Thomas Schlijper is wellicht de bekendste Nederlandse fotograaf op internet. Op zijn website www.schlijper.nl plaatst hij dagelijks een verse foto van een persoon, gebeurtenis of plek waar hij die dag tegenaan is gelopen. Weblogger Wim de Bie schreef hierover: "Het archief van de dagelijkse foto's gaat nu al aardig lijken op Het Beeld van Nederland in Het Begin van de Eenentwintigste Eeuw." Als voordelen van digitale fotografie noemt Schlijper snelheid en het gunstige kostenplaatje op de lange termijn. Bovendien kan hij de foto's met behulp van een laptop en cardphone overal bewerken. De Volksrant, Actieblad Ravage en Schut & Grosheide zijn op dit moment de belangrijkste opdrachtgevers van Schlijper. De freelance fotograaf betrad in april 2002 het digitale pad, na de aanschaf van een Canon D60, die hij nu nog steeds gebruikt. Schlijper koos bewust voor dit merk: "Ik werkte al met Canon analoog, dus was het wachten op de eerste Canon digitale camera die een aanvaardbaar bestandsformaat zou leveren voor een redelijke prijs. Dat werd dus de D60, die foto's van 18 MB produceert." Voor ongeveer 3600 euro, inclusief een aantal geheugenkaarten en een extra accu, was hij klaar. "Het bedrag van 3600 euro jaagde ik er gemiddeld in acht maanden doorheen aan film- en ontwikkelkosten. Inmiddels gebruik ik de digitale camera negen maanden dus nu begin ik er op te verdienen." Sinds kort werkt Schlijper uitsluitend met de D60. Alleen als tegenwicht voor het snelle karakter van het digitale werk neemt hij af en toe nog eens een oude 6x6 Yashica ter hand.

Nadat ze in 1996 was afgestudeerd aan de HKU in Utrecht, ging Yvonne Witte meteen als freelancer aan de slag. Voornaamste opdrachtgevers zijn het Ajax Magazine en het Filmfonds. Haar mooiste foto's van Ajax werden gebundeld in het boek 'In de catacomben - Over Ajax-liefde & Jongensdromen". Yvonne heeft de overstap naar een digitale camera nog niet aangedurfd. Al twee jaar geleden stond de fotografe voor de keuze tussen digitaal of analoog. Vooral uit financiële overwegingen, maar ook vanwege de kwaliteit, kocht ze toen een Hasselblad 503 CW, die voor portretten wordt ingezet. Voor het veldwerk gebruikt Yvonne een Nikon F100. Ze houdt zich vaak bezig met achtergrondreportages, zodat de snelheid waarmee ze kan produceren een minder belangrijke rol speelt. Nu magazines steeds strakkere deadlines hanteren, komt de aanschaf van een digitale camera wel degelijk dichterbij. "Ik zit vast aan Nikon, omdat ik anders al mijn lenzen kan weggooien. Misschien ga ik binnenkort overstag en koop een D1X van Nikon, die voor ongeveer 6000 euro in de winkel ligt." Het is volgens Yvonne belangrijk dat je je goed voorbereidt op de overstap: "Binnenkort begin ik met een professionele workshop Photoshop. Het werken met lagen, goed aanleveren van foto's, voorkomen van misbruik op internet, er is zoveel mogelijk met dat programma. Je krijgt opeens de functie van lithograaf erbij, men verwacht dat je van alles op de hoogte bent. Het lijkt wel alsof je een compleet nieuw vak moet leren."

Tot vier jaar geleden werkte Edith Paol in een studio waar ze van allerlei digitale apparatuur gebruik kon maken. Sinds ze als freelancer vanuit huis werkt, heeft ze niet vaak meer een digitale camera in handen. Haar grote liefde zijn portretten, maar voor reclame- en architectenbureaus fotografeert ze soms ook gebouwen en producten. "Voor portretten gebruik ik analoge camera's, een EOS 1 en Mamiya 645. Storend aan digitale camera's vind ik dat ze bij het moment van afdrukken last van vertraging hebben, terwijl juist voor portretten timing heel belangrijk is." Er spelen nog meer argumenten een rol: "Waarschijnlijk ziet bijna niemand het verschil, maar ik merk toch dat de kleuren van digitale foto's enigszins 'platslaan'. Een dia blijft voor mij de beste referentie. Daarnaast leidt het LCD-display van een digitale camera teveel af. Als ik mensen fotografeer wil ik me volledig kunnen concentreren op de communicatie, dat vind ik heel belangrijk." Paol heeft weliswaar thuis de beschikking over een donkere kamer, maar gebruikt die eigenlijk nooit. Ze digitaliseert de foto's met een filmscanner van Minolta. Een eigen website is er nog niet van gekomen, maar wellicht dat daar binnenkort eens aandacht aan wordt geschonken. Voorlopig zijn enkele van haar foto's te bewonderen op www.yimage.net/edithpaol. De hoogzwangere Paol is op dit moment in de 'digitale oriënteringsfase': "Vermoedelijk kies ik binnen een jaar voor digitaal, maar ik wil zeker weten dat zo'n camera aan alle eisen voldoet. Het kostenplaatje baart me zorgen, naast het feit dat er meestal binnen enkele maanden een beter model op de markt verschijnt. Een bedrag van 20.000 euro gooi je natuurlijk niet achteloos over de balk."

Fotograaf Peter Schut (www.peterschut.nl) werkt voor zijn opdrachtgevers, zoals magazines en reclamebureaus, nog steeds met analoge toestellen. Voor reisreportages gebruikt hij een Canon EOS 5, voor het overige werk een Mamiya RB 6x7. Hij betitelt zijn werkwijze als 'ambachtelijk'. "Dat ik nog geen digitale camera bezit, heeft in eerste instantie te maken met een bepaalde gewenning tussen mij en mijn klanten. Ik kan goed uit de voeten met diamateriaal, bovendien ben ik er zeker van dat het gedrukte resultaat uiteindelijk oogt zoals ik het bedoeld had." Een nadeel van deze werkwijze is wel dat de belichting tijdens het fotograferen en de ontwikkeling na afloop precisieklussen zijn. Naderhand is er nauwelijks correctie meer mogelijk zoals bij digitale foto's. "Een belangrijk argument voor analoog betreft het ontbreken van een digitale kleurenstandaard. Ik ben er zeker van dat dia's op mijn gecalibreerde lichtbak er precies hetzelfde uitzien als bij de drukker. Dat is met digitale foto's altijd maar afwachten. Elk programma heeft zijn eigen manier van het omzetten van RGB naar CYMK, je bent nooit zeker van het eindresultaat.", zegt Schut. Hij vervolgt: "Een tweede argument is dat de kwaliteit van een dia sowieso goed genoeg is voor A3-afdrukken. Een digitaal bestand in dat formaat gaat al gauw richting de 80 MB, dus heb je ontzettend veel geheugen nodig." Of digitale fotografie daadwerkelijk tijdsbesparing oplevert, valt volgens Schut te betwisten. "Vooral in archivering kan een hoop tijd gaan zitten. Als al dat materiaal op je computer staat en je kunt er iets mee doen, dan doe je het ook. Nu berg ik mijn dia's op en ben ik klaar."