Dag 19 : Valle Hermoso - Atacames

Vandaag kan ik weer uitslapen, pas om 7:00 uur sta ik op.
Even later (7:30) is er een prima ontbijt. Bij de bloeiende struiken langs de hacienda zuigen de kolibri's de honing uit de bloemen.
Als we vertrekken zit ik het eerste stuk weer op het dak van de bus, totdat we de 'snelweg' bereiken. De rit gaat verder tussen de bananenplantages door. Een gedeelte van de rit gaat door een heuvelachtig gebied, maar verder naar de kust wordt de weg weer vlak.

Na 3 uur rijden komen we aan bij de kust. Hier kunnen we weer op het dak van de bus gaan zitten, waarna we doorrijden naar Atacames. Onderweg stoppen we nog om kokosnoten te kopen. Deze kokosnoten zijn niet om op te eten. Er wordt een gat ingehakt, waarna je met een rietje de kokosmelk kunt opdrinken. Ik vind de kokosmelk niet echt lekker, sommige anderen juist wel. In Atacames stoppen we nog even bij een bank voor diegenen die nog geld nodig hebben (omdat ze in Otovalo teveel gekocht hadden). Bij het pleintje voor de bank is net een begrafenis aanwezig.

In Atacames logeren we langs het strand in aparte huisjes voor 4 personen. Samen met Karin en Marie deel ik een huisje. Hier is zelfs air-conditioning aanwezig (en 1 mug), iets wat we de rest van de vakantie geen behoefte aan hadden.



Na de lunch ga ik naar het strand. Een groep pelikanen komt steeds over het strand langs vliegen.
Het zwemmen in de stille oceaan is een aparte belevenis. De wind en golven zorgen voor het nodige spektakel. De volgende dag zullen we nog meemaken dat een zwemmer door omstanders uit het water gered moet worden, vanwege de stroming.
Het water is lekker warm.

Om vandaag niet levend te verbranden ga ik bij het huisje in een hangmat in de schaduw liggen. Binnen is een gevulde koelkast aanwezig. Een korte rustperiode is niet verkeerd op deze vakantie.


's Avonds krijgen we een welkomsborrel van het hotel (cola-rum). Met een aantal mensen ga ik naar de pizzaria voor het avondeten. Dit idee blijkt bij bijna de hele groep opgekomen te zijn. Veel keuze heb je in dit dorp trouwens niet.


Na het eten komen we elkaar weer tegen bij de centrale cocktail-bar op het strand. Ik proef er een pina colada. De cocktails zijn er lekker, maar als je er een besteld moet je veel geduld hebben voordat je hem krijgt.

Na de cocktail-bars (er staat een hele rij op strand) eindigen we met een aantal mensen in de plaatselijke disco.
Daar is net een schoolreisje bezig, zodat er nogal wat mensen (kinderen) binnen zijn. Door de capriolen van Hans amuseren we ons kostelijk en komen we vaak als attractie op de foto's te staan. We eindigen op de groepsfoto van het schoolreisje.
Het wordt vandaag iets later dan de doorsnee vakantie dag (hoe laat weet ik niet meer).


de volgende dag