Om 8:00 vertekken we. De bus is versierd voor de kerstdagen: kunstsneeuw op
de ruiten en een opblaas santaclaus achter de voorruit.
8:30 zijn we in Taupo voor een
bezoek aan het Wai-o-tapu park. Dit
is een prachtig park. Het thermisch gebied ('thermal wonderland' genoemd in
de folder) is afwisseld en kleurrijk. Omdat we vroeg waren is het nog niet druk
in het park en is er tijd om het hele park door te lopen (wel niet te lang treuzelen!).
Bij de uitgang van het park staat er nu een lange wachtrij van mensen die net
bij het park aangekomen zijn. Wij rijden een stukje verder met de bus om naar
de Lady Knox Geiser te
gaan kijken.
Deze spuit iedere dag precies
om 10:15 uur. Vlak voor de uitbarsting is een korte presentatie en wordt er
zeep in de geiser gedaan, waarna deze 'spontaan' begint te borrelen en even
later volop spuit. Het is wel een mooi gezicht. Een grote mensenmassa zit ernaar
te kijken vanaf de bankjes. Als de geiser stopt begeeft de meute zich weer naar
de uitgang.
We rijden verder naar de Huka
Falls. We stoppen op een plek met een uitzicht over de watervallen. Ze zijn
niet hoog, maar de watermassa is enorm.
Langs de rivier maken
we een wandeling (Huka Falls Walkway). Het pad geeft af en toe mooie doorkijkjes
op de rivier. De wandeling eindigt bij een groot grasveld waar we in de schaduw
op de bus wachten.
Vlak voor Taupo stoppen
we even bij een bungy jump plaats boven
de rivier. Hier is het net middagpauze.
We lunchen in Taupo langs het
Taupo meer. Dit is echt vakantie : Je zit op een terras in de zon. Een koud
glas bier in de hand en uitzicht over het blauwe meer op besneeuwde bergen.
Het is een stralende dag, geen wolkje te bekennen. Zelfs gedurende de korte
tijd op het terras verbrand ik mijn arm.
Na de lunch moeten er snel inkopen gedaan worden in een grote supermarkt voor het ontbijt en lunch morgen. De bus rijdt door naar Whakapapa. Bij het visitor centre wordt even gestopt om de informatie over het park te lezen.
De huisjes
(wij slapen met 4 man in chalet #1) voor de komende nachten zijn een leuke
verrassing. Ze liggen op een glooiende helling en je kijkt vanaf je bed zo uit
over de vlakte, een grandioos uitzicht. Ze zijn erg luxueus ingericht. Normaal
is dit een skigebied en kun je aan de vele verwarmingsbuizen in de chalet wel
zien. Een paar weken geleden was hier nog alles wit van de sneeuw. Met kerst
zouden skiliften al weer open kunnen gaan (wordt ons gezegd).
's Avonds eten we in het restaurant van het skotel.
Het duurt erg lang voordat we eindelijk het eten krijgen. En dan is het bij
sommigen nog koud ook nog.