Dag 9: Nyiragonga - Gisenyi

Vandaag is de beurt aan Peter en mij om de Nyiaronga te beklimmen. We starten vanaf 2000 meter hoogte en zullen naar de rand van de krater op 3471 meter klimmen.

We staan op als het licht begint te worden (6:00 uur). De wc is een gat in de grond in een klein hokje, zonder deur. Omdat ik geen zin door de natte struiken te gaan lopen, ga ik er toch maar eerst naar toe.

De gids gaat samen met ons naar de krater. Het eerste stuk is redelijk vlak. Hierna begint een steil stuk. Na een uur begin ik spijt te krijgen van de klim. Hier moet je grote passen maken en de rotsen opkruipen. Even later valt het wel mee. Het is de eerste keer voor mij dat ik een berg beklim, of zelfs maar op zo'n hoogte loop. Als ik mij even extra inspan raak ik meteen buiten adem. Na even wachten lijkt er weer niets aan de hand en ben ik weer fit. Een raar gevoel om zo snel buiten adem te raken.

Een stuk onder de kraterrand rusten we even uit in een koud en tochtig ijzeren hutje. Ik moet er niet aan denken dat ik hier zou moeten overnachten. Het laatste stuk naar de rand van de krater kruip ik op handen en voeten.

Na een tocht van 4 uur (normaal duurt dit 5 uur) staan we dan eindelijk bij de rand van de vulkaan. De doorsnede van de krater is 1 km. Onder in de krater zien we dampen omhoog gekomen. De gids verteld dat vorig jaar een aantal alpinisten hier met touwen omlaag zijn gegaan. Zelf moet hij er niet aan denken om dat te doen.

De Nyiragonga is een werkende vulkaan. De steile kraterrand is 400 meter hoog. We genieten van het uitzicht over de krater, terwijl het mistig begint te worden. Normaal kun je hier 's morgens over Rwanda uitkijken. Daarvoor is nu te nevelig geworden. Bij de krater waait het hard en is het koud. We eten onze broodjes met banaan op, waarna we na een kwartier weer naar beneden gaan.

De weg terug duurt 2.5 uur (normaal : 3 uur). Half gebroken kom ik onder. Het afdalen gaat wel sneller, maar steeds naar beneden lopen is erg vermoeiend voor enkels.

Onder geven de gids de rest van de broodjes, waar hij erg blij mee is. We nemen afscheid en rusten nog even uit. Liftend moeten we terug naar Goma gaan. We besluiten maar terug te lopen (voor de beweging) en onderweg te liften. We zijn net aangelopen als we al een lift krijgen. We vliegen over weg (ondanks dat deze vol voetgangers is) naar Goma.

Normaal wordt van lifters verwacht dat ze de chauffeur betalen. Bij ons krijgen we zelfs geld aangeboden om de taxi te betalen voor het laatste stukje naar de grens.

In Goma drinken we eerst wat fris op een terrasje. Omdat we maar met z'n tweeen zijn, vallen we gelukkig niet zo erg op. Na over de prijs van een taxi onderhandeld te hebben, rijden we naar de grens.

Bij de grens moet Peter nog zijn paspoort terug krijgen. Volgens de douane ligt het paspoort in de kluis. De sleutel van de kluis zou in Goma liggen. De hoofd van de douane neemt de taxi op Peter's kosten naar Goma om de sleutel te halen.
Dit hoofd van de douane rijdt hier een mercedes van f.100 000, terwijl hij een salaris van f.60,- per maand krijgt. Hier kijkt blijkbaar niemand van op. De douane blijft zeuren om pennen, fotorolletjes etc. Ik doe net of ik geen letter Frans versta en ze totaal niet begrijp.

Uiteindelijk komen we toch over de grens. De douane in Rwanda is gelukkig erg soepel en na het invullen van de gewoonlijke papiertjes lopen we dan eindelijk richting Gisenyi.

We besluiten te voet naar het missiehuis te lopen. We weten alleen niet meer precies waar dit ligt. En dat terwijl er twee missiehuizen liggen (een katholiek en een protestants). Het missiehuis blijkt onverwacht moeilijk te vinden, ondanks dat we weten dat tegenover de markt ligt.

Bij het missiehuis ontmoeten we de rest van de groep weer. Het weer was vandaag te slecht om te zwemmen. Ze hebben maar de kleding laten wassen. Omdat we nog een Rwandees geld hebben, wisselen we dit (zwart) bij een aantal jongens.
De wisselkoers is 1US$ = 900 Rwandees geld.

Hein is nog steeds ziek. Er wordt aan getwijfeld of hij misschien toch malaria heeft. Zelf voel ik mij weer redelijk fit. Een aantal klimmers van gisteren loopt behoorlijk stijfrond. De nieuwe bergschoenen hebben zo hun geld al opgeleverd.

We horen dat de groep de vorige dag erg laat bij de grens was (half 6). De douane gaat dan de zaak vertragen en alleen door het betalen van dollars kan dit voorkomen worden. Pakt de douane dan alles uit, dan is het na 18:00 uur voordat je over de grens bent. In Rwanda is dan de grens gesloten, zodat je in het niemandsland tussen de beide landen moet kamperen. De douane weet dat en zorgt zo voor extra inkomsten als je tegen 18:00 uur over de grens wilt.

Op de wereldradio is vandaag de horen dat de burgeroorlog in Rwanda vanaf vandaag officieel afgelopen is. Een jaar later zal het echter volledig mis gaan met dit land.

Na het avondeten en flesjes Primus slaap ik prima.