's Morgens om 6:00 uur vertrek ik met de auto richting schiphol.
De meeste files ben ik voor zodat ik rond 8:00 uur op schiphol aan kom. Na een kop koffie vertrekt mijn vader weer naar huis en ga meld ik mij om 8:50 uur bij de Lufthansa balie. Een vertegenwoordigster van Baobab deelt de tickets uit.
Enkele reisgenoten staan er al (nog?). We checken allemaal apart in, zodat het niet duidelijk is wie er wel en niet in de groep zitten.
Als de boarding tijd nadert is er nog steeds geen vliegtuig van de Lufthansa
te bekennen. De monitor meldt vertraging en blijft dat melden totdat we pas
om 12:30 in kunnen stappen.
De vlucht naar Frankfurt duurt maar een uur, zodat we even na 13:30 uur landen. Het duurt nog een kwartier voordat we in de terminal staan. Ondertussen is het vliegtuig naar Caracas net vetrokken (vetrektijd 14:30) zonder ons. Een groep die naar Mexico vliegt heeft wel geluk en haalt het vliegtuig nog net (dat ook flinke vertraging had).
We sjouwen door het hele vliegveld naar de ticket balie, waar een gigantische wachtrij staat.
Ondertussen zijn de meesten van de groep bij elkaar uit gekomen. Een stel wordt later omgeroepen, zodat we compleet zijn (18 personen).
Na bijna een uur in de wachtrij gestaan te hebben wordt geprobeerd een ander vliegtuig te vinden om in Caracas te komen. Het blijkt al snel dat dit pas de volgende dag kan lukken. Het plan is om de volgende dag met Air France vanuit Parijs naar Caracas te vliegen. Deze middag zouden we een paar uur later met de Lufthansa alvast naar Parijs vliegen om daar in een hotel te overnachten.
Terwijl Gert-Jan bij de ticket balie de zaak verder blijft regelen, lopen de meesten naar de bagage band om de bagage te verzamelen. Het duurt een hele tijd voordat de band in beweging komt en er bagage op verschijnt. Rondom de band staan al lange rijen koffers die de vlucht gemist hebben. Na 1.5 uur zijn er nog een stel tassen zoek in de kelder.
De vlucht naar Parijs gaat vandaag niet meer door omdat er volgens de Lufthansa geen hotels beschikbaar zouden zijn in Parijs. Het plan is nu om in Frankfurt te overnachten en morgenvroeg naar Parijs te vliegen. Ondertussen komt er nog af en toe bagage op de band. Als het al 18:00 uur is, is er nog steeds 1 tas spoorloos.
We gaan toch maar naar hotel omdat het de rest van de avond kan duren voordat de tas zal verschijnen.
Met het gratis hotelbusje duurt het 3 ritten voordat we in het hotel aankomen (weer 1.5 uur!). Hier krijgen we bonnen voor 1 gratis maal en 1 drankje. Gelukkig staat er wel een bed in de kamer.
Met Henk drink ik nog een pilsje in de bar om wat bij te komen. Op het afgesproken tijdstip (19:30) blijkt er geen plaats voor ons in het restaurant te zijn. Het halve hotel zit vol met gestrande Lufthansa passagiers. Pas om 20:00 uur kan ik voor het eerst na het ontbijt (voor 6:00 uur) en een reep chocolade weer eten.
We worden als zeer geeerde (grapje) Lufthansa passagiers achter schotten in het restaurant verborgen voor de echte gasten. Als de ober hoort dat we de maaltijd niet betalen worden de menu kaarten weer uit de handen gegrist en gaat het buffet (kreeft) ook aan veel neuzen voorbij.
Een bord met kip (althans dat zou het moeten zijn volgens de ober) en friet is alles wat we krijgen. Dat we een drankje voor het wachten hebben gekregen is de ober blijkbaar ontgaan, want we krijgen zelfs iets te drinken tijdens het eten.
Na de maaltijd is het laat genoeg om te gaan slapen. Eerst moet nog een plaats in het hotelbusje gereserveerd worden om morgen naar het vliegveld te gaan. Dit blijkt alleen te gaan als je met 2 personen bent (het busje kan 8 passagiers aan en rijdt 2x per uur). Met 18 man een plaats reserveren blijkt niet mogelijk. Er wordt door het hotel gebeld met de Lufthansa om een bus te sturen. We horen morgen wel of dit zal lukken.
Na een volle dag reizen slaap ik dan in een hotelkamer op 3 uur autorijden van huis en dat
voor een duurbetaalde vakantie!