Er is zelfs een Lufthansa bus die om 7:30 voor ons klaar staat. Met nog wat lotgenoten komen we om 8:00 bij de luchthaven aan. De verdwenen tas is nog steeds zoek, maar er wordt naar gezocht en ze zal nagestuurd worden naar Parijs....
Met de Lufthansa vertrekken we (een half uur te laat) naar Parijs, Charles de Gaulle. De vlucht naar Parijs duurt maar een uur.
Op Charles de Gaulle komen we aan in terminal 1.
Nergens wordt een Air France vlucht gemeld en we blijken naar terminal 2 te
moeten voor deze vlucht.
Met de lift komen we onder en buiten blijkt er net een bus voor terminal 2 aan te komen, het lijkt even mee te zitten.
We zien nu de hele omgeving van het vliegveld voordat we bij terminal 1 aan komen. Gelukkig was ons verteld dat we bij 1F moesten zijn. Anders waren we misschien bij terminal 1 meteen uitestapt en zo veel tijd was er niet meer.
10 minuten voor het sluiten van de balie komen we er aan (11:15 uur). De hal is bijna leeg, wat een groot verschil is met het vliegveld in Frankfurt.
Ruim op tijd komen we in de vertrek hal aan. In het vliegtuig blijken we nog even te moeten wachten. Air France blijkt wel bereid om enkele minuten te wachten op transfer passagiers!
Om 13:00 (ipv 12:15) vertrekt het vliegtuig eindelijk richting zuid-amerika.
Na ruim 10 uur vliegen komen we om 16:30 uur aan op het internationale vliegveld
van
Caracas. Iemand van de groep moet zich melden en nu wordt het nieuws verteld
dat de koffers nog in Parijs staan te wachten.
De reisleidster, Ellen Dijkshoorn, staat ons op te wachten op het vliegveld. Voordat we weg kunnen, moeten we nog formulieren voor de vertraagde bagage invullen. Van elke tas moet de kleur en type opgeschreven worden. Ellen mag door de grenscontrole om ons te komen helpen. Air France beloofd dat morgen de bagage naar caracas nagestuurd zal worden. Ook de Lufthansa bagage zou dan aankomen.
Na het geld wisselen gaan we met een busje richting hotel, dat in het centrum van Caracas ligt. Het is een half uur rijden van het vliegveld.
We gaan samen eten een paar straten van het hotel, langs de Plaza Bolivar. Het blijkt tijdens de reis dat iedere stad/dorp/gehucht zijn eigen Plaza Bolivar heeft, met een kathedraal (kerkje) er langs.
Iedereen is moe van de reis. Het eten is gelukkig goed (wel erg veel) en de verse vruchtensapjes zijn heerlijk.