Om 7:30 uur rijden we met de bus weg. We rijden langs de kust door de woestijn.
Eerst is het nog een kale vlakte, later komen er meer heuvels. Al met al is
het een doodsaaie tocht, die als " Een lange, spectaculaire bustocht over de
Panamericana" beschreven staat in de Baobab folder.
We lunchen in Canama bij een Chinees restaurant, wat zeer goed bevalt. Net als wij er zijn komt er nog een begrafenis stoet langs.
Daarna gaat de tocht verder (bergopwaarts ?) naar Arequipa, dat op 2325 m hoogte ligt. Het hotel in Arequipa ligt in het centrum en heeft een aangename tuin waarin je na de reis kunt uitrusten. Wij komen pas om 19:00 uur bij het hotel aan, dat de chauffeur en reisleiding niet meteen weten te vinden. Door achter een taxi aan te rijden zijn we er echter zo.
Het is nu natuurlijk al weer donker. We krijgen een praatje van Evelien en een welkomstdrankje (Pisco). Op de tafels komen schalen met popcorn te staan, die meteen geplunderd worden. Ook ongepofte, maar wel warme, mais komt er tijdens deze reis vaak op tafel te staan. De mais is dan iets gezouten en wordt geserveerd alsof het pinda's zijn.
We eten een stukje verder in de straat bij 'Arie' (Aryquipay?), een restaurant
met traditionele Peruaanse gerechten. Er zijn te veel liefhebbers van cuy (ge-steengrilde
cavia), waardoor ik maar iets anders bestel. Van Sandra krijg ik een flink stuk
van haar cavia. Het dier is op de buik opengesneden en de kop (met 2 snijtanden)
en poten (met nagels) zitten er nog aan. Zelfs de lever wordt in het dier opgediend.
De cavia smaakt een beetje als kip, maar dan met iets meer smaak. Het vlees
is lekker, maar je moet wel erg veel tussen de botjes uit pulken om een
mondvol te krijgen.
In het restaurant is het ijskoud. Ondanks mijn trui en jas heb ik het niet warm. Het tocht door de wand langs de benen. Een aantal gaat de plaatselijke disco's nog opzoeken, maar ik ga om 23:00 uur terug naar het hotel.