Deze morgen zitten de ijsdruppels aan de buitenkant van de tent. De regendruppels
van gisteravond zijn meteen bevroren op de tent.
Om 6:40 uur krijgen we hete thee en warm water bij de tent. De hele tent is bedekt met een
laagje ijs. Er zijn tenten waar nog ijs op het bodemzeil zit. De muts van mijn mummie-slaapzak heb ik de
afgelopen nachten goed strak opgehad.
Na het ontbijt beginnen we om 7:50 uur aan een steil klim naar het basiskamp op de Pisco (5752 m), dat op 4665 meter hoogte ligt.
Het is een continue klim naar boven. Er wordt vaak en lang pauze gehouden,
waarna we om 11:10 bij
de hut aankomen. De netto wandeltijd zal ong. een uur minder zijn geweest.
In de hut is een redelijk luxe ruimte. Het blikje Heineken is nu heerlijk, maar ik ben blij dat ik het niet naar boven heb hoeven brengen.
De daling gaat erg moeizaam voor mij. Een aantal rennen naar onder, waardoor
ze mij voorbij lijken te vliegen.
Zonder onderweg pauze te nemen (moe word je niet) lopen we van 11:45 to 13:30 terug naar 3800 meter.
De tenten zijn al opgeborgen en de bus staat een stukje hoger op de weg klaar. Het is een erg vervelende
klim/klauterpartij naar boven om bij de bus te komen. De fut is er nu wel even uit!
Alles zit bij mij onder stof. Het pad lag vol losse zand en door het lopen is het steeds omhoog gekomen. Zelfs het gezicht zit onder het zand. Omdat het hier nogal waait, rijden we een stuk met de bus naar een meer aan de rand van het park. Hier lunchen we aan de oever van het water. Het is een heerlijke lunch.
Na de slingerende afdaling maken we een stop bij Yungay. Dit dorp is in 1970
binnen een paar seconden door een lawine (tgv een aardbeving) volledig verwoest.
Bijna alle 18000 inwoners zijn onder modder terecht gekomen.
De lawine is bij Yungay 3 km. loodrecht omlaag gevallen en is met 300 km/uur over de vallei geraasd. Zelfs half
Huaraz is toen omgekomen. Alles is onder de rottende modder blijven liggen. Zelfs de bank is nooit opgegraven.
Nu is er een facade van de kerk gebouwd als nagedachtenis. Palmbomen (bijna allemaal dood nu) markeren de
vroegere Plaza de Armas. Zelfs de kerk met dikke muren is volledig verwoest. Alleen de mensen die op het hoger
gelegen kerkhof waren en de kinderen die naar een circustent waren, hebben het overleefd.
Het is 17:00 uur als we terugkomen bij het hotel in Huaraz. Wiebe had proberen te regelen dat de voetbalwedstrijd van Nederland in het EK opgenomen zou worden, maar deze wedstrijd werd nied uitgezonden Peru.
's Avonds eten we weer pizza in de stad. Voor het eten wilden we nog even internetten, maar de zaak was gesloten.
Het blijkt dat een stuk verder in de straat er nog een plaats was waar dit kon. Hier blijken een aantal
telefooncellen omgebouwd te zijn naar internethokjes en er is nog plaats genoeg.