Dag 12: Merida - Llanos (San Vincente)

Vanmorgen slaap ik door de wekker (dankzij de oordopjes). Pas om 5:45 uur (de bus gaat om 6:00 uur) sta ik op.

De buschauffeur blijkt echter te laat te zijn, waardoor we pas om 6:30 uur daadwerkelijk vertrekken.

Het is vandaag een lange rit naar de llanos, die de hele dag zal duren. Door de vele stops is het wel een erg leuke rit. Door de nationale feestdag blijkt de ontbijtplaats gesloten, zodat we een stuk verderop ontbijten.

Alan geeft veel uitleg over het nevelwoud om ons heen. Zo vertelt hij dat de condors helemaal uit het wild verdwenen zijn Venzuela. Een paar koppels waren opnieuw geintroduceeerd in deze omgeving. Helaas hebben de lokale politici de mensen tegen de nationale parken (en dus condors) opgezet. In toespraken vertelden de politici dat de mensen belangrijker waren als de parken en dus moeten de (arme) mensen de grond in de parken krijgen. Als gevolg hiervan gingen mensen op de condors schieten en moesten ze ingevangen worden.

Een korte stop is bij een beroemd (?) kerkje. Dit kerkje zou normaal zonder cement worden gebouwd, maar vanwege het aardbevings gevaar moest er van de overheid cement gebruikt worden.
Achter het kerkje stroomt een rivier langs de weg.

Op het hoogste punt van de tocht (3500 m) stoppen we voor een uitleg en rond te kijken. Net op dit moment begint de mist te komen. Een kwartier later verdwijnen de vergezichten helemaal in de mist.

Slingerend gaan we langzaam de Andes verlaten om op de Llanos vlakte uit te komen.
Als we een flink eind gevorderd zijn, stoppen we om vlinders te bekijken. Een paar mooie, grote morpho's dwarrelen er rond. De blauwe vleugels lijken te fluoriseren in het zonlicht. Helaas gaan ze nergens even rustig zitten. In de zonneschijn vliegen ook nog veel andere vlinders rond. Sommigen blijven rustig op een bloem zitten als je er dichtbij komt.
Vlak voor de lunch ziet Alan een stel jongens met een Boa constrictor rondlopen. Hij laat de slang ook even de bus zien.

De lunch is erg apart. Dit is een veegebied en de hoeveelheid vlees is zo groot, dat het niet op te krijgen is (het is wel erg lekker).

Na de lunch stoppen we een stuk verder voor een kop koffie en ijs (voor de liefhebbers). Nu begint de lange rit naar de rivier. We rijden nu volop door de vlakte van de llanos. Onderweg is er nog maar een stop om koffie/fris te drinken.

De weg begint slechter te worden. Bij een stuk is de asfalt goed omdat de gouverneur een goede weg beloofde voor de verkiezingen. De dag na de verkiezingen waren alle machines verdwenen en hier houdt de verharde weg nu op.

Het laatste stuk begint het donker te worden van de onweersbuien. Het begint flink te waaien. Om 18:00 uur komen in San Vincente (een klein vissersdorp) aan. Het onweert en waait flink, terwijl er een boottocht op het programma van vanavond staat. In een paar bomen vlak langs de weg zitten hele zwermen ibissen. Er zit zelfs een rode ibis tussen. Doordat het erg donker is geworden (door het onweer) is het bijna niet mogelijk er een foto van te maken zonder statief.

We slapen op de eerste verdieping in hangmatten. Alan heeft voor een grote koelbox gezorgt met fris en Polar. Een beker rum wordt meteen uitgedeeld.

Gelukkig is het weer ondertussen beter geworden. De lucht is nu gedeelijk helder en er zijn veel sterren te zien.

Buiten zit er bij de deur een grote pad. Hij voelt zich blijkbaar prima thuis in modder en waterplassen voor de deur.

In het donker varen we de Apure rivier op. De bootsman (de buurman, een priester) schijnt met een flinke lamp net boven het water. We zijn op zoek naar de ogen van kaaimannen.

Het duurt niet erg lang voordat een stel ogen duidelijk te zien zijn boven het water.

De boot vaart langzaam naar de kant en Alan grijpt in het water om de kaaiman eruit te vissen. We kunnen zo het dier van erg dichtbij bekijken.

Na de kaaiman varen we verder. Onderweg zien we nog : roze dolfijnen, uil, visarend, reiger, leguaan en zelfs een slang van erg dichtbij (lees : net langs de boot op een tak).
De dolfijnen komen naar de boot als ze de motor horen en er geroept wordt door Alan.

Om 21:00 uur zijn we terug voor het avondeten. Hierna verdwijnt iedereen in de hangmatten.