Net voor zonsondergang komen
we bij de brug over de
orinoco aan. Dit is de enige brug (Puente de Angostura) over de hele orinoco.
We lopen richting brug, maar een groot (gesloten) hek verspert ons de weg.
We gaan om 6:00 uur met de bus weer weg. Het is een zeer lange rit vandaag. Gelukkig heb ik (nu nog) een leesboek bij voor in de bus. Het landschap begint nu wel wat eentonig te worden. Buiten zie je de hele dag hetzelfde landscape : weien en water. Er zijn veel (roof)vogels te zien langs de weg, maar als je er alleen maar langs vliegt is de lol hier ook snel vanaf.
Na 2 uur stoppen we voor het onbijt bij een Panaderia. Voor de wc moeten we naar de plaatselijke boerenbond gaan.
Het is een lange rit met een paar tussenstops. De bus heeft wel een flink tempo.
Net voor zonsondergang komen
we bij de brug over de
orinoco aan. Dit is de enige brug (Puente de Angostura) over de hele orinoco.
We lopen richting brug, maar een groot (gesloten) hek verspert ons de weg.
Met de bus rijden we het laatste stukje naar het centrum van
Ciudad Bolivar (18:30 uur
aankomst).
Het hotel (Colonial) ligt langs de belangrijkste weg, die langs de orinoco rivier
loopt.
We eten na de briefing voor de komende dagen in het hotel. Er staat vooral barbeque op de kaart. Dit valt flink tegen. Het lekkere vlees is bijna alleen bot of rauw. Verder zitten er worsten met ingewanden bij, die vies smaken.
's Avonds ga ik met het grootste deel van de groep naar de discotheek. Miriam
en Daisy uit het hotel gaan ook mee.
In de disco wordt vooral snelle latijns-amerikaans muziek gespeeld. De ober
is erg snel met het bijvullen van de glazen (de rekening klopt dan ook niet
later). Van de dansvloer afblijven bleek onmogelijk te zijn.