Na dit geweldig schouwspel rijden we met de bus verder langs de canyon. De uitzichten in deze uiterst spectaculaire canyon, de diepste ter wereld, zijn adembenemend.
Omdat we gewaarschuwd waren dat het koud kon worden, heb ik de slaapzak over het bed gelegd. Ik slaap erg slecht. Een ezel staat de hele avond te balken aan de andere achterkant van de muur van de kamer. Aan voorkant blaft regelmatig de waakhond en dan zijn er natuurlijk de standaard hanen nog. Doordat de buitenlamp in de kamer schijnt is het ook al niet donker.
Langs de kamers blijkt een 'tamme' condor op een stok te zitten. Het beest ziet er niet bepaald gelukkig uit.
Als ontbijt zijn er pannenkoeken. Ze zijn heerlijk, maar vullen de maag erg
goed.
De bus staat op ons te wachten langs het dorpsplein (plaza de armas?). Het zonnetje
schijnt al lekker hier.
We nemen op het eerste stuk 2 Amerikaanse touristen mee, die geen vervoer hebben
naar het uitzichtspunt (cruz del condor).
Het is vrij vroeg als we langs de canyon zitten (en steenkoud in de wind). Er zijn nog een groot aantal andere touristen hier op deze plek.
Na een tijd wachten komen de eerste condors langs zweven.
De condors nestelen in
de wanden van de canyon. Het zijn
imposante dieren met een vleugelspanwijdte van meer dan drie meter.
De condors maken gebruik van de ochtendthermiek om zich in
grote cirkels omhoog te laten voeren langs de bergwand.
Eerst zie je ze onder je langs zweven en langzaam komen we hoger en boven ons
uit. Op het laatst zweeft er een behoorlijke grote groep tegelijk door
de lucht.
Na dit geweldig schouwspel rijden we met de bus verder langs de canyon. De uitzichten
in deze uiterst spectaculaire canyon, de diepste ter wereld, zijn adembenemend.
Langs de weg staat verderop een steen met een soort schaalmodel van de irrigatie
kanalen en bergterrassen. In de wand langs de weg staan kleine voorbeelen van
colca's : ronde opslaggebouwen voor de oogsten.
Bij een klein dorpje stoppen we bij de kerk die een aantal jaar geleden verwoest
is door een aardbeving.
Een tamme havik zit er aan een touw vast. De liefhebber kan op de foto met de
havik op zijn hoofd.
Bij een erg armoedig dorp krijgen we wat uitleg over de achtergrond en de
kerk die er staat.
De lunch eten we weer in Chivay. Omdat we hier in een hotel overnachten kan meteen de bagage in de hotelkamer gedumpt worden.
We maken een korte wandeling in de omgeving. Deze middag is er voetbal (Copa Americana, Peru-Brazilie) op televisie. De gids heeft erg veel zin om deze wedstrijd te zien en zorgt dat de wandeling niet te ver gaat.
We komen via pre-inca graven en een pre-inca stadion bij een kloof uit.
Hier ligt een kerkje langs een mini plaza de armas. Over de kloof ligt een brug
die bestaat uit een Inca, spaans en modern gedeelte. Dit verschil is goed te
zien aan de grootte van de stenen en manier van stapelen van deze stenen.
Als de gids door gaat (beter gezegd : holt) naar het hotel, lopen we door richting
de warmwaterbronnen, vlak in de buurt. Het water is heerlijk warm. In de hoek
stroomt heet water in het bad en je kunt er niet lang staan. Het is heerlijk
in warm water te zitten.
Terug in het hotel blijkt Peru met 0-1 van Brazilie verloren te hebben.
In het hotel tocht het weer ontzettend. Niet alle raampjes hebben glas en de open haard staat ver weg. De obers hebben allemaal een dikke winterjas aan. Er is weer een orkest. Doordat de muziek erg hard is kun je amper met elkaar praten en zo word je ondertussen de indianen muziek wel moe.
Op bed liggen een 4-tal dikke dekens. Het is wel zwaar onder zo'n berg, maar de warmte is erg welkom in deze omgeving.
