

Zie ook:
http://www.lindenhout.nl/lindenhout/historie/van_t_lindenhoutmuseum/
http://www.houwie.net/almanak/1882/almanak1882-00.html
Daar mijn opa (Gerrit van der Beek, 1895-1982) op 5-jarige leeftijd
zijn beide ouders reeds had verloren viel het gezin uit elkaar en kwam
hij aanvankelijk in een Pleeggezin terecht (familie Bel). Dit ging een
hele tijd goed. Elk jaar vinden we bij de uitgaven van de diaconie te Drongelen
het "kostgeld voor Gerrit van der Beek met inbegrip van kleeren" á
f 60,70 dat betaald wordt aan Hugo Bel.
In 1910 zien we echter het volgende (bron: diaconie Drongelen, streekarchief
Heusden):
Kennelijk is opa in de puberteit gekomen en heeft hij in een jaar tijd 4 pleeggezinnen versleten (ik neem aan dat dit in 1909 was en dat de pleeggezinnen achteraf werden betaald). Uiteindelijk wordt hij op dinsdag 1 februari 1910 door Burgemeester Oerlemans hoogstpersoonlijk naar Neerbosch gebracht, getuige het volgende briefje (bron: archief weesinrichting Neerbosch, met dank aan de archivaris, dhr. Roel van Regteren). Neerbosch is een weesinrichting waar wezen uit het hele land welkom zijn die geen beroep konden doen op een rijke familie of een plaatselijk weeshuis.

De genoemde papieren zijn alle aanwezig in het weeshuisarchief en een kopie daarvan is in mijn bezit.

In augustus 2003 heb ik samen met Matthijs (mijn zoon) een bezoek gebracht
aan het Van
't Lindenhoutmuseum
dat beslist de moeite waard is om te bekijken. Het museum is gehuisvest
in het kerkje dat op het terrein staat. Men vindt er de hele historie van
het Kinderdorp Neesbosch. Neerbosch was een vrij uitgestrekt terrein met
verschillende woonhuizen en leer-werkplaatsen waar de wezen een vak konden
leren. Zo leerde mijn opa het vak van landbouwer.
Deze maquette geeft een aardige indruk van de uitgestrektheid van het hele terrein.




En verder zien we de typische tafereeltjes van de gezamenlijke maaltijden:
Mijn opa heeft vaak verteld over Neerbosch, maar erg positief was hij
er niet over. Gezien de situatie waarin hij verkeerde niet zo
verwonderlijk. Ook had het wellicht te maken met z'n karakter. Hij hield
er niet zo van dat een ander zei wat hij moest doen en dat liet hij merken
ook.....
Of hem hetzelfde lot getroffen heeft als de persoon hieronder lijkt
me dan ook niet geheel onwaarschijnlijk.....

