|
Cor
Heynen
Website: www.modelfotograaf.com
 |
|
"Na
enkele filters in Photoshop oogt een beeld al snel
spectaculair. Maar dit wil niet zeggen dat het ook
daadwerkelijk apart is."
|
|
"Vroeger
registreerde ik simpelweg met de camera wat ik zag, maar in
een later stadium was dat niet meer genoeg. Mijn wil om te
fotograferen wat niet zomaar geschoten kon worden werd steeds
groter; ik ging het beeld steeds meer regisseren. Daarnaast
kwamen er ook ideeën die niet met fotografie te realiseren
zijn, zowel technisch als organisatorisch. De keuze om het
beeld te gaan monteren was een
logisch gevolg. Zo bepaal ik dus altijd vanaf het idee of
concept, hoe het verdere verloop zal gaan. Voordat een foto
is genomen dient het hele traject tot het eindproduct in grote
lijnen duidelijk te zijn. Is het zonder bewerken mogelijk,
dan krijgt dat de voorkeur. Natuurlijk dien je dan van tevoren
te weten wat je later nog kunt doen om het gewenste resultaat
te krijgen. Naar mijn idee wordt er vaak aan voorbijgegaan
dat je een foto ook kunt bewerken tijdens een opname. Vaak
verliezen fotografen die de keuze tot montage achteraf maken,
zichzelf in een overvloed aan bewerkingen. Je produceert namelijk
al snel iets aparts met een programma als Photoshop. Enkele
filters eroverheen en het oogt al spectaculair. Dit wil niet
zeggen dat wat je dan gemaakt hebt ook daadwerkelijk apart
is. Eigenlijk heeft men meerdere beelden van zo'n fotograaf
nodig om te zien of het resultaat niet een soort toeval was.
Bij het maken van deze
afbeelding (opent in nieuw venster) is er geen
software aan te pas gekomen. Toch is het naar mijn mening
een bewerkte foto. Ik teken en schilder soms ook naast de
fotografie. De vrouw is door mij getekend, later is deze tekening
gecombineerd met de foto van een glas. Ik wil ermee benadrukken
dat je ook een dergelijk beeld kunt scheppen zonder van Photoshop
gebruik te maken.
Er bestaan fotografen die camera's 'sparen'. Ik ben daar geen
voorstander van, ik zie een camera meer als gereedschap. De
kunstschilder heeft zijn penseel, de beeldhouwer zijn hamer
en beitel en de (kunst)fotograaf zijn camera. De keuze voor
een bepaalde camera is afhankelijk van wat je ideeën
of je opdrachten zijn. Ondanks alle bewerkte fotografie ligt
mijn voorkeur nog steeds bij analoog. Mijn fotografie bestaat
meestal uit sfeerbeelden en emoties. Korrelgrootte is dan
een belangrijke factor om zo'n sfeer of emotie iets extra's
te geven. Een tip die ik kan geven is: streef ernaar om niet
te laten zien dat de foto is gemaakt met een bewerkingsprogramma.
Of, in het tegenovergestelde geval, neem een onderwerp dat
je wel met een bewerkingsprogramma moét doen, omdat
het anders onmogelijk is. Als je bijvoorbeeld een foto in
een andere foto wilt plakken, kun je daar het beste bij het
maken van de foto al rekening mee houden. De korrelgrootte,
de lens en de afstand tot het in te plakken object zijn immers
van belang voor het eindresultaat."
Hans
van den Heuvel
Website: www.zero-fotografie.com
|
|
"Wanneer
ik de computer gebruik voor beeld-manipulatie, is
het beeld dat ik maak altijd duidelijk zichtbaar
bewerkt."
|
|
"Het
gebruik van de computer zie ik als een verlengstuk van mijn
fotografie. Ik gebruik mijn computer ten eerste als een veredelde
doka, waar ik de techniek van goede zwart-wit afdrukken leerde.
Doordat je via de computer genuanceerder kan werken dan in
de doka, heb ik nu meer mogelijkheden mijn beelden krachtiger
te maken. Wanneer ik de computer gebruik voor beeldmanipulatie,
is het beeld dat
ik maak duidelijk zichtbaar bewerkt. Ik ben me er tijdens
het fotograferen van bewust dat ik het beeld later zou kunnen
bewerken. Als ik bijvoorbeeld twee verschillende beelden in
elkaar monteer, maak ik nog altijd de vertrouwde Polaroids
om een referentie te krijgen van het aanwezige licht. Ook
wil ik nog wel eens met een schaartje in een Polaroid knippen
en deze op een andere afdruk plakken, om alvast een indruk
te krijgen van het mogelijke eindresultaat. Ik fotografeer
nog altijd analoog, waarna ik het materiaal op kantoor inscan
en bewerk. Het belangrijkste argument voor analoog is dat
ik mijn beelden later in een resolutie naar keuze kan scannen.
In de toekomst ga ik zeker ook digitaal fotograferen, maar
op dit moment zijn de camera's nog veel te duur en te beperkt
in hun mogelijkheden.
