Enkele Sagen en Legendes

De juffer van Grunsvoort

Het verhaal gaat dat de juffer van Grunsvoort zo trots was dat er zondags voor haar een witte loper uitgelegd moest worden tussen het kasteel en de kerk. Ze wilde niet dat haar voeten in aanraking kwamen met de doodgewone aarde waarop ook haar pachters en knechten liepen... Maar toen ze stierf en begraven was in diezelfde aarde, vond ze er geen rust. Telkens stond zij met kist en al buiten het kerkhof. Het hielp niet dat de boeren iedere keer weer een nieuw graf voor haar dolven. Een oude vrouw zei" Geen wonder Leg de kist maar op een mestkar en span er een paard zonder teugel voor, Dit is de enige manier om haar kwijt te raken..." Dat is toen gebeurd. Door struiken en greppels raasde de vreemde bespanning in de richting van Kwadenoord. Daar trapte het paard de kar van zich af en de kist tuimelde in de Molenbeek, En sindsdien spookt het daar, als het water van de beek onder de hoge maan zo wit is als een witte loper. Het is de juffer van Grunsveen, die geen rust kon vinden in haar graf en nu in maanlichte nachten ronddwaalt door dit land van Kwadenoord.

De heks van Wittem

In de omgeving van Wittem woonde een heks. Zij gaf aan een kind een mooie appel, maar gelukkig at de kleine er niet van. Ze nam hem trots mee naar huis, waar vader hem op de schoorsteenmantel zette. Hij kon dan nog wat aanrijpen. Maar na negen dagen kroop er een pad uit die appel. Vader smeet hem in het vuur. Na slechts een paar minuten werd er op de deur gebonsd: "Hou op, hou op!! Haal me uit het vuur. Ik verbrand". Maar niemand deed open en toen de pad verbrand was, hield de heks op met schreeuwen. Men vond op de drempel haar verkoolde lichaam...

Bron: Een Veluws Dorp - Stichting Oud Bennekom, 1979