzoek een wat rare start. De jaren waar onze patientengroep uit bestaat
zijn 96 97 en 98. Echter de statussen van alle patiënten uit 97 en 98 waren nog
niet georganiseerd. Dit betekende dus dat alle statussen door elkaar lagen
opgestapeld in de vergaderkamer van het ziekenhuis. En ja een patiënt daar in
vinden....naald.........hooiberg. Dus de eerste week hebben we samen met iemand
van het ziekenhuis eerst even orde op zaken gesteld en nu liggen alle statussen
netjes geniet ( sommigen werden door INFUUSNAALDEN bij elkaar gehouden) per
afdeling maand en jaar in de kast.
Sociaal is het leven
hier een beetje zoals beschreven in Stille Kracht. Gelukkig lijken we het goed
te kunne vinden met de mensen hier, want het kringetje is niet groot. Ik heb
dan ook al zin in bevrijdingsdag als we hier in Malawi met de Ambassadeur en de
Consul plus alle andere Kaaskoppen in den Vreemde Koninginnedag gaan vieren.
Wordt dus vast gezellig. Maar eerst nog een weekendje Blantyre.
Dit waren Job en Martijn
dwars door elkaar heen getikt, we houden eenieder op de hoogte en worden ook
graag op de hoogte gehouden van ALLES
Groetjes en tot melens
schrijvens bellens etc.
Pitani Bwino