Om 5:00 uur staan we op. Om nog iets te zien gaan we om 6:00 uur met de bus weg. Omdat de bus moeite heeft met wegrijden over de onverharde weg lopen we zelf het dorp uit om dan pas in de bus te stappen. Vanmorgen maken we een soort safari door de llanos.
Telkens als er wat langs de
weg te zien is (en dat is continu) stopt de bus (hard op de rem) om snel een
foto te kunnen maken. Soms gaat het wel erg snel als je in de verkeerde kant
van de bus zit.
Vanuit de bus zie je de
velden zo ver als je kunt zien.
Al vrij snel stoppen we op een
plek waar rode ibissen over komen te vliegen.
De rit gaat weer verder met stops als er wat te zien is langs de weg.
Bij een brug stoppen we om voor de laatste keer roze dolfijnen te zie zwemmen.
In het water zwemt nu ook nog een schildpad.
Bij een groepje vissers wordt een vis gehaald om te gaan vissen op piranha's.
Ook ik probeer het. Een stuk nylon vislijn zit aan een stokje. Aan de (grote)
haak gaat een stuk vis, waarna je het omlaag in het water gooit. Net onder de
oppervlakte kun je dan zien dat er piranha's aan komen zwemmen. De truc is dan
om op het juiste moment de haak snel uit het water te trekken. Na een paar pogingen
heb ik dan eindelijk beet : een rode piranha.
De piranha wordt dood gegooid.
Met deze vis wordt geprobeerd om zwarte piranha's te lokken. Dit is het meest
agressieve soort piranha.
Het is even zoeken naar
capibara's, maar we vinden een groepje dat een flink stuk van de weg
af is.
Een stel cowboys (llanero's)komen te paard even kijken wat we aan doen zijn (en willen even poseren).
Om 11:30 uur komen we aan in een stadje waar we afscheid nemen van Alan en deze bus. Hier lunchen we en maken de rest van de drank op.
Dit is het officiele einde van onze tocht door de llanos.
Net na de lunch begint het ook flink te onweren (de rest van de tijd is het droog gebleven).
De andere bus laat even op zich wachten (met andere passagiers zien we hem even aankomen), zodat we maar even naar het centrum rijden om daar de bagage over laden.
Roond 12:30 rijden we dan richting San Fernando de Apure. Dit stuk is nog maar 3 uur rijden vandaag. In het stadje is weinig te zien. De straat langs het hotel is in 10 minuten gezien. Met Henk en Leon ga ik op een terrasje zitten. Dit is de enige keer in deze vakantie dat we een paar keer lastig gevallen zijn door hardnekkige bedelaars.
De stad is net erg aantrekkelijk (zeker niet in het donker). Iedereen eet daarom in het
restaurant van het hotel (waar het prima eten is).