We lopen na het ontbijt door het
bos terug naar de weg. Hier staat het busje al op ons te wachten bij de verharde
weg.
We lopen na het ontbijt door het
bos terug naar de weg. Hier staat het busje al op ons te wachten bij de verharde
weg.
We rijden terug naar Puerto Colombia, aan de kust. De bagage is gewoon op onze kamers blijven
staan. Erg druk bezet is het hotel deze week niet.
We gaan een wandeling maken door een cacao-plantage bj een dorp even verderop. Er lopen geen wegen naar dit dorp toe.
Met twee speedbootjes varen we
vanaf het strand in Puerto Colombia een eindje langs de kust naar een strandje.
Hier stappen we uit om de wandeling te beginnen.
We wandelen over de plantage (waar nog meer soorten vruchten worden geteeld)
naar het dorp. Langs het pad vluchten de hagedissen voor ons weg.
In het dorp is het plein leeg : Alle cacao bonen zijn al weg. Er is tijd voor een koel
drankje en even uit te rusten bij een rivier.
We liften met een bus terug naar de zee, zodat er nog even tijd is om in de zee te duiken
(voor
de liefhebbers). Op en langs het water zitten veel pelikanen. Boven ons zie je de fregatvogels
vliegen.
Na de lunch rijden we met het busje, al slingerend, terug naar Maracay. Het is een rit van 3 uur tot het busstation. Op het hoogste stuk van de pas zitten we net voor Maracay. Hier lopen we even langs de weg om wat minder stijf te te worden. Het begint donker te worden. Vanaf de weg is in de verte de stad en het Maracay meer te zien.
In Maracay zijn we ruim op tijd voor de luxe nachtbus naar Merida. Om 21:00 uur rijden we
richting Andes. We waren al door Ellen gewaarschuwd dat de airco de bus ijskoud maakt. Dit is
niet echt overdreven. Met een dikke trui en onder een warme slaapzak is het wel uit te houden.
De stoelen zijn vrij luxe stoelen en kunnen vrij ver achter over gezet worden. Slapen blijft echter moeilijk voor mij in een stoel.