Tijdens mijn opleiding aan de Fotoacademie in Amsterdam heb
ik mezelf het beeldbewerken eigen gemaakt. Dat was destijds
nog geen geïntegreerd onderdeel van de opleiding. Momenteel
heb ik een aardige kennis van Photoshop, en zou ook niet meer
zonder dit programma kunnen. Waarom Photoshop? Omdat ik daar
nagenoeg alles mee kan doen wat ik met mijn beelden wil bereiken.
Voor 'starters' zou ik een eenvoudiger programma aanraden.
Het gebruik van Photoshop vraagt nogal wat ervaring en is
voor de meeste amateurs te ingewikkeld, waardoor het bewerken
van foto's een omslachtige en frustrerende bezigheid wordt.
Ik ben als beginnend fotograaf vooral afhankelijk van de bladen
en reclamebureaus. Momenteel is het in de reclamebranche allemaal
wat minder geworden, dat is te merken aan de opdrachten en
de mogelijkheden die er worden geboden. Beeldbewerking kost
veel tijd en geld, en je merkt dat de klanten voorzichtiger
worden met hun budgetten. Mijn beelden voor Zoom Magazine
zijn eigen werk. Eigenlijk vind ik alles wat ik doe leuk,
maar de productie van eigen werk blijft toch het belangrijkste.
Omdat daarbij je eigen identiteit naar boven komt."
Femke
de Roos
Website: www.virtus.net/galerie/kunstenaars/Femke_de_Roos.htm
|
|
"De
mogelijkheden van digitale beeldbewerking zijn bijna
onbegrensd. Je kunt je dromen en wensen onge-hinderd
tot leven wekken."
|
|
"Digitale
collages, zo kunnen mijn beelden worden betiteld. Dat
geeft al aan dat het 'knip en plakwerk' is. Ik bewerk mijn
foto's altijd. Met een computer kan ik de zon laten schijnen
als het buiten regent. Ik ben met deze werkwijze niet afhankelijk
van wat ik voor de camera aantref, maar kan elk beeld creëren
wat in me opkomt. Meestal heb ik al wel een constructie in
gedachten, hoe ik het beeld wil
gaan opbouwen. Natuurlijk kom ik tijdens het fotograferen
en bewerken soms ook op nieuwe ideeën. Ik werk met een
digitale camera, de Nikon Coolpix 5000. Voor mijn manier van
werken is deze camera uitstekend geschikt. Maar ik waardeer
zeker ook de kwaliteiten van analoge foto's, die toch een
andere uitstraling hebben. Ik voer de bewerkingen uit met
Photoshop, omdat dit pakket naar mijn weten de meeste mogelijkheden
heeft. Maar ook omdat het programma gebruikt werd op de kunstacademie,
tijdens mijn eerste kennismaking met digitale beeldbewerking.
Tot nu toe heb ik naast mijn vrije werk het meest gewerkt
aan educatieve uitgaven van uitgeverij Malmberg, waaronder
de kindertijdschriften Okki en Taptoe. Ik kan er van leven,
maar omdat mijn werkwijze nogal arbeidsintensief is zal ik
er niet rijk van worden.
De mogelijkheden van digitale beeldbewerking zijn bijna onbegrensd.
Je kunt je dromen en wensen ongehinderd tot leven wekken op
het beeldscherm. Dus ik zou de lezers willen aanmoedigen om
hun fantasie te gebruiken. Daar kunnen ze een hoop plezier
aan beleven. Bovendien is een digitale foto bijna nooit écht
mislukt. Heb je bijvoorbeeld een leuke foto van iemand met
een mooie achtergrond, maar heeft de persoon in kwestie net
zijn ogen dicht? Plak dan gewoon het hoofd van een andere
foto erop, waar hij of zij wel goed op staat. Dat doe ik regelmatig.
Maar ik verklap natuurlijk niet alles aan Zoom Magazine. Ik
heb een bepaalde stijl ontwikkeld en ik zou het jammer vinden
als mensen me lukraak gaan kopiëren. Bovendien is het
nu juist een uitdaging om zelf dingen te ontdekken, en je
af te vragen hoe mijn beelden in elkaar steken. Het leren
van de techniek en het werken met de software is voornamelijk
een kwestie van veel uren, dagen, weken investeren. In het
begin lijk je te verdwalen in alle mogelijkheden, maar uiteindelijk,
als je weet wat je wilt, blijkt het allemaal toch niet zo
ingewikkeld te zijn."
Websites
met zogeheten 'Photoshop-wedstrijden' rijzen als paddestoelen
uit de grond. Voorbeelden vind je op www.photoshopcontest.com
en www.worth1000.com.
Doorgaans wordt er een bronfoto beschikbaar gesteld, waarmee
de lezers naar hartelust aan de slag kunnen.
De Nederlandse website Retecool pakt het met de wekelijkse
'Foto Fuck Vrijdag' iets anders aan. Elke vrijdag wordt
een actueel onderwerp aangedragen, en reageerders zijn
vrij om zelf het fotomateriaal te zoeken en te monteren.
Het archief is te vinden op www.retecool.com.
Een breedbandverbinding is trouwens geen overbodige luxe
bij het bezoeken van de genoemde websites. |
|
|
