Het is heerlijk uitslapen in het hotel. Met Henk en Leon lig in een kamer die onder de grond ligt. Er kan geen licht van de zon binnenkomen. Geluid is er (op wat gesnurk na) niet te horen. Gelukkig heb ik deze vakantie oordopjes bij me.
Deze morgen is het weer mistig en regent het in
Merida
. Ik loop nog even naar het internet cafe of
er een bericht terug is gekomen uit Nederland (wat inderdaad het geval is). In Nederland is
de eerste nachtvorst geweest, waardoor het weer hier weer meevalt.
De ontbrekende bagage is eindelijk op het vliegveld aangekomen.
Echter... het is nu siesta tijd
en vanavond kan de tas pas opgehaald worden.
's Middags blijkt het weer goed genoeg te zijn om te gaan parapenten. Met jeeps rijden we om 15:30 de bergen in. De studenten staken vandaag. Ze hebben banden op de weg aangestoken om het verkeer te blokkeren, waardoor we moeten omrijden. Ze staken om volgende week maandag een vrije dag te krijgen (dinsdag is een feestdag).
Al slingerend gaan we meer dan 1000 meter naar boven. Hier is het een droog gebied, al dreigt het even te gaan regenen. In twee groepen gaan we een half uur de lucht in. Ik zit bij de eerste groep. Mijn bestuurder heeft een vrij grote parachute, er moet nog een extra 10 l. water mee als ballast.
Het starten gaat moeilijk. Het idee is dat we beide richting afgrond rennen bij het signaal.
Als we de eerste 2 keer dit proberen worden we beide keren achteruit geblazen en moet we
weer omlaag getrokken worden.
De derde poging gaat goed, we gaan de lucht in, voordat ik een pas gezet heb.
Vlakbij de berg is genoeg thermiek om omhoog te gaan. In de mist/wolken zie ik even niets,
maar de vlieger weet (hopelijk) wat hij doet.
Als we hoog genoeg zijn, vliegen we richting dal, waar we op 1000 meter, samen met de
gieren rondzweven.
Na een half uur dalen we op de startplaats. De tweede groep is bezig om te starten. Zij gaan helemaal omlaag naar het dal, waar ze in de schemering zullen landen.
Een van de parapenters is er niet in geslaagd om weer op de berg te komen. Hij is helemaal naar beneden gegaan. Een ander parapenter is gelukkig terug gereden met de jeep, waardoor iedereen (behalve Ellen) kan vliegen.
Met de eerste groep rijden we in de jeeps terug naar beneden. Onder is iedereen al geland (Henk in een doornstruik).
Na een korte stop om te betalen (en een Polar) rijden we terug naar Merida. Hier blijkt het al een tijdje behoorlijk te regenen.
Ondertussen is de ontbrekende bagage eindelijk in het hotel aangekomen.
Het eten bij het internet cafe is heerlijk. Ik kan niet herinneren ooit een
lekkere pizza gehad te hebben.