Om 6:30 uur gaat de wekker. Om 7:15 uur gaan we naar het vliegveld, waar we ontbijten.
De komende 2 dagen gaan nog 2 Zwiterse meisjes mee, die bij dezelfde reisorganisatie geboekt hebben.
We vliegen in 6 persoons Cesna's van 9:00-10:00 naar het Cainama nationale park. Als we opstijgen zie ik de brug over de Orinoco in de verte liggen.
Het eerste stuk gaat over een vlak terrein met veel water. Hier ligt ook een gigantisch stuwmeer.
Het laatste stuk zijn er mooie uitzichten op de
tafelbergen (Tepui's)
en enkele watervallen.
Op het vliegveld worden opgevangen door een lokale gids, die het gedeelte van
de trip in
Canaima verzorgt.
Het programma begint vrij rustig.
Nadat de kaartjes voor het
Canaima park zijn gekocht, lopen we naar een lagune waar enkele watervallen
zijn. Het water is cola-kleurig door de rottende plantenresten. Hierdoor zijn
er ook geen muggen, wat wel zo plezierig is (ik heb toch al muggenbulten genoeg).
Er is echter maar een klein stuk (ondiep) water afgezet waar gezwommen mag worden. Ik ga daarom maar rustig langs het water in een stoel zitten. Het is een mooi gezicht als je langs een (cola-kleurige!) lagune zit, met de op de achtergrond een paar grote watervallen en daar achter weer een Tepui.
We maken een zeer korte kanotocht (12:15 uur) vlak langs 3 watervallen.
Na de kantocht
gaan we weer aan wal voor de lunch.
Het eten : pollo
natuurlijk! Yoko speelt tijdens het eten op een Venezulaanse harp. Twee papegaaien lopen
rond bij de eettafels.
Buiten (er is eigenlijk geen 'binnen' bij de lunch) spelen een paar apen in de bomen.
De bagage wordt na de lunch in een truck geladen om naar een andere kano gebracht
te worden. Deze zal ons na de tocht naar de Sapo watervallen op komen halen
een stuk verderop stroomopwaarts (boven de watervallen).
Hierna varen we nog eens langs de watervallen in de lagune, naar een plek
waar we in 20 minuten naar de Salto Sapo lopen. 
De wandeling is maar kort over vlak terrein. We staan dan langs de Sapo waterval.
Hier kun achter de waterval
langs lopen (in de zwembroek). De waterval is behoorlijk groot en achter het
water is het donker. Bij een bocht zie je even niets door het vele opspattende
water.
Aan de andere kant van de waterval is pas goed te zien wat voor een watermassa
hier omlaag komt.
Aan de andere kant zien we een plaats waar een Indiaanse gids
heeft 'gewoond'. Hij was vorig jaar verdronken omdat hij met de kano te dicht bij de Salo
Sapo was gekomen.
Na een korte klim zijn we bij een iets kleinere waterval.
Bij deze waterval gaan we boven in het water lopen tot vlak bij de rand. Het
water stroomt er vrij snel en de rotsen zijn nogal glibberig.
We lopen nog even naar de
bovenkant van de Salto Sapo, die nog een stuk groter is.
Vandaar uit moeten we weer onder
door de Salto Sapo terug naar de achterblijvers en onze bagage.
Aan deze kant van de waterval klimmen we ook een stukje naar boven om weer bij
de bovenkant van de waterval uit te komen.
De wandeling gaat nu even over
open terrein waar we voor het eerst de puri-puri's ontmoeten. Boven ons cirkelen
de gieren vrij laag over ons hoofd. De puri-puri zijn vliegjes (formaat fruitvliegje)
die in grote getale aanwezig zijn en het op ons bloed voorzien hebben. Helaas
zal de komende dagen blijken dat het muggenspul met DEET niet tegen deze beesten
helpt.
We varen een stuk de rivier op totdat de stroomversnellingen te erg worden. Hier moeten
alle touristen uitstappen (de bagage blijft wel achter!) en langs de rivier lopen totdat
de stroomversnellingen voorbij zijn.
We varen door richting kamp, dat verder in
Canaima ligt. Achter en opzij van ons zijn overal onweersbuien te zien.
Wij worden dit keer gespaard. Vanuit de boot zijn de
eerst tepuis al goed te zien.
Pas om 18:00 komen we (gelukkig wel droog) bij het kamp aan. Het is ondertussen donker
geworden. In de rivier is een stel touristen zich nog aan het douchen.
Onder een groot afdak hangen 3 rijen van ong. 20 hangmatten, waar we de komende nachten moeten slapen. De eerste rij is helemaal voor ons gereserveerd. Dit is het meest touristische gedeelte van de vakantie. In totaal lopen er ongeveer 50 touristen rond.
Na het eten (macaroni) is er zang
en muziek. Gert-Jan blijkt ook prima gitaar te kunnen spelen. De flessen rum
helpen om ons te laten dansen. Pas om 23:00 gaan we slapen. Het enige minpuntje
van de avond zijn de 2 papegaaien die net boven mij op een balk moesten gaan
zitten.
Om middernacht staan we allemaal op omdat Ellen jarig is. Tot ongenoegen van een paar Duitsers
zingen we samen een lied voor haar.