Vijfde vaardag: van Villesèquelande naar Castelnaudary
Het is woensdagavond. Vandaag zijn we naar Castelnaudary gevaren. We liggen in het Grand Bassin, een meer van ca. 7 hectare midden in de stad.
Grand bassin bij
Castelnaudary
Vanochtend hebben we kalm aan gedaan. Na het ontbijt nemen we nog de tijd voor koffie voor we uit Villesquelande vertrekken. Na een uurtje meren we af bij Bram, een plaatsje waar de trein ook stopt en waarvan Maarten op een of andere manier de naam heeft onthouden. Hij noemt de naam in elk geval regelmatig. Bram is een plaatsje met concentrische straatjes rond de kerk. Er is markt vanochtend maar omdat we zo laat zijn, wordt hij al afgebroken. Tot grote ergernis van Marga zijn wij op vakantie altijd te laat op de markt. Als wij een plaatsje of een stad gaan bekijken is het meestal siësta.
Na de middag varen we dan flink door naar Castelnaudary: negen sluizen gevolgd door een drietrapssluis, een dubbele en tenslotte een viertrapssluis vlak voor Castelnaudary (La Roche).
Viervoudige sluis La Roche
vlak voor Castelnaudary
Het kanaal kronkelt zich steeds voort. Er staan nu wat minder platanen langs het kanaal: veelal slechts aan een zijde met aan de overzijde gevarieerde beplanting of open stukken. De platanen zijn ook minder hoog dan aan het begin van onze reis. Dit gedeelte van het Canal du Midi is duidelijk niet zo toeristisch als het stuk dat we eerder hebben bevaren.
Wat eigenlijk opvalt aan alle dorpjes is dat ze zo weinig met het kanaal gemeen hebben. Meestal liggen ze in zichzelf gekeerd op enige afstand van het kanaal. Wel wordt er gewandeld en gevist door de bewoners. Ook hebben we nu twee wasplaatsen gezien waar vroeger met de hand de was werd gedaan in het kanaal.
's Middags blijken alle enkele sluizen handmatig te worden bediend. De kinderen helpen volop mee en zijn niet meer in ons geïnteresseerd zodat we hen steeds bij de les moeten houden voor het vastmaken in de sluis. Als het aan hun ligt blijven wij gewoon dobberen in de sluiskolk. Het manoeuvreren gaat steeds beter. De pikhaak is alleen nodig om iets af te zetten bij het verlaten van de sluizen. In de loop van de dag merk ik dat Marga en de kinderen de sluizen moe worden. De kinderen zijn duidelijk minder geconcentreerd in de sluizen, doen spelletjes of vliegen elkaar in de haren.
Bij de drietrapssluis staan alle binnendeuren open. Het water komt ons van verre tegemoet stormen als de luiken van de hoogste sluisdeuren worden opengezet. Als het water op hoogte staat moeten we iets verder varen en worden de sluisdeuren achter ons gesloten zodat we weer verder kunnen stijgen.
Het water stroomt ons
tegemoet in l'Écluse de Vivier
Het weer is zoals de hele week al stralend. Wel staat er een stevige wind die het manoeuvreren wat bemoeilijkt. Ik moet met wat hogere snelheid de sluizen in varen. Ondanks de wind is het wat heiig zodat we de besneeuwde bergflanken van de Pyreneeën die we uit de trein goed konden zien, vanaf het water slechts vaag kunnen ontwaren.
Het is voor een sluiswachter hard werken in een sluis. Ik zie aan de kinderen als ze meehelpen hoeveel kracht het vergt. Vooral het openen van de kleppen in de sluisdeuren gaat zwaar. Ze krijgen de slinger soms nauwelijks rond. Er staat natuurlijk ook een enorme waterdruk op. De sluiswachters zijn overigens erg aardig. Ze laten de kinderen veelal hun gang gaan en na enige sluizen weten deze precies welke handeling op welk moment wordt gedaan en anticiperen daar alvast op. Met een gebaar weten ze de sluiswachters vaak te verleiden om alvast te mogen beginnen. Het resultaat is wel dat de kleren van Maarten onder het smeervet zitten.
Ook in Castelnaudary zie ik op het plein eveneens grote platanen. Het is een wonder dat ze het hier net zo goed doen als aan het kanaal. De Fransen asfalteren er gewoon omheen.
's Avonds steekt de verlichte kerk hoog uit boven de stad die tegen een heuvel is gebouwd. Het licht van de straatlantaarns weerkaatst in het water van het Grand Bassin.