Definitie van het stellen van een verpleegkundige diagnose:

" Het proces in gang zetten om een georganiseerd, logisch, en begrijpelijk 
systeem te ontwikkelen voor het classificeren
(ordenen, rangschikken in klassen) van gezondheidsproblemen of 
gezondheidstoestanden gediagnosticeerd en behandeld met verpleegkundige interventies.

[Mc Farland/Mc Farlane 1989]

 

De meest gehanteerde definitie van een verpleegkundige diagnose:
    Back

"een verpleegkundige diagnose wordt opgesteld door een [professionele] verpleegkundige 
en beschrijft actuele of potentiële gezondheidsproblemen, 
ten aanzien waarvan de verpleegkundige op grond
van haar opleiding hulp en bijstand kan en mag verlenen."

verplegings-wetenschapper Gordon, 1982

Of

Eenvoudiger gezegd: wat mag ik als verpleegkundige op grond van mijn kennis en de  
verzamelde informatie concluderen.
En vaststellen aan welke verpleegkundige zorg de patiënt behoefte heeft.
Een verpleegkundige diagnose is dus een uitspraak, een uitspraak van gebaseerd op 
een kritische redenering.
Dit betekent ook dat het niet één enkele observatie is,
maar een analyse, interpretatie, en een oordeel over de 
betekenis van een verzameling observaties.
De uitspraak zegt dus iets over de reacties van een persoon, gezin of 
groep op gezondheids­problemen of levenssituaties
Gordon

                                   
 

                                    "Zou deze uitspraak een "verpleegkundige diagnose" kunnen zijn ?"

Onder reacties worden in dit kader verstaan:

Waarneembare gedragingen of verbale uitingen.

Ze omvatten ook de wijze waarop deze persoon, gezin of groep reageert op een situatie en de
persoonlijke betekenis die men aan gebeurtenissen hecht.

 Een verpleegkundige diagnose is een klinische uitspraak gedaan door een verpleegkundige.

  Het is een analyse, interpretatie en een oordeel over de betekenis van een 
      verzameling interpretaties.

  Het beschrijft de actuele en potentiële gezondheidsproblemen.

 Een verpleegkundige diagnose onderscheidt zich duidelijk van een 
     medische diagnose want het is een label betreffende het menselijk reageren 
     op actuele en potentiële verpleegproblemen
     of levensprocessen.

 Het geeft duidelijk aan waar de te ondernemen verpleegkundige interventies 
     zich op zouden kunnen gaan richten.
     iedere diagnose daarom opgebouwd volgens een vaste structuur.

 

Meest opvallend is daaraan de PES-formule [NANDA/Gordon].
 

 

De PES staat voor:
    Back

1.     De P van Problem (probleem, klachten, gezondheidsverstoringen en de 
reactie van de patiënt op de ziekte) bestaand uit een label en een definitie.

2.   De E van Etiologie met andere woorden de ziekteoorzaak 
      (samenhangende factoren, oorzaken).

3.   De S van Signs en Symptoms 
      (aanwijzingen en signalen van het probleem).

De 'signs' zijn, objectieve, voor de zorgverlening waarneembare bevindingen, 
verschijnselen dus en 'symptoms' zijn de subjectieve voor de patiënt 
 waarneembare bevindingen, klachten dus.

Voor de diagnose betekent dit dus dat de relatie tussen het probleem, de ziekteoorzaken, 
en de bijbehorende klachten en verschijnselen 
beschreven moeten worden.
Alleen dan kan een diagnose gesteld worden.
Om de validiteit van uw conclusie vast te stellen, volgt er 
nog een stap voordat er sprake is van een nieuwe diagnose.
Want, nadat de diagnose volgens de PES-structuur is vastgesteld, 
vergelijkt u uw diagnose met de reeds
bestaande diagnose, over het aspect van de voorgenomen zorg.

Voorbeeld
    Back

Anamnese-gegevens : Mw is 1.68 lang en weegt 48 kilo, 
eet weinig tot niets, geeft aan moe te zijn, heeft diaree.

Diagnose :

Onvoldoende vochtopname gerelateerd aan diarree zich 
uitend in gewicht onder de norm,weinig tot
niets eten en vermoeidheidsklachten

Op basis van de gegevens in dit laatste voorbeeld kan dus de 
diagnose onvoldoende opname van
voeding (P) gesteld worden.

Wanneer deze gegevens nader bekeken worden om de 
interventies vast te stellen om de onvoldoende opname van voeding 
te verbeteren, blijkt de oorzaak, diarree zeer belangrijk te zijn.

Dit vraagt om specifieke interventies.

De uitkomsten worden heel anders, wanneer de oorzaak bv pijn of 
ongemak in de mondholte zou zijn.

Daarom is het nalopen van de 'E' in de PES-structuur zo van belang 
(wat is de oorzaak).

Vervolgens geven de kenmerken van de 'S' van de PES-structuur 
aan dat er nog wel eens sprake zou kunnen zijn van andere diagnoses.

De kenmerken van moeheid (S) en diarree (S) zouden 
nog wel eens diagnoses kunnen zijn.

Hiervoor zijn echter weer meer kenmerken nodig die aan de patiënt
gevraagd of geobserveerd moeten worden.