Al vroeg ben ik wakker, maar uitgeslapen is een ander verhaal.
We gaan samen ontbijten bij een bakker (Panaderia) in de buurt. Je zoekt uit wat je wil eten en drinken. Bij de kassa betaal je de bestelling, waarna je de broodjes en drankjes krijgt. Dat de meesten liever een broodje kaas ipv een broodje ham-kaas willen, zorgt ervoor dat er nog flink broodjes bijgesmeerd moeten worden.
Terug bij het hotel is een briefing. Gisteravond had niemand hier nog echt
fut voor.
Een nieuw plan wordt verteld. De bagage hebben we nodig voordat we uit de stad
kunnen vertrekken. Een waarschuwing volgt dat Caracas niet echt een veilige
stad is.
Met een vrij grote groep wandelen we naar Plaza Bolivar. Een bezoek naar het
huis van Simon Bolivar zorgt voor een cultureel tintje.
We besluiten met de metro naar een ander gedeelte van
de stad te gaan voor de lunch. Als we
de kaartjes gekocht hebben, blijkt de metro niet meer te rijden en verlaten we het metro
station weer.
Met een stel anderen lunch
ik bij het restaurant van gisteren langs Plaza Bolivar. Op de Plaza Bolivar
maakt een groepje straatmuzikanten muziek, wat het pleintje sfeervol maakt.
Bij het hotel gekomen blijkt er een poging tot overval te zijn geweest bij een stel van de groep. De poging tot roof is gelukkig niet gelukt. Als ze dan aan de overkant van het hotel nog even wat drinken halen horen ze een schot en even later ligt er nog een (onbekende) man met een schotwond in zijn schouder op straat voor het hotel.
De zin in Caracas is nu bij iedereen wel over.
Later lees ik een reisverslag over Caracas van de Telegraaf, waar de stad
niet bepaald positief in beschreven wordt.
Met het busje rijden we naar het vliegveld. We wachten in een restaurant op het vliegtuig van
Air France. Gelukkig zijn de tassen er dit keer wel bij. Het Lufthansa toestel komt een
tijdje later pas aan. Na een hele tijd gewacht te hebben blijkt de vermiste tas nog steeds
in de kelder in Frankfurt te zijn.
Om de reis nog enigzins te laten verlopen volgens het reisprogramma reizen we zonder de tas (die dan naar Merida moet gaan als we daar over een week zijn) verder.
We rijden met het kleine busje in de nacht
Caracas uit, waarbij we eerst een stuk snelweg hebben.
Het stuk weg naar de kust gaat al slingerend door een bos. Pas om 00:30 komen we
aan in Puerto Colombia. Doodmoe ga ik slapen.