Zesde vaardag: van Narbonne naar Roubia
Ook in Narbonne regent
het 's nachts weer en om zes uur gaat het zelfs onweren. Alles is nat, buiten de
boot van de regen, binnen van de condens. Het wordt evenwel snel droog. Er is
markt in Narbonne maar we blijven niet zo lang. We varen weer terug en komen op
dezelfde plekjes als gisteren. Bij de sluizen van Gua en Raonel helpen Pepijn en
ik de sluiswachter. We zijn nu wel op tijd (tien over twaalf) om door de sluis
van Raonel te komen. We leggen nu voor de middagpauze aan bij de sluis van
Gailhousty. Bij het overvaren van de Aude zie ik een ijsvogel (Marin-Pecheur) op
de kabel over de rivier zitten.
 |
Ondertussen hebben Pepijn en Maarten weer een aantal aantekeningen gehaald voor het matrozendiploma. Pepijn voor helpen van de sluiswachter met de deuren en schuiven, het bedienen van de automatische sluis, het sturen door de openstaande sluis van Moussoulens en het kruisen van de Aude.
|
| Maarten haalt aantekeningen voor het ontwijken van laaghangende takken, het bedienen van de gashandel, in het zonnetje varen en onder een smalle brug door varen. |  |
We nemen nu alle tijd bij Gailhousty. Op de kaart lijkt dit niet meer dan een dubbele sluis maar voor ons is het slechts een enkele. De tweede sluis dient om een schip naast de sluis in een droogdok te kunnen liggen. Er ligt een vrachtschip dat wordt gerepareerd. Men is druk bezig met schuren en lassen. Verder blijkt het ook nog een overloop te zijn. Aan de achterzijde kun je dat goed zien.
We eten in het zonnetje buiten. We liggen in de luwte van een dijk en de lange broeken en truien gaan uit. Het is heerlijk weer.
In het Canal de Jonction fietst Pepijn weer vooruit om de sluizen voor te bereiden. De deuren zwaaien steeds uitnodigend voor ons open als we aan komen varen. We komen wel weer in de problemen bij een sluis met glijstang. We liggen met twee touwen om één glijstang en de trossen blijven weer vervelend onder aan de glijstang hangen. Als we de sluis allang weer uit zijn besef ik hoe we zo'n sluis het beste kunnen nemen. We moeten een van de trossen verleggen naar het midden van de boot en vandaar met een korte lus vast maken aan de glijstang. We moeten we dat volgend jaar maar eens proberen.
We varen het Canal de Jonction in twee uur door en zijn om vier uur weer in het Canal du Midi. De kinderen fietsen ondertussen langs de kant om hun energie kwijt te raken. In Le Somail stappen ze weer op als we even aanleggen tussen de Hollandse tjalken en Engelse narrow-boats.
We varen verder door en komen langs het aquaduct van Répudre waar we vorig jaar ook zijn geweest. Het is net zulk weer als vorig jaar. In de avondzon zijn de kleuren en de rust overweldigend. Ik heb wel zin om daar te overnachten maar Marga ligt liever bij een plaatsje. Dat is ook praktischer met het oog op de bakker 's morgens. We leggen daarom vlak voor een karakteristiek boogbruggetje aan bij Roubia. We liggen dan nog maar drie kilometer en één sluis van onze eindbestemming Argens waar we de boot 's morgens voor negen uur moeten afleveren.